خيلي زود همه چيز را فراموش ميكنيم. فراموش ميكنيم قبل از اعزام تيم ملي واليبال به لهستان، با وجود خستگي واليباليستها و تيمهاي قدري كه حريف تيم ملي ايران بودند، صعود از گروه سخت مقدماتي غيرممكن به نظر ميرسيد. فراموش ميكنيم تا پيش از اين هرگز موفق به صعود از مرحله گروهي نشده بوديم و اين به مثابه يك آرزو بود برايمان! فراموش ميكنيم كه چه حريفان سرسختي را شكست دادهايم؛ حريفاني كه در دنيا جزء بهترينها بودند اما برابر تيم ملي واليبال ايران به زانو در آمدهاند!
همانطور كه خيلي زود فراموش ميكنيم چه بودهايم و چه شدهايم، خيلي زود هم عادت ميكنيم. عادت ميكنيم به بردهايي كه روزي آرزوي آن را داشتيم اما امروز، در كارنامه واليبال ايران ثبت شدهاند. عادت ميكنيم به افتخاراتي كه به پاي واليباليستهاي ايران نوشته ميشود. عادت ميكنيم و فراموش كه اين بردها و اين افتخارات به راحتي به دست نميآيند. كسب عنوان ششمي دنيا توسط واليباليستهاي ايران افتخار بزرگي است؛ افتخاري كه اما خيلي زود به آن عادت كرديم. به طوري كه ديگر اين عنوان كه براي اولين بار كسب شده نميتواند راضيكننده باشد و به حضور در بين چهار تيم برتر دنيا ميانديشيم و اين موفقيتي را كه از آن باز ماندهايم حق خود ميدانيم.
با وجود آنكه شاهد تلاش واليباليستهاي ايراني بوديم و ديدهايم كه آنها از جان مايه گذاشتند و هرگز كم كاري نكردند، اما باز هم به دنبال عنواني بهتر و مقامي بالاتر هستيم و ششمي جهان چيزي نيست كه باعث رضايتمان باشد. حال آنكه قبل از سفر به لهستان، صعود از مرحله مقدماتي غيرممكن بود و آرزويي كه رسيدن به آن بسيار سخت مينمود؛ آرزويي كه حالا با وجود دستيابي به آن، چيزي بيشتر را طلب ميكنيم و راضيكننده به نظر نميرسد!
در اينكه توانايي واليباليستهاي ايران بيش از اينها بود شكي نيست. شاگردان كواچ ثابت كردند چيزي از تيمهاي برتر دنيا كم ندارند اما برخي واقعيتها را هم نبايد ناديده گرفت و نبايد به همه مسائل به طور احساسي نگاه كرد!
بدون شك برترين تيمهاي دنيا نيز نقاط ضعفي دارند كه حتي ميتواند بسيار سادهلوحانه باشد. نقطه ضعفي مثل غرور كاذبي كه باعث شد شاگردان كواچ برابر فرانسه تن به شكست دهند. علاوه بر آن، تيمهايي كه به مرحله سوم مسابقات قهرماني جهان راه يافتند تيمهاي صاحبنامي هستند كه سالها در اين زمينه كار كرده و تجربيات زيادي دارند و باعث شده بتوانند از بين تمام تيمهاي حاضر در اين رقابتها، به مرحله نهايي راه يابند. تجربهاي كه ميزان آن در كوله بار شاگردان كواچ كمتر بود.
عدم صعود به مرحله سوم مسابقات قهرماني جهان اگرچه احساسات مردم ايران را تحريك كرد اما اين مسئله نبايد باعث شود افتخار آفريني واليباليستهاي ايراني در لهستان و نتايجي كه برابر تيمهاي بزرگ و قدر دنيا كسب كردند زير سؤال رفته و كوچك شمرده شود. كسب عنوان ششمي جهان حتي اگر راضيكننده نباشد باز هم عنوان بزرگي است كه نميتوان منكر آن شد. افتخاري كه ميتواند پلهاي باشد براي صعود به مراحل بالاتر در سالهاي بعد. پلهاي كه اگر دو تا يكي طي شود، شايد سقوطي آزاد در پي داشته باشد اما اگر به طور منظم پيموده شود، ميتواند نتيجهاي مثبت داشته باشد.
عملكرد واليبال ايران در مسابقات واليبال قهرماني جهان عالي بود و عنواني هم كه در پي آن كسب شد افتخاري درخشان بود بر سينه واليبال ايران؛ افتخاري كه نبايد با حسرت عدم صعود به مرحله بعد زير سؤال رفته و خستگي را بر تن شاگردان كواچ باقي بگذارد!
