در جهانبينى ما، علم از دل دين مىجوشد و بهترين مشوق علم، دين است. دينى كه ما مىشناسيم، جهانبينى دينى كه ما از قرآن مىگيريم، تصويرى كه ما از آفرينش و از انسان و از ماوراءالطبيعه و از توحيد و از مشيت الهى و از تقدير و قضا و قدر داريم، با علم سازگار است؛ لذا توليدكننده و تشويقكننده علم است. نمونهاش را شما در تاريخ نگاه كنيد؛ ببينيد حركت علمى در قرون اوليه اسلام بر اثر تشويق اسلام آنچنان اوج گرفت كه تا آنروز در دنيا بىسابقه بود ـ در همه زمينهها ـ و علم و دين با هم آميخته و ممزوج بود و دانش و تحقيق و فن در حد خود پيشرفت كرد. پايه و مبناى علوم انسانىاى كه امروز در غرب مطرح است، از اقتصاد و جامعهشناسى و مديريت و انواع و اقسام رشتههاى علوم انسانى، بر مبناى يك معرفت ضددينى و غيردينى و نامعتبر از نظر كسانى است كه به معرفت والا و توحيدىِ اسلامى رسيده باشند. ما در اين زمينهها بايد كار كنيم. در زمينه علوم تجربى بايد كار و تلاش كنيم. قدرت پيشرفت علمى و باز كردن راههاى نو و گشودن افقهاى جديد را بايد در خودمان بهوجود بياوريم، همت ما بايد اين باشد.
بيانات امام خامنهاي در ديدار
اساتيد دانشگاهها (26/9/1383)