بر خلاف آنچه كه اين روزها در فوتبال ميگذرد اوضاع دو رشته تيمي ديگر ورزش ايران روبهراه است. واليبال و بسكتبال همزمان با هم در مسابقات قهرماني جهان و جام جهاني حضور دارند و با رقيبان مطرح و تراز اول خود مبارزه ميكنند.
واليبال ايران حالا يكي از قدرتهاي جهاني است، قدرتي كه همه با واهمه و ترس مقابلش صف آرايي ميكنند، البته در بسكتبال اوضاع كمي سختتر است و آسمانخراشهاي ايران بهرغم برتري مطلق در آسيا هنوز در رقابت تنگاتنگ با حريفان نامدار و قدرتهاي اول دنياي اين رشته دچار مشكل ميشوند اما بسكتبال امروز درست در جايي است كه واليبال سه يا چهار سال قبل قرار داشت. پرواضح است كه هر دو رشته با مديريت درست و برنامهريزي بلندمدت به اينجا رسيدهاند. واليبال سالهاست كه با آيندهنگري و استعداديابي درست تحت مديريت ثابت و با درايت پيش ميرود؛ مديريتي كه حاصل آن امروز باعث غرور ايران و ايراني است.
بسكتبال نيز امروز در جايگاهي است كه تا چند سال قبل حتي تصور آن را نيز نداشتيم، اما اين رشته نيز با مديريت خوب و پرهيز از حاشيه كار را به جايي رسانده كه حالا بايد منتظر افتخارآفريني آن در ميادين مهم جهاني و بينالمللي باشيم.
حرف اين است كه اين دو رشته در وانفساي ورزش ايران چگونه به اينجا رسيدهاند. قطعاً پاسخ چيزي جز كار مستمر و حرفهاي نيست كه از قديم گفتهاند كار نيكو كردن از پر كردن است. واليبال كارش را از اواسط دهه 70 با مديريت يزداني خرم و بهرهگيري از دانش مربيان مطرح و استعدادياب شروع كرد. اين كار بعدها با مديريت داورزني ادامه پيدا كرد و امروز به جايي رسيده كه واليبال هم در سطح مربيان و هم در رده بازيكنان استعدادها و نيروهاي نابي را داراست كه هر لحظه ميتوانند جاي يكديگر را به خوبي پر كنند.
بسكتبال نيز با مديريت محمدرضا مشحون پلههاي ترقي را يكي، يكي طي كرد. حضور مربيان تراز اول استعدادهاي اين رشته را بارور كرد، استعدادهايي كه در كارنامهشان صعود مستقيم به المپيك پكن، قهرمانيهاي پي در پي در آسيا و حضور در تورنمنتهاي معتبر جهاني مشاهده ميشود. واليبال و بسكتبال ميتوانند الگوي مناسبي براي ساير رشتههاي به خصوص فوتبال باشند. اين دو رشته خوب كار كردند و امروز حاصل چند سال تلاش و پشتكار خود را دريافت ميكنند. پرهيز از حاشيه و جنجالآفريني نيز ديگر شاخصه اين دو رشته در كسب موفقيت و پيروزي بوده است؛ چيزي كه فوتبال كاملاً با آن فاصله دارد و هميشه بهرغم تمام زحمات و تلاشهايي كه انجام ميشود در نهايت چيز زيادي عايدمان نميشود.
فوتباليها به طور حتم براي كسب موفقيت و پيمودن راه ترقي بايد مسير طي شده توسط واليبال و بسكتبال را طي نمايند. استعداديابي و بهرهگيري از دانش روز فوتبال مهمترين فاكتوري است كه ميتواند فوتبال را مانند واليبال و بسكتبال به پيروزي و موفقيت برساند.
