در حال حاضر 49 راننده بالاي 81 سال مسافران را در پايتخت جا به جا ميكنند. اين رانندگان مسن ميتوانند عامل بسياري از تصادفات باشند زيرا از دقت و توانايي لازم براي رانندگيهاي طولانيمدت برخوردار نيستند و نشستن مداوم پشت فرمان احتمال ابتلا به كمردرد، پادرد و دردهاي مزمن عضلاني را در خود رانندگان افزايش ميدهد. همچنين بر اساس آمار به دست آمده بيش از 46 درصد رانندگان تاكسي در تهران بيش از 50 سال سن دارند. محمد رحيمي روانشناس با اشاره به اينكه رانندگي در شهر تهران شغل پر استرسي است، به «مهر» ميگويد: آلودگيهاي هوا و صوتي كه در پايتخت به مرز بحران رسيده است به مرور زمان رانندگان را دچار مشكلات تنفسي و كمشنوايي و كمبينايي ميكند. وي معتقد است اين مشكلات در رانندگان مسن نمود بيشتري دارد. اين عوارض ميتواند در افراد بالاي 50 سال همراه با اختلال حواس و اختلالات حركتي باشد. چراكه توان و قدرت بدني رانندگان تاكسي سالمند كمتر از جوانان است، در نتيجه زودتر به خستگي مفرط دچار ميشوند.
ابوالفضل قناعتي، عضو شوراي شهر تهران نيز با بيان اينكه رانندگان تاكسي كه در اين سن همچنان فعاليت ميكنند، نيازمند هستند، ميگويد: بايد ضوابط و قوانيني تدوين شود كه اين رانندگان در اين سن فعاليت نكنند زيرا هر لحظه امكان سكته آنها است و به مسافراني كه در اين تاكسي هستند، لطمه وارد ميشود و هم امكان دارد با خودروي كناري تصادف كنند.
وي ادامه ميدهد: نبايد در اين شرايط سني اين رانندگان به عنوان راننده تاكسي فعاليت كنند و بايد فكري هم براي بر طرف كردن نيازهاي اين رانندگان شود و ما موضوع بيمه رانندگان تاكسي بالاي 50 سال را در كميسيون عمران پيگيري ميكنيم. دغدغه اقتصادي، مهمترين دليل فعاليت رانندگان مسن ناوگان تاكسيراني است. رانندگاني كه راه رفتن در اين شهر نيز برايشان خطر ساز است و بر اساس هشدارهاي هر روزه سازمان هواشناسي تردد ميتواند سبب مشكلات تنفسي و قلبي برايشان ايجاد كند.
