اگر كسي اخبار دور جديد بن بست مذاكرات سازش ميان تشكيلات خودگردان و رژيم صهيونيستي با ميانجيگري امريكا و شخص جان كري وزير امور خارجه اين كشور را دنبال كند، ممكن است به اين باور برسد كه در فلسطين ديگر هيچ مشكلي به استثناي امتناع رژيم صهيونيستي از آزادي 26 زنداني فلسطيني باقيمانده از 104 زنداني مورد توافق يا اقدام اين تشكيلات در پيوستن به 15 موافقتنامه و كنوانسيون حقوق بشري از بين 64 كنوانسيون بينالمللي موجود در اين زمينه (كه اين تشكيلات ميتواند در راستاي ارتقاي موقعيت خود در سازمان ملل به عضويت آنها در آيد) وجود ندارد، چراكه اغلب اخبار و گزارشهاي ارسالي يا مبناي تحركات و رايزنيها حول محور همين دو مسئله و مسائل ناشي از آن متمركز شده است.
هر چند نميتوان نقش و اهميت اين دو مسئله را در شكلگيري دور جديد تنشها و تهديدهاي متقابل ميان مذاكراهكنندگان فلسطيني و اسرائيلي ناديده گرفت، اما نكته مهمي در اين زمينه وجود دارد كه در مقايسه با ساير مسائل حياتي و كليدي كه در عرصه بحران فلسطين وجود دارد شايد بتوان گفت مسائلي چون امتناع رژيم صهيونيستي از آزادي 26 زنداني مورد توافق يا اقدام تلافيجويانه تشكيلات خودگردان در پيوستن به 15 نهاد و كنوانسيون بينالمللي هيچ است و همين كه بحران فلسطين از مسائل حياتي و كليدي به سمت مسائل فرعي و حاشيهاي منحرف شده است، خود مسئله خطرناك و نگران كنندهاي است، چراكه يكي از اهداف راهبردي رژيم صهيونيستي از همان ابتدا اين بوده است كه اولاً بحران فلسطين را از يك مسئله بينالمللي و اسلامي به يك موضوع دوجانبه تبديل كند و در مذاكرات دوجانبه نيز گفتوگوها را از مسائل اصلي و حياتي به سمت مسائل فرعي شيفت دهد و با وقتكشي راهبرد اشغال خزنده را در قالب شهركسازي كماكان استمرار بخشد و از اين طريق طرف فلسطيني را در برابر عمل انجام شده قرار دهد و درست به همين علت است كه اين رژيم بر تمديد مذاكرات پس از 29 آوريل (كه پايان مهلت 9 ماهه تعيين شده از سوي جان كري براي دستيابي به توافق است) اصرار ميورزد و به خبرسازي در اين زمينه دست زده است.
در اين ميان اتحاديه عرب در نشست فوق العاده اخير خود در قاهره مجوز تمديد مذاكرات را به رهبري تشكيلات خودگردان داد كه اين اقدام امتيازي به اين رژيم محسوب ميشد. اتخاذ چنين تصميمي از سوي اتحاديه عرب اظهارات تزيپي ليوني رئيس هيئت مذاكره كننده اسرائيلي را به اثبات رساند كه در آستانه سفر محمود عباس به قاهره گفته بود وي طي ديدار با 11 تن از رهبران عرب موافقت آنها را براي امتناع از اعطاي كمكهاي مالي به تشكيلات خودگردان به دست آورده است.
اين مسئله از آن جهت در دور جديد مجادلات جاري ميان تشكيلات خودگردان و رژيم صهيونيستي تعيينكننده است كه اين رژيم در تلاش است از وابستگي مالي اين تشكيلات به عنوان اهرم فشار عليه آن استفاده كند. بنا بر اين ميتوان گفت عملكرد اتحاديه عرب پس از تعليق حضور كشورهاي خط مقدم همچون سوريه و افزايش انحصار كشورهايي مانند قطر و عربستان كه به سمت همپيماني با رژيم صهيونيستي گام برداشتهاند، بيش از پيش در راستاي مواضع و منافع اين رژيم بوده است. بر اين اساس ميتوان از رويكرد منفعلانه اين اتحاديه در كنار پايبندي تشكيلات خودگردان به مذاكرات سازش (تحت هر شرايط تحميلي از سوي رژيم صهيونيستي ) به عنوان يكي از عوامل پيشبرد راهبرد تلآويو در محدود كردن بحران فلسطين به يك مسئله دوجانبه و خارج كردن مسائل حياتي همچون قدس، آوارگان، مرزها، آبها و شهركهاي صهيونيست نشين از دستور كار مذاكرات و منحرف كردن آن به مسائل حاشيهاي همچون آزادي 26 زنداني نام برد.
مگه ... 
