از هر نوجوان و جواني كه بپرسيم بالاخره از يك ورزش لذت ميبرد و آن را دنبال ميكند. اين دوست داشتن و علاقهمندي در ذات همه ما وجود دارد زيرا هركس براي خودش الگويي دارد و اكثراً افرادي را در اين رابطه انتخاب ميكنيم كه كارهاي خارقالعاده انجام ميدهند و خودمان را جاي آنها قرار ميدهيم. براي كساني كه به صورت حرفهاي در رشتههاي ورزشي فعاليت دارند اين احساس خوشايند است چون با وجود طرفدارانشان براي ادامه راه انگيزه پيدا ميكنند و براي رسيدن به موفقيت به تلاش مضاعف دست ميزنند. البته اين موضوع مسئوليت هم به وجود ميآورد اما بايد ديد تا چه اندازه به اين مسئله اهميت داده ميشود؟ و چه كساني اين وظيفه را بر عهده دارند؟
البته ورزش كردن تنها ملاك نيست، چراكه در عرصه ورزش بيشتر از اينكه به فكر رسيدن به قلههاي افتخار باشيم بايد به مسائلي مثل ماندگاري در اذهان و مردمداري توجه كنيم. چيزي كه اين روزها كمرنگ شده و بسياري از ورزشكاران ما متأسفانه بيشتر به فكر حال هستند، اما وقتي طي يك پروسه طبيعي اين دوران سپري ميشود تازه ميفهمند چه خطاهايي داشتند و ديگر فايدهاي ندارد چون مردم ما فراموشكارند. راست است كه ميگويند: «از دل برود هر آنكه از ديده برفت» اما اين مثل فقط براي كساني است كه در جو قهرمانيهايشان ماندند و به خيلي از مسائل جزئي ولي مهم توجه نكردند. در اين ميان نامهايي بوده و هستند كه هر وقت از آنها اسمي برده ميشود مردم از كوچك و بزرگ به نيكي از اين افراد ياد ميكنند، نامهايي مثل جهان پهلوان تختي.
اخلاقيات محور اصلي ورزش سالم است، در حالي كه ما در اين چند سال بيشتر به بحث حرفهاي بودن اهميت دادهايم. مگر نميگوييم عقل سالم در بدن سالم است پس جايگاه اخلاقيات در ورزش ما كجا قرار گرفته است؟ اين وسط چه اتفاقي براي روح ورزشكارانمان ميافتد؟ چطور ميخواهيم به اعتمادي كه خانوادهها در مورد مكانهاي ورزشي دارند پاسخ دهيم؟ حرف حساب هيچ وقت جواب ندارد، به همين خاطر است كه مسئولان فعلي ورزش هر روز عاجزانه از ورزشكاران ميخواهند كه اخلاق را سرلوحه كارهايشان قرار دهند، همايش پشت همايش، مراسم پشت مراسم، جشن و نشست خبري و جلسه اضطراري برگزار ميكنند، اما هيچ كدام از اين مسكنها كارساز نيستند و بايد به دنبال علاج قطعي رفت. در اين سالها به يكسري بايد و نبايدها توجه نشده و حالا بايد نتيجه آن را ببينيم و لمس كنيم.
در اين شرايط برخي افراد هم هستند كه بدون چشمداشت و بيغلوغش براي تربيت فرزندان ما تلاش ميكنند، به نتيجه آني فكر نكرده بلكه عملياتي و عمقي به اين مسئله توجه دارند. قبل از آمادهسازي جسم جوانان و فرزندان ما با روح و روانشان سروكار دارند و در جهت پرورش آن فعاليت ميكنند. وقتي در اين مسير گام برميداري خود به خود موفقيت ورزشي هم طي زمان به دست ميآيد، نتيجهاي سخت اما شيرين و گوارا. كم هستند اين افراد اما تأثيرگذاريشان آنقدر به چشم ميآيد و برايمان جالب است كه از خودمان ميپرسيم چرا برخلاف جريان رودخانه حركت ميكنند و كارشان را با اين جديت ادامه ميدهند؟!
اولويت اول؛ پرورش روح و روان
در گوشهاي از شهر بزرگ تهران، در منطقه 18 كه نسبت به مناطق ديگر از امكانات كمتري برخوردار است، روحانيون جوان و ورزشكاري هستند كه بدون چشمداشت به كودكان، نوجوانان و جوانان اين منطقه خدمات فرهنگي و ورزشي ارائه ميدهند و برنامهاي ويژه براي روح و روان اين علاقهمندان دارند. نوجوانان و جواناني بعضاً ناآرام و پرخاشگر كه با شركت در كلاسهاي آموزشي اين مجموعه راهشان را تغيير داده و اين تغييرات را ميتوانيم در تصميمات زندگيشان به وضوح مشاهده كنيم. اساتيدي جوان و تحصيلكرده كه هر كدام در گوشهگوشه اين شهر مسئوليتهاي بزرگ مديريتي و اجرايي دارند اما زماني كه پا به اين مكان ميگذارند مانند ساير مربيان شده و پا به پاي اين جوانان انرژي صرف ميكنند.
هنگام ورود به اين منطقه متوجه ميشوي كه با چه تيپ بچهها و چه قشري سروكار داري. جوانان پرشر و شور و خونگرمي كه وقتي دل به كار دهند ديگر دستبردار نيستند و براي رسيدن به آرزوهاي بزرگ و دستيافتنيشان تلاش ميكنند. در انتهاي بلوار خليجفارس، كنار بوستان پروين اعتصامي، مجموعه ورزشي جمعوجور اما پر از گرما و نشاط زندگي قرار دارد مزين به نام سردار شهيد احمد كاظمي. از در كه وارد ميشوي اولين چيزي كه به چشم ميخورد قفسههاي كتابخانه است كه مملو از كتابهاي متنوع علمي، ادبي و فرهنگي است و همه افراد ميتوانند از آنها استفاده كنند.
ورزشگاهي كه مشاوره خانواده و مذهبي ميدهد
خانمي كه مسئول كلاسهاي ورزشي و به نوعي ناظم مجموعه به حساب ميآيد پشت ميزي روبهروي در نشسته و پاسخگوي مراجعهكنندگان و اعضاي مجموعه است. اين ورزشگاه كوچك در دو سالن مجزا از صبح تا شب پذيراي بيش از 350 مراجعهكننده ثابت است. كار مجموعه صبحها از ساعت 7:30 شروع شده و بانوان در طول اين زمان تا ساعت 16:30 از امكانات فرهنگي و ورزشي آنجا برخوردار ميشوند. براي آنها كلاسهاي متنوع ورزش همگاني، ايروبيك، واليبال و ژيمناستيك در نظر گرفته شده واز ساعت 16:30 به بعد آقايان ميتوانند به غير از ايروبيك، در رشتههاي واليبال، فوتبال، فوتسال، كشتي، بوكس، تكواندو، كيك بوكسينگ، ژيمناستيك، هيدورا، كونگ فو و ديگر هنرهاي رزمي فعاليت كنند.
علاوه بر اين كلاسها كه مختص آماده كردن جسم و تن آدمي است، كلاسهاي آموزشي پيامهاي قرآني، آيين زندگي، تجويد و تفسير قرآن، برنامههاي فرهنگي، آسيبشناسي، خود درماني، راهنماي مشاوره خانواده، مشاوره عمومي، خصوصي، مذهبي و جلسات پاسخ به سؤالات شرعي و ديني، بحث آزاد و هستيشناسي توسط حجتالاسلام حميد قربانپور، بنيانگذار سبك «پرشين كيك بوكس» در ايران برگزار ميشود. با نظر مديريت و با توجه به نيازهاي مراجعهكنندگان در اين باشگاه كلاسهاي متنوع براي پرورش روح و روان افراد در نظر گرفته شده است كه در اين مدت با استقبال خوبي از جانب بانوان و آقايان اين منطقه روبهرو شدهاند. در اين مسير تازه و تأثيرگذار علاوه بر حجتالاسلام قربانپور چند روحاني جوان نيز حضور دارند. آنها نيز قهرمانان ورزشي و اساتيد مجربي هستند كه به ورزشدوستان آموزش ميدهند و در كنار اين موارد، تغذيه روحشان را نيز برعهده گرفتهاند.
رهبرينژاد، بنيانگذار سبك يو اف سي
در ميان مربيان اين مجموعه ورزشي جواد رهبرينژاد روحاني نيست اما در كنار حجتالاسلام قربانپور
مسئوليت ورزشگاه را برعهده دارد و آرامش و خلق و خوي روحانيون را به خود گرفته است. اين قهرمان يوافسي (جنگ تن به تن) مدت 34 سال است كه در رشتههاي رزمي فعاليت ميكند. اين مربي، ورزش حرفهاي را از 15 سالگي با بوكس شروع كرده است، پس از 15 سال تغيير رشته داده و چند سالي كيك بوكسينگ كار كرده است. بعد از آن در رشته مويتاي ادامه داده و پس از تولد ورزش يوافسي به مدت 8 سال است كه در كنار كشتي، در اين رشته جديد فعاليت ميكند. اين قهرمان در مسابقات تركيه در سبك كيك بوكسينگ مقام اول را كسب كرده است، در جهاني سنگاپور موفق به دريافت كمربند طلايي شده و در رشته يوافسي هم در اندونزي مقام اول را كسب كرده است. در سالن اصلي مجموعه بنري بزرگ از مبارزات مختلف رهبرينژاد نصب شده كه در بدو ورود اين تصاوير همه را متحير ميكند.
رهبرينژاد درباره اين ورزش جديد و رشتههاي رزمي نظر جالبي دارد و معتقد است اين رشته تركيبي از همه رشتههاي رزمي و كشتي است كه در سالهاي بعد همهگير شده و طرفداران خاص خودش را دارد. يوافسي در نهادهاي نظامي كاربرد دارد و افرادي كه اين رشته را دنبال ميكنند در حالي كه چهرههايي خشن دارند انسانهايي آرام هستند. رهبرينژاد ميگويد: من در بچگي بسيار خشن و پرخاشگر بودم اما ورزش باعث شد رفتهرفته آرام شوم و مانند مسكن اعصاب عمل كرد. در واقع هرقدر كه قويتر ميشوي از نظر فكري به آرامش رسيده، خشمت را فروميخوري چون قدرت كنترل داري. در اين شرايط اعتماد به نفس بيشتري پيدا ميكنيد، قدرت بيانتان تغيير كرده و در نحوه برخوردتان با خانواده، دوستان و اطرافيان تأثيرگذار است. به ورزش رزمي نبايد با ديد منفي نگاه كرد، جنبههاي مثبت آن و تأثيراتي كه بر فرد ميگذارد خيلي بيشتر از اينهاست.
محمد كاسب، روحاني پاركوركار
يكي از نكات بسيار جالب در اين ديدار و بازديد از مجموعه ورزشي آشنايي با روحاني جواني بود كه باور اينكه از ديوار راست بالا برود كمي سخت بود. وقتي صحنه بالا رفتن و حركات مخصوص اين رشته را در سالن طبقه دوم ورزشگاه ديديم برايمان قابل قبولتر شد. به صورت زنده ديديم كه يك روحاني بدون مشكل چه با لباس ورزشي چه بدون آن بارها اين حركات را تكرار ميكند و استاد ورزش پاركور است. مطمئناً براي شاگردان هم اين نكته جالب خواهد بود و با انگيزه بيشتري سعي ميكنند مانند مربي جوان اما با تجربهشان اين ورزش مهيج را دنبال كنند.
حجتالاسلام محمد كاسب 25 سال دارد اما در عين جواني استاد تربيتبدني دانشگاه است، در رشته حقوق خصوصي در مقطع ارشد در حال تحصيل بوده و پدر دو فرزند دوقلو است. اين استاد پاركور از 12 سالگي وارد حوزه شده و پس از گرفتن كمربندهاي مختلف در رشتههاي شين كاراته، كيك بوكسينگ، تاپ كي و كيك جينگ سونگ، در رشته درتاپ كي مربيگري كرده كه در اين رشته نيز مدال طلاي كشوري دارد. آشنايي و فعاليت در ورزش ژيمناستيك سبب شد كه پس از آمدن رشته ناشناخته پاركور، اين روحاني جوان در اين رشته به مدارج بالايي برسد. حجتالاسلام كاسب در مجموعه ورزشي شهدا به طور اختصاصي پاركور آموزش ميدهد و شاگردان با استعداد بسياري دارد كه مانند استادشان علاقه دارند ورزشهاي جديد را تجربه كرده و در آن موفق شوند.
ميداني نوشآبادي، از كيك بوكس تا تيراندازي
او جوانترين عضو مجموعه نبود اما باتوجه به تجرد اين روحاني از همه كوچكتر به نظر ميرسيد. وقتي حجتالاسلام قربانپور در مورد مسئوليتها و فضائل اين همكارشان شروع به صحبت كرد ساير همكاران نيز سر ذوق آمدند و درباره عضو جوان، فرهنگي و دانشگاهي جمعشان حرف زدند. حجتالاسلام جواد ميداني نوشآبادي علاوه بر رشتههاي رزمي كيك بوكسينگ در تيراندازي با كمان هم دستي بر آتش دارد. اين قهرمان كيك بوكسينگ مدرك مربيگري درجه دو و سه اين رشته را دارد و در تير و كمان هم سطح يك را گذرانده است. اين روحاني علاوه بر مسئوليت روابط عمومي هيئت رزمي جنوب غرب تهران، مسئول هيئت تير و كمان جنوب غرب نيز هست.
او همچنين امام جماعت مسجد بنيهاشم عبدلآباد و مسئول فرهنگي تلهكابين توچال است و در ستاد اقامه نماز نيز فعاليتي چشمگير دارد. يكي از مهمترين فعاليتهاي اين روحاني ورزشكار تدريس در دانشگاههاي مختلف است و در مجموعههاي ورزشي نيز مانند دانشگاه علاوه بر آمادگي جسم، با مطرح كردن بحثهاي مذهبي و ديني به افراد آموزش ميدهد.
هيچ گاه در بازديد از اين مجموعه نسبتاً كوچك اما متفاوت خسته نشديم و تبديل به خاطرهاي شيرين شد. در واقع هر لحظه بايد منتظر اتفاقي جديد ميشديم و از استعدادي تازه پردهبرداري ميشد كه باورش كمي سخت بود. مردم روحانيت را هميشه به صورت قالبي ثابت در نظر دارند و ديدار و گفتوگو با آنان در چنين فضا، صحنه و مكان متفاوتي اين قالب را ميشكند. درآميختن ورزش و آموزههاي ديني و اخلاقي در زمين مسابقه و ميدان مبارزه نوآوري جالب و كاري زيباست كه ميتواند در ورزشگاهها و مجموعههاي ورزشي ديگر الگوسازي شود و نتيجه مثبت آن نيز در طي زمان ثابت خواهد شد.
