حميد قبادي، دبير سومين جشنواره مد و لباس فجر در همان نشست خبري اين جشنواره، آب پاكي را روي دست همه ريخت كه هدف از برگزاري جشنواره مد و لباس ارزانفروشي و ارائه البسه با تخفيف نيست اما چادر 700 هزار توماني يا لباس اقوام با قيمت يك ميليون و 700 هزار تومان، مدهايي نيست كه انتظار داشته باشيم در جامعه فراگير شود.
تالار وحدت چند روزي ميشود كه ميزبان سومين جشنواره مد و لباس فجر است؛ جشنوارهاي كه مهمترين هدف برگزاري آن در دست گرفتن جريان مدسازي در كشور بر مبناي اصول ايراني– اسلامي است اما با وجود تجربه برگزاري اين جشنواره در دو دوره قبل، اين بار هم مدهاي ارائه شده در بخش مانتو چندان چنگي به دل نميزند. در بخش فروش اين نمايشگاه هم اغلب همان مدلهايي ارائه شده كه در مانتو فروشيهاي هفت تير هم ميبينيد. قيمت كارها تقريباً همه طيفي را پوشش ميدهد زيرا در كنار مانتوهاي 500-400 هزار توماني ميتوانستيد مانتوي 35هزار توماني هم پيدا كنيد.
مدلهايي تكراري و بدون خلاقيت
وقتي وارد سالن اصلي تالار وحدت ميشويد چهار، پنج مانكن با مانتوهايشان جلب توجه ميكنند اما در سالن اصلي خبري از نمايشگاه نيست و در و ديوار هم نشانهاي از اينكه بقيه مدلها كجاست به شما نميدهد اما اگر سرتان را بالا بگيريد ميتوانيد مانكنهاي بيجاني را كه در طبقه دوم ساختمان اصلي مانتوهايشان را به نمايش گذاشتهاند، ببينيد.
در بخش مانتوها اغلب مدلها تكراري از برش و دوخت است كه به مدد تنوع پارچه، رنگ و تزئينات كمي متفاوت شده است اما اگر آنها را كنار هم بگذاريد كاملاً متوجه اين شباهت ساختاري خواهيد شد؛ مانتوهايي برش دار كه تقريباً حالت اندامي دارد و نمونههايش در كوچه و بازار فراوان است. البته در اين بين مانتوهايي با الهام از طرحهاي لباس اقوام نيز ديده ميشود اما تعدادشان انگشتشمار است.
چادرهايي كم تعداد اما قابل قبول
تعداد چادرهاي ارائه شده هم خيلي كم است اما طرحهاي جالب و قابل استفادهاي در اين بخش ارائه شده است. درست بر خلاف بخش مانتو كه خيلي از مانتوهاي به نمايش درآمده به گونهاي است كه شايد كمتر كسي رغبت كند با چنين لباسي در انظار عمومي ظاهر شود؛ مانتويي با طرح تهران پاك در بين مدلهاي ارائه شده جلب نظر ميكند طرحي كه در واقع يك نقاشي از نمايي آبي از تهران و برج معروفش روي يك مانتوي ساده برشدار است.
در بخش لباس مردانه هم كه قرار بود امسال جشنوارهاي جدا داشته باشد، چند طرح ارائه شده بود البته تعداد اين طرحها بسيار كم و تركيب ناشيانهاي از مدلهاي موجود فعلي بود و بعيد به نظر ميآمد هيچ آقايي بخواهد چنين مدلهايي را امتحان كند.
نكته جالب توجه اينكه اسامي طراحان اين لباسها نشان ميداد لباس آقايان را هم خانمها طراحي كردهاند. چند مدل تيشرت مردانه هم در راهروهاي پشتي وجود داشت كه نوشتههاي فارسي روي آن به چشم ميخورد اما جنس خوبي نداشت و چندان جلب نظر نميكرد، شايد به همين خاطر آن را به گونهاي دور از چشمها نگه داشته بودند.
گم شدن اهميت نظرات مردم در جشنواره سوم
طبقه سوم اما محل برگزاري كارگاه آموزش و نشستهاي تخصصي بود كه به رغم دعوت از مهمانان نشست «ايران مركز مد و لباس كشورهاي اسلامي»كه قرار بود ساعت 11 برگزار شود، برپا نبود و كسي هم از ماجرا خبر نداشت. به گفته اكرم سادات بدري، طراح لباسي كه براي نشست دعوت شده بود، امسال بخش داوري مردمي هم در جشنواره لحاظ نشده اين در حالي است كه حتي جشنواره فيلم فجر به عنوان يك جشنواره تخصصي سيمرغي براي تماشاگران در نظر گرفته است. به باور وي جشنواره سوم به مراتب از جشنوارههاي قبل ضعيفتر است.
سردرگمي در نمايشگاه
گسستگي بخشهاي مختلف نمايشگاه به گونهاي بود كه براي بازديد از بخشهاي مختلف دچار سردرگمي ميشديد. بخش فروش هم يكي در فضاي بيروني تالار وحدت بود و ديگري در آن سوي خيابان شهريار در پاركينگ. در اين بخش متوسط قيمتها بالاي 100 هزار تومان بود. تنوع طرحها هم شايسته نمايشگاه بينالمللي مد و لباس نبود.
در بخش چادر، از 170 تا 700 هزار تومان حداقل و حداكثر قيمتي بود كه براي خريد چادر بايد هزينه ميكرديد. در بخش استانها هم لباس قوم بلوچ به قيمت يك ميليون و 700 هزار تومان به فروش ميرسيد.
نمره جشنواره سوم قابل قبول نيست
براي موفقيت در مديريت مد و لباس بيترديد بايد با بدنه جامعه و عامه مردم ارتباط گرفت و برگزاري جشنوارههايي كه از اين ارتباط ناتوان باشند، چندان اثرگذار نيست. قيمت و مدلهاي ارائه شده در جشنواره سوم هم نشان از آن دارد كه هنوز بين مدهاي قابل پذيرش از سوي بدنه جامعه و مدهاي ارائه شده فاصله است؛ فاصلهاي كه اگر پر نشود، ساماندهي مد و لباس به سامان نميرسد. در مجموع گام سوم مد و لباس فجر چندان قابل قبول به نظر نميرسيد.
