حجاب نه فقط تاج بندگي بانوان مسلمان ايراني كه يكي از قوانين كشور ماست. اين حكم الهي و دستور شرعي اسلام موجب برقراري امنيت رواني جامعه است و آرامش اجتماعي و تحكيم بنياد خانواده را در پي دارد و هويت جوامع اسلامي با اين بيرونيترين نماد مسلماني گره خورده است. از همين رو جدايي جامعه از عفاف و حجاب نوعي هويتزدايي محسوب ميشود و اگر در جامعهاي عنصر عفاف كمرنگ شود، بيثباتي كانونهاي قدرت آن جامعه همچون كانون خانواده نكتهاي دور از انتظار نيست.
بيترديد تلاشهاي متعدد دنياي غرب براي دور كردن عفاف و حجاب از جوامع اسلامي همچون ايران از مسيرهاي گوناگون به جز آنكه با هدف ايجاد بازار مصرف در جوامع در حال توسعه پيگيري ميشود، اهداف غايتانديشانهتري را دنبال ميكند و آن تغيير سبك زندگي جامعه، تغيير ارزشها و هنجارها و در نهايت سست كردن بنيان خانواده است چراكه در چنين شرايطي تسلط بر جوامع آسانتر خواهد بود. پروژههاي تغيير در سبك زندگي و جدا كردن زن ايراني از عفاف و حجاب هم در سالهاي اخير با گسترش نفوذ ماهواره و فراگير شدن استفاده از اينترنت جديتر شده است. بگذريم از رفتار و طرز پوشش برخي چهرههاي سرشناسي همچون بازيگران سينما كه به چنين شرايطي دامن ميزنند اما قانون عفاف و حجاب مصوبه سال 84 مجلس شوراي اسلامي و قانون ساماندهي مد و لباس با عنايت به ضرورت توجه به عرضه لباسهاي ايراني – اسلامي درست يك سال بعد در بهارستان مهر تأييد گرفت.
امسال اين قوانين ديگر هفت، هشت ساله شدهاند و با وجود تشكيل بنياد ملي مد و لباس و در آستانه برگزاري سومين دوره جشنواره مد و لباس فجر، هنوز نبض مد جامعه در دست شبكههاي متولي شوهاي لباس و ژورنالهاي زيرزميني است كه هر چند لباسهايي خلاف موازين شرعي و اخلاقي توليد ميكنند اما با استخدام زنان و دختران جوان و جولان در مناطق مختلف شهر براي جامعه ما ذائقهسازي ميكنند. عضويت در چنين شبكههايي هم خيلي سخت نيست. مزونهاي لباس اغلب موارد مورد نظرشان را شناسايي و به كارگيري ميكنند در كنار اين سايتهاي اينترنتي هم براي استخدام مانكنها دست به كار شدهاند و از همه بدتر ورود چهرههاي سينمايي در حوزه ترويج مد و لباس غربي است. 26 دستگاه در حوزه عفاف و حجاب دخيلند و به همين نسبت، ساماندهي مد و لباس نيز مصوبهاي است كه براي به سرانجام رساندن موضوع مهم مد و لباس همين تعداد دستگاه را درگير كرده است.
در اين ميان شايد تنها دستگاهي كه انجام وظيفهاش بروز و ظهور داشته نيروي انتظامي باشد هر چند بخش مهمي از وظيفه اين نيرو نيز كار فرهنگي و فعاليت در حوزه ايجابي است نه سلبي. با اين همه دستگاههاي فرهنگساز و ذائقهساز جامعه همچون وزارت ارشاد، صدا و سيما، آموزش و پرورش، وزارت علوم، وزارت ورزش و جوانان و بسياري نهادهاي ديگر آنچنان در انجام وظيفه كوتاهي كردهاند كه امروز خيابانهاي شهرهاي بزرگ كشور به جولانگاه مانكنها تبديل شده است. اين در حالي است كه مطابق ماده 638 قانون مجازات اسلامي عمل افرادي كه با ظاهر و پوشش نامناسب در ملأعام عفت عمومي را جريحه دار ميكنند جرم محسوب شده و براي مرتكب آن مجازات حبس و جزاي نقدي مقرر شده است. همچنين در صورتي كه اين مجازات تأثيري در اين افراد نداشته باشد، مطابق مفاد ماده 19 قانون مجازات اسلامي درخواست مجازات تكميلي و تتميمي خواهد شد كه به موجب آن تا پنج سال تبعيد از تهران يا اقامت اجباري در منطقهاي ديگر درخواست ميشود. هم اكنون بنياد ملي مد و لباس هر چند كم توان اما به ميدان آمده تا مد و لباس را به سامان برساند. هر چند يك دست صدا ندارد و براي به سامان رسيدن اين موضوع هم بايد همه 26 دستگاه دخيل همچنين مجلس شوراي اسلامي يك دست عمل كنند.
