روز گذشته يكي از دوستان كوهنورد و فعال محيطزيست كه به واسطه موقعيت كاري خود در شهر دامغان حضور دارد، خبر متأثركنندهاي را به پست الكترونيك من ارسال كرده بود. خبري كه ما به ازاي آن را تنها ميتوان با واژه «فاجعه» تفسير و تعبير كرد. در پيگيري و تماس با اين دوست عزيز، معلوم شد چند روزي است كارمندان سازمان حفاظت محيطزيست شهر دامغان وقتي كه صبح سر كار خود حضور مييابند با صحنهاي تكاندهنده مواجه ميشوند؛ صحنههايي از كشتار بيرحمانه حيوانات در معرض انقراض كه در زيستگاههاي اين شهر زندگي ميكنند. به اين صورت كه جنايتكاران بيرحم هر شب سر و اعضاي مثله شده حيوانات نادر را به داخل حياط اداره محيطزيست پرتاب ميكنند.
اين رويه چندي است كه توسط شكارچيان و متجاوزان به حريم طبيعي و حيات وحش پيگرفته ميشود. در همين راستا، چند روز گذشته در استان گلستان نيز دو محيطبان به نامهاي مهدي «مجنيپور» و «محمد تمسكني» توسط چاقو و تبر متجاوزان و شكارچيان به طرز وحشتناكي مضروب شدند كه هماكنون در بيمارستان، مراحل درماني خود را سپري ميكنند. گذشته از اين موارد، تيراندازي و كشتن گوزن زرد پارك پرديسان تهران، مثله كردن هفت روباه خاكستري در اصفهان و مواردي از اين دست در يك نكته اشتراكنظر دارند و آن نكته بحث تسويه حسابهاي شخصي شكارچيان و متخلفان با مسئولان و مديران حوزه محيطزيست است. ناگفته پيداست كه اين كشتار با هدف برخورداري از گوشت و پوست و اعضاي با ارزش حيوانات صورت نگرفته است و در واقع در يك اقدام وحشيانه متجاوزان بزدل و ترسو كه بويي از انسانيت نبردهاند، طبيعت خدا و حيات وحش را صحنه انتقامجوييهاي شخصي خود كردهاند، چرا كه آنها آنقدر شهامت و شجاعت ندارند كه با مسئول يا مديري چهره به چهره به حل مشكل خود بپردازند. از اين رو عقدههاي سركوب شده خود را چماقي ميكنند بر سر مخلوقات زبانبسته خدا و اينگونه به جان طبيعت ميافتند!
جالب اينجاست كه در اين آشفتهبازار محيط زيست، هيچ اقدام بازدارنده و مجازات خاصي براي خاطيان در نظر گرفته نميشود كه اين در وهله اول بيمهري در حق مردم و طبيعت خدادادي كشورمان است و در وهله بعدي دهنكجي به قانون شكسته بسته و ناقص زيست محيطي ما محسوب ميشود و در اين رهگذر جنايتكاران و متجاوزان به محيطزيست هر بار جنايت سنگينتري را رقم ميزنند و پاي شكسته خود را بيشتر از گليم زيادهخواهيها فراتر ميگذارند. از سوي ديگر جالب است كه فراكسيونها و كميسيونهاي مرتبط با محيطزيست در مجلس شوراي اسلامي بيخبر از همه جا در افكار دنكيشوتوار خود ميپندارند كه به واسطه سياستهاي كارآمد آنها شهر در امن و امان است!
در حالي كه قصور تمام فجايع زيست محيطي، به ويژه در يكي دو سال اخير مستقيم و غيرمستقيم به گردن مجلس شوراي اسلامي است كه به عنوان يك نهاد قانونگذار در تدوين و تعريف قوانين جامع زيست محيطي ناتوان بوده است و به رغم تمام اتفاقاتي كه در اين حوزه رخ ميدهد و در واقع هر اتفاقي كه به ضعف قانون در اين حوزه پهلو ميزند، هنوز مردان قانون ما الزام و التزامي براي بازنگري، تجديد نظر و تدوين مفاد قانوني كارآمد حس نكردهاند. بنابراين بيم آن ميرود كه روزي مردان قانون ما به ضعف قانون در حوزه محيطزيست واقف شوند كه ديگر قافيه باخته شده باشد و اقدام آنان حكم «نوشداروي پس از مرگ سهراب» را پيدا كند!
طبيعت نبايد به فراموشي سبرده شود،محيط زيست بايد قويتر شود 
