سال 2014 در حالي آغاز شده است كه هر كدام از كشورها تلاش دارند تا در عرصه داخلي و خارجي مؤلفههاي راهبردي را تدوين نمايند تا در نهايت به تحقق منافع ملي آنها منجر شود. همين اصل را در سياستهاي ايالات متحده ميتوان مشاهده كرد. اوباما رئيسجمهور امريكا از همان هفتههاي پيش از آغاز سال 2014 در كنار سخنراني پيرامون اهداف آتي كشورش در عمل نيز تحركاتي را نشان داده است.
بررسي سياستهاي امريكا نشان ميدهد كه در حوزه داخلي همچنان اصليترين مسئله براي اوباما مقابله با بحران اقتصادي است كه در كنار تهديد ملي براي اين كشور به مؤلفهاي براي قدرت نمايي جمهوريخواهان در برابر وي مبدل شده است. در حوزه بيروني نيز در اولويت طراحي امريكا مؤلفههايي همچون حضور فعال در معادلات سازش تشكيلات خودگردان با رژيم صهيونيستي، پرونده هستهاي ايران، خروج نيروها از افغانستان در حالي كه با نام برقراري صلح به دنبال امضاي توافقنامه امنيتي براي حضور بلندمدت در اين كشورهاست، مسئله سوريه با محوريت كسب منافع حداكثري حداقل با استمرار بحران در اين كشور و تشكيل يك جريان اپوزيسيون منسجم در برابر نظام سوريه، حفظ رژيمهاي عربي متحد در برابر بيداري اسلامي ملتها، ايفاي نقش گسترده انتخابات پارلمان عراق و... از اولويتهاي امريكا است. در كنار اين مسائل اموري نظير ادامه مقابله با قدرت يابي روسيه و چين، چگونگي حضور نظامي درغرب آسيا (خاورميانه) ادامه لشكركشي نظامي به آفريقا، مقابله با كره شمالي همزمان با تشكيل تحركاتي در شرق آسيا، احياي حوزه نفوذ در امريكاي لاتين، بسته شدن پرونده اسنودن افشاگر جاسوسيهاي امريكا از عرصه جهاني و... از اهداف و سياستهاي امريكا در سال 2014 است.
هرچند كه دولتمردان امريكا همچون گذشته به دنبال اجراي زنجيرهاي از سياستها و رفتارها براي مقابله با چالشها و نيز كسب منافع بيشتر در قالب نظارت تقلبي هستند اما در نهايت تمام اين تحركات يك اصل مشاهده ميشود و آن اهداف شخصي باراك اوباما است.
امريكا در آبان سال 1392 صحنه انتخابات ميان دورهاي كنگره است. اهميت انتخابات از آن جهت است كه در كنار تعيين بخشي از اعضاي كنگره ساختار سياسي امريكا را نيز مشخص ميكند. برخي بر اين عقيدهاند كه حزب پيروز در اين عرصه ميتواند در انتخابات 2016 كاخ سفيد را نيز به تصرف خود درآورد لذا جمهوريخواهان و دموكراتها تلاش دارند تا در هر شرايطي در انتخابات ميان دورهاي امريكا به پيروزي دست يابند. نكته مهم براي اوباما در كنار اجراي اهداف انتخابات هم حزبيهاي دموكراتش، تاثير اين انتخابات بر دو سال آخر رياست جمهوري وي ميباشد. مسلماً اگر جمهوريخواهان در كنگره پيروز گردند اوباما با شرايط دشواري مواجه خواهد شد كه عملاً رؤياي وي براي ثبت نام خود در تاريخ امريكا را با چالش مواجه ميسازد.
اوباما سعي دارد خود را رئيسجمهوري معرفي كند كه به ادعاي خودش دموكراسي و ديپلماسي را بر جهان حاكم ساخته است براين اساس نيازمند شرايطي مساعد در عرصه داخلي براي تحقق اين رؤياست. يكي از ابزارهاي اوباما تشكيل كنگرهاي دموكرات است كه شرايط را براي فعاليت بيشتر وي در عرصه سياست خارجي فراهم ميسازد.
براين اساس است كه اوباما اجبارا سياست گستردهاي را در عرصه جهاني در پيش گرفته است چراكه ميداند توان چالشهاي اقتصادي داخلي را ندارد لذا با سوق دادن كشور به عرصه خارجي با برخي دستاوردهاي هر چند موقت سعي در نمايش كارنامهاي موفق از خود دارد تا در كنار پنهانسازي ضعفهاي داخلي از اين مقوله براي تحقق اهداف انتخاباتي و در نهايت رؤياي جاودانه ساختن نام خود بهره گيرد. آمارها نشان ميدهد كه محبوبيت اوباما به زير 40 درصد رسيده و اگر شرايط چنين باشد در نهايت گزينهاي جز تسليم شدن در برابر جمهوريخواهان ندارد لذا با ايجاد فضاي حاشيهاي و اجراي برخي سياستهاي خارجي سعي دارد تا جايگاه مردمي جديدي را براي خود ايجاد نمايد. جالب توجه آنكه اوباما به شدت طرح جلب حمايت لابي صهيونيستي را نيز در دستور كار دارد كه سفرهاي مكرر كري وزير امور خارجه امريكا به منطقه با محوريت سازش عربي ـ فلسطيني را در اين چارچوب ميتوان برشمرد. البته اوباما براي حفظ ظاهر و نمايش اجراي خواست مردمي مبني بر دوري از صهيونيستها برخي اقدامات به ظاهر ضد صهيونيستي نظير پذيرش توافقنامه ژنو ميان گروه 1+5 و جمهوري اسلامي ايران را صورت ميدهد اما در نهايت در انديشه جلب نظر صهيونيستهاست كه نمود آن را در افزايش بودجه حمايتي امريكا از صهيونيستها در بودجه سال 2014 امريكا و تحركات منطقهاي امريكا ميتوان مشاهده كرد. اوباما در رؤياي تبديل شدن به رئيسجمهوري مقتدر است هر چند كه كارنامه پنج سال گذشته وي ناتواني او در تحقق اين ادعا را آشكار ساخته و ميرود تا اين رؤيا را به آرزويي دست نيافتني براي او مبدل سازد.
