فيلم داستاني «لكه» كه از زاويهاي متفاوت به فتنه 88 ميپردازد در جشنواره عمار رونمايي شد. اين فيلم جسورانه كه كار دوم محمدباقر مفيدي كيا كارگردان خوش آتيه سينما است از زاويهاي جالب به اين موضوع پرداخته است. اين فيلم روايت برخورد مادر يكي از كشتهشدگان فتنه 88 با يكي از اهالي فتنه است كه قرار است در دولت يازدهم بر كرسي پست دولتي بنشيند.
«لكه» كه مدت زمان آن 43 دقيقه است به واسطه روايت نو از حوادث چهار سال گذشته و ارتباط آن با برخي انتصابهاي دولت فعلي ميتواند يكي از جسورانهترين آثار در حوزه فيلمهاي سياسي باشد و اين اتفاق از آنجا اهميت بيشتري پيدا ميكند كه اين فيلم محصول عماريها است. جشنواره عمار كه دعوي درانداختن طرح نو دارد به اين شكل اثبات كرد كه اولاً وصله سينماي بيخاصيت كه برخي علاقه دارند آن را به سينماي مورد نظر انقلاب بچسبانند به آن نميچسبد و اساساً نشان داد كه اين سينماي انقلاب است كه در حوزه نقد جسور و پيشرو است و ثانياً نشان داد كه عمار در شكستن انحصارها و سانسورها نيز جلودار بوده است؛ سانسوري كه امروز گلوي سينماي ايران را گرفته و آن را تا سر حد جسدي بيجان پيش برده است. سانسور مردم و سانسور واقعيتهاي امروز يكي از مهمترين سانسورهايي است كه سينماي روشنفكري و جشنوارهاي مسبب آن شده است. تقريباً تمام فيلمهاي جرياني را كه عنوان ميكند انعكاس دهنده واقعيات جامعه است كنار هم بگذاريد به يك موضوع كلي بر ميخوريد. اين شباهتها امروز به سوژهها و بعضاً سكانس فيلمها هم رسيده است، به طوري كه تقريبا اغلب اين كارها را شبيه هم كرده است و فقط مربوط به محلههاي زندگي كارگردانها و تهيهكنندگان اين آثار ميشود. اما همين جريان حاضر نيست درباره واقعيات ديگر جامعه كه هم فراگيرتر است و هم واقعيتر واكنشي از خود نشان دهد. فتنه 88 از جمله سوژههايي است كه اين جريان با تمام قوا آن را سانسور ميكند. البته سانسور تنها بخشي از ماجراست و جريان مدافع آزادي بيان با تريبونهايي كه در اختيار دارد به رسالت روشنفكرانه خود در سركوب و خشونت عليه دستاندركاران هر روايتي غير از آنچه آنها دوست دارند، عمل ميكنند.
سالها است در اين كشور و اغلب با پول يا حمايتهاي دولت(چه ارزشي و چه غيرارزشي) تنها يك صدا(غير از موارد استثنا) از فتنه 88 به گوش ميرسد. حتي يكي، دو مورد از فيلمهاي امسال جشنواره فجر انقلاب هم در همين راستا است؛ تقلب در انتخابات، كشتن و كتك زدن مردم معترض، پايدار نماندن ظلم، انتقام جوانان از حكومت جبار در آينده نزديك و در يك كلام روايت ماهوارهاي از اين اتفاقات. باقي روايتها يا سانسور ميشود يا اجازه بيان مناسب نمييابد كمااينكه در چند فيلم ساخته شده اخير درباره اين وقايع كه دو مورد برجسته آن در دوران شمقدري توليد شد، همين نگاه و همين صدا به وضوح ديده ميشود. جشنواره عمار با رونمايي از فيلم «لكه» كه هم در فرم و هم محتوا حرفهاي گفتني خوبي دارد نشان داد كه علاوه بر ورود جسورانه به موضوعات، با سانسور ساخته شده جريان مدعي ضدسانسور هم مبارزه ميكند و به نظر ميرسد اين فيلم ميتواند مقدمه مباركي براي اين مسير سخت اما با بركت باشد.
