جوانآنلاين: حامد بامروتنژاد، دبير جشنواره عمار در گفتوگو با «جوانآنلاين» با اشاره به شكلگيري اين جشنواره مردمي گفت: جشنواره عمار از سال 89 به صورت كاملا خودجوش شكل گرفت. برخي از جوانان فيلمساز و هنرمند در خصوص قضاياي سال 88 فيلمهايي ساخته بودند و جايي براي نمايش نداشتند. همين مسئله باعث شد خيل عظيمي از كارگردانان اينگونه شناسايي شوند و جرقه اوليهي شكلگيري جشنواره عمار زده شود.
بامروتنژاد اظهار داشت: در واقع اين جشنواره يك فضاي صرفا يك هفتهاي براي نمايش و حضور منتقدين نيست. جشنواره عمار سعي كرده تعريف مخاطب را در سينماي ايران تغيير و مصداق آن را توسعه دهد. اين جشنواره سعي كرده فيلمهايي بياورد و به طيف بيشتري از مخاطبين برساند كه در واقع با توسعه دادن مصداقي و مفهومي مخاطب در سينماي ايران، تاثير مستقيم در توليد آن آثار بگذارد.
وي با بيان اينكه آثار جشنواره عمار شايد كمتر رسانهاي شده باشد، ادامه داد: جشنواره عمار در اين مدت سعي كرد اگر در سينماي ايران فيلمي ساخته ميشود، مخاطب هم آن را تماشا كند. اين نمايش باعث ميشود كارگردان بازخورد مخاطب را ببيند. در حال حاضر كه در ايام برگزاري جشنواره عمار هستيم كارگرداناني تماس گرفتند و گفتندشايد ما برگزيده جشنواره عمار نشويم اما اثر ما را نمايش دهيد تا در جاهاي مختلف ديده شود. شايد اتفاقي كه در اين دوره جشنواره عمار نسبت به دروههاي قبل رخ ميدهد اين است كه لذت ديده شدن آثار زير دندان فيلمسازان و هنرمندان جوان ما ميرود.
بامروتنژاد افزود: وقتي اثر نمايش داده ميشود در واقع براي كارگردان استانداردي تعريف ميشود و او عادت ميكند در خصوص فيلمش حرف زده شود. به اين ترتيب ديگر كارگردان به راحتي اثر قبول نميكند كه آرشيو شود. سازمانهاي سرمايهگذار ما پر است از آثاري كه به هيچ عنوان ديده نميشوند.
دبير جشنواره عمار عنوان كرد: امسال دور چهارم جشنواره عمار است. جشنوارهاي كه با 20 اثر، كار خود را شروع كرد. دور دوم با سيصد اثر، دور سوم با نهصد اثر و اين دوره با دو هزار و دويست اثر. در واقع كارگرداناني هستند كه با توجه به فضا و ويتريني كه برايشان فراهم شده فعال شدند و با موضوعات عماري فيلم ميسازند. اما خيل عظيمي از آنها كساني هستند كه كار ساخته بودند و در سينماي ايران موجود بود اما ديده نميشد. در حالي كه اكنون محملي به وجود آمده كه اين آثار ديده ميشوند.
وي استقبال مردمي را در چهارمين دوره جشنواره عمار چشمگير دانست و گفت: سال اول با 30 اكران مردمي كار را شروع كرديم و اين دوره با دو هزار تقاضاي اكران مواجه شديم. اين در حالي است كه بسياري از آثار پس از جشنواره اكران ميشوند. اكرانهاي مردمي يك كار ادامهدار است يكي از اصليترين كارهاي ما در جشنواره در واقع فراآوري كردن اين آثار و نمايش آنها براي مخاطب است.
با مروتنژاد تفاوت جشنواره امسال را در حوزه آثار هم از نظر كمي و هم از نظر كيفي عنوان كرد: ما از سيصد اثر به نهصد اثر رسيديم و امسال نيز خود را براي حجم آثار آماده كرده بوديم اما هيئت انتخاب ما از نظر كيفيت آثار غافلگير شد چرا كه تنوع آثار بسيار است.
وي با تاكيد بر تنوع آثار گفت: تا پيش از اين اگر كسي از فيلمهاي ارزشي و انقلابي سخن ميگفت، ذهن ما به سمت فيلمهاي دفاع مقدسي ميرفت. اما در حال حاضر ميبينيم در اين خصوص هر موضوعي كه بخواهيم از فرار مغزها گرفته تا مشكلات اداري ادارات يك شهر، همه آنها با رويكرد انقلابي و ارزشي ساخته ميشود.
بامروتنژاد در پايان خاطر نشان كرد: شايد اتفاقي كه در درون جشنواره عمار رخ ميدهد اين است كه در واقع مصداق فيلم انقلابي و فيلم ارزشي از يك مصداق جزئي فيلمهاي دفاع مقدسي بسط پيدا ميكند و بزرگتر ميشود.