جريان «آلودگي هوا» و معضل «ريزگرد»ها در چند ساله اخير، به ويژه در يكي دو سال گذشته، نُقل و نَقل هر مجلسي شده است. به رغم بار منفي و چركي كه از شنيدن عبارات «آلودگي هوا» و« معضل ريزگردها» دريافت ميشود، اين دو اصطلاح ويرانگر در حال حاضر آيينه وانمايي خدمت و خدمتگزاري مزورانه برخي از مسئولان و متوليان مقابله با اين پديده مخرب شده است. به گونهاي كه اين معضل خطرناك براي مسئولان پشت هم انداز و اهمالكار ملعبهاي براي بازي و حجت موجه «طبل غازي» است. به گونهاي كه هر از گاهي با بالا رفتن ميزان آلايندههاي پايتخت، دوستان خدوم (!) ما بر اين طبل كوفته و از حلقوم خيرخواهي يكسري آمارهاي (غالباً) بياساس را طوطيوار و كاملاً كليشهاي به خورد جماعت ميدهند و هشدارهايي نيز چاشني اظهارات حكيمانه خود (! ) ميكنند و ميگويند كه اگر چنين شود، چنان ميشود و اگر چنان شود بهمان ميشود.
با اين احوال ناگفته پيداست كه جان مردم به واسطه مخاطرات آلودگي هوا، دستاويز تسويهحسابهاي سياسي و خردهحسابهاي كاسبكارانه برخي از دوستان خواهد شد. مراد اين مدعا همان رويه است كه برخي از مسئولان و متوليان كاهش آلودگي در پيش گرفتهاند و چند سالي است كه خواسته و ناخواسته به دنبال باد ميدوند و سختكوشانه آب اهمال و احتمالهايشان را در هاون ندانمكاريها و ناكارآمديهاي خود ميكوبند و در نهايت آنچه نصيب مردم نجيب ما ميشود، نه آن چيزي است كه در خور لياقت آنان است.
اما جالب اينجاست كه آلودگي هوا، اين كلاف سردرگم، براي چارهانديشي به مجلس سپرده شد. به اين صورت كه در روز يازدهم آبان ماه سال جاري و در آستانه رخداد پديده مضر «اينورژن» يعني وارونگي دما و هوا كه معلول سرماي هوا و آغاز فصول سرد در كشور است، خبري با مضمون ورود مجلس (كميسيون كشاورزي و فراكسيون محيط زيست) به پرونده قطور و مثنوي هفتاد من كاغذ آلودگي هوا رسانهاي شد. اين خبر در بادي امر خوش درخشيد و اميدواري مضاعفي به دوستداران محيطزيست و طرفداران تنفس در هواي پاك داد. بسياري از رسانهها هم پيرامون اين مطلب، مطالب متنوعي تهيه كردند.
در آن زمان يكي از اعضاي كميسيون كشاورزي مجلس شوراي اسلامي، ورود مجلس به اين پرونده را در قالب تهيه و تدوين طرحي عنوان كرده بود. طرحي موسوم به« طرح آلودگي هوا و مبارزه با ريزگردها» وي در خصوص اين طرح گفته بود ( نقل به مضمون ): «طرح آلودگي هوا و مبارزه با ريزگردها» طرحي جامع است كه قرار است به عنوان يك طرح فراگير، ريزگردها و آلودگي هوا را هم در تهران و هم در شهرهاي مرزي كنترل كند. اين طرح آيندهنگر است و براي 40، 50 سال آينده جواب ميدهد و همه مسائل در آن ديده ميشود. با اين وجود بررسي اين طرح ممكن است يك يا دو ماه ديگر در مجلس به طول انجامد.
با اين اوصاف اظهار نظر اين نماينده محترم حكايت تمثيل «آنچه خوبان همه دارند تو يكجا داري» بود. چراكه ايشان يك تنه حرفهاي تكه پاره مسئولان دستگاههاي مختلف را گفته بود و از طرفي اين نويد را ميداد كه تا 40، 50 سال آينده اين هيولاي بيشاخ و دم را در بند و به اصطلاح مديريت كند. اما با طي شدن دو ماه و پايان پذيرفتن موعد مقرر، متأسفانه هيچ خبري در خصوص به نتيجه رسيدن اين طرح و مطرح نمودن آن در صحن علني به گوش نرسيد. از اين رو نگارنده طي تماسي با اين نماينده گرامي، اوضاع و احوال «طرح آلودگي هوا و مبارزه با ريزگردها» را از وي جويا شد. اما توضيح واضحات و ارائه دوباره توضيحات دو ماه قبل، خبر از عدم حصول به نتيجهاي قابل قبول در اين طرح ميداد. با اين همه بايد همه مردم حق هواي پاك را مجدانه از متوليان محيطزيست و مديران شهري مطالبه كنند و بپرسند كه با اين شرايط چه بايد كرد ؟!
