حمايت صهيونيسم و مقابله با منتقدان آن، همانقدر براي غرب حساس، سازماندهي شده و مهم است كه اهتمام به اسلام ستيزي در همه ابعاد آن؛ اين واقعيتي است كه با موضع گيري هاي صهيونيستي اخير وزير كشور فرانسه، بيش از پيش آشكار شد.
نزديك نشدن به تابوي صهيونيسم حتي در قالب طنز و در روي ديگر سكه، حمله سازماندهي شده به مقدسات اسلامي، ادعاي مهد دموكراسي بودن كشوري مانند فرانسه را بيش از هر چيز به يك شوخي با افكار عمومي و دروغ بزرگ شبيه كرده است.
نام «مانوئل والس»؛ هم براي صهيونيست ها بسيار آشناست هم براي مسلمانان.
والس، وزير كشور فرانسه، اخيرا در حالي واكنش سريع در مقابل كمدين ضد صهيونيست را به بهانه «اخلال در نظم عمومي» خواستار شده است كه همين فرد، سال گذشته، تمام قد به دفاع از كاريكاتورهاي موهن ضد اسلامي در نشريه فرانسوي «شارلي هبدو» به بهانه «آزادي بيان» پرداخت.
مانوئل والس حتي اعلام كرد كه در نظر دارد از مسير حقوقي، «ديودونه امبالا امبالا»، طنز پرداز فرانسوي را بايكوت كند زيرا نمايشنامه هاي طنز و سخنراني هاي ديودونه محتواي ضد صهيونيستي دارند.
وزير فرانسوي اينجا ديگر دموكراسي را مثل يك شوخي غيرمتعارف تلقي و به صراحت اعلام مي كند كه دولت فرانسه قصد دارد قبل از اجراي «نمايش هاي بحث برانگيز» (بخوانيد شوخي هاي غير قابل تحمل) او، «خطر اخلال در نظم عمومي» را بررسي كند تا اين نمايش ها قبل از اجرا، متوقف شوند.
شهردار مارسي نيز از «بوش دو رون»، استاندار محل اجراي نمايش امبالا امبالا خواسته است از اجراي برنامه او كه قرار است دوم فوريه (13 بهمن ماه) به روي صحنه برود، ممانعت كند.
والس كه چند ماه پيش با خونسردي، برخي از معترضان مسلمان به كاريكاتورهاي موهن را به زندان فرستاد و تهديد به اخراج تعدادي ديگر از فرانسه كرد، اين بار با خشم شديدي شوخي هاي ديودونه را «نژاد پرستانه» خواند و گفت: او ديگر كمدين نيست و نمايش هايش به جلساتي عمومي براي توليد نفرت تبديل شده است.
اين اظهار درباره خطر اخلال در نظم عمومي و توليد نفرت، در حالي است كه با وجود هشدارهاي مكرر حتي از سوي واتيكان درباره توهين به مقدسات اسلامي در بحبوحه انتشار كاريكاتورهاي موهن به ساحت پيامبر اكرم(ص) با عباراتي مانند «ريختن بنزين روي آتش» در توصيف اقدام توهين كنندگان، دولت فرانسه حمايت كاملي از موهنان به عمل آورد، تا جايي كه حاضر شد هزينه «اخلال در نظم عمومي» و «ايجاد نفرت» عليه خود به سود صهيونيست ها را نيز بپردازد. در همان زمان، كار تا حدي بالا گرفت كه وزارت امور خارجه فرانسه اعلام کرد: به دنبال انتشار این کاریکاتورها در نشریه طنز فرانسوی «شارلی هبدو»، فرانسه از بیم بروز خشونت در جهان اسلام، سفارتخانهها و مدارس خود در 20 کشور جهان را تعطیل میکند. تنها 150 نفر در نزديكي سفارت آمريكا در پاريس بازداشت شدند و مانوئل والس تهديد به اخراج مسلمانان معترض از فرانسه كرد.
اما كار به همين جا خاتمه نيافت و كمي بعد نشريه فرانسوي «جونيور» نيز اقدام به نشر كاريكاتورهاي موهن به مسلمانان و مقدسات اسلامي كرد. اين بار مخاطب نشريه موهن، گروه سني نوجوانان با انتشار كاريكاتورها و داستان هايي در توهين به زنان محجبه بود تا در اقدامي برنامه ريزي شده بذر نفرت از اسلام در وجود شهروندان جوان فرانسوي كاشته شود، حتي اگر اين اقدام به خشم مسلمانان به عنوان اقليت بزرگ 10 درصدي اين كشور با جمعيتي بالغ بر 6 ميليون نفر منجر شود و اقليت ناچيز صهيونيست ها را راضي كند.
سريال توهين سازماندهي شده به مقدسات اسلامي تمامي ندارد و شايد اين انتظار ناشي از درك نادرست از ماهيت قدرت و گردانندگان واقعي صحنه سياست در غرب باشد. از همين روست كه بسياري باور دارند، سياستمداران، رسانه هاي موهن غربي و مهره هاي آنان از«سلمان رشدي» و «خرت ويلدرز»، سازنده فيلم موهن تا كاريكاتوريست ها، شخصيت هاي سياسي مانند مانوئل والس و رسانه هاي آنان، اشخاص مجزا از يك پازل و بسته وسيع تر نيستند، بلكه حلقه هاي كوچكي از جريان اسلام ستيزي با مديريت صهيونيسم جهاني را تشكيل مي دهند. اينجاست كه حتي شوخي با صهيونيسم هم تابوشكني غيرقابل اغماض مي شود، اما توهين آشكار به مقدسات اسلامي، مصداق آزادي بيان، مجاز و قابل دفاع. ممكن است مضحك به نظر آيد اما اينجا مهد دموكراسي است.
