1- لغو مصوبات در اظهارات بالا آن قدر در مقام تقابل و تضاد با هم قرار دارند كه بيشتر به مزاح و مطايبه شبيه است. چراكه همانطوركه در اظهارات معاون عمراني استاندار آمده، وي ميگويد: با وجود اينكه وضعيت هوا در شرايط هشدار قرار دارد، از روز شنبه تمامي مصوبات كميته اضطرار و كاهش آلودگي هوا لغو ميشود و كارگروه كاهش آلودگي هواي تهران برگزار نميشود. حالا سؤال اينجاست كه بر چه اساسي اعضاي كميته اضطرار، مصوبات پيش گيرنده و سلبي خود را لغو كردهاند، آنهم در شرايطي كه بنا به گفته معاون استاندار، دستكم دو روز ديگر شرايط هواي پايتخت در مرز هشدار قرار دارد؟
2- مورد بعد، عدم تشكيل جلسه روز گذشته كميته كاهش آلودگي هوا است. حال بر فرض مثال اگر اين بار نيز همانند موارد فراوان گذشته، پيشبيني وضع هوا نادرست از آب در آيد و به جاي كاهش آلايندهها در روزهاي آينده، شاهد افزايش آلايندهها باشيم، بايد دوباره زندگي شمار قابل ملاحظهاي از شهروندان تهراني به مخاطره بيفتد؟ و اينكه آيا جان و مال مردم براي اعضاي كميته اضطرار اهميت دارد يا خير؟
3- بديهي است كه پيشبيني رفع آلودگي و كاهش آلايندهها در روزهاي آينده به واسطه بارشهاي زمستانه صورت خواهد گرفت. ( البته با اين پيشفرض كه پيشبيني سازمان هواشناسي درست و به موقع روي دهد.) همانطور كه تا كنون همين شرايط بر نوسانات آلودگيهاي هواي تهران حاكم بوده است. چون با آغاز پاييز و در هر نوبتي كه غلظت آلايندهها و آلودگي هوا به مرز هشدار و بالاتر رسيده، «باد» و «بارندگي» وظيفه مسئولان كميته اضطرار را انجام دادهاند و بحران آلودگي هوا را به حالت عادي و شرايط فعاليت افراد جامعه را به شرايط بهتري رساندهاند.
4- با آغاز فصل سرما و به وقوع پيوستن پديده «اينورژن» يا همان وارونگي دما و به تبع آن هجوم آلايندهها به سطح زمين، كميته اضطرار تنها يك خط مشي واحد را اجرا كرده است و آن تعطيلي مدارس و زوج و فرد كردن تردد خودروها بوده است. اين اقدام كه در هر دفعه با ناهماهنگيهاي منحصر به فرد و معناداري صورت گرفته است، به خوبي نشان از ناكارآمدي و عدم توانايي اعضاي كميته كاهش آلودگي هوا ميدهد. چراكه اين كميته در هر نوبت آلودگي هوا دم دستترين و راحتترين گزينهها را كه همان تعطيلي مدارس و زوج و فرد كردن خودروها بوده است، تجويز كردهاند و به نظر ميرسد اين اقدامات نيز مشكلات فراوان ديگري را درپي داشته باشد.
با اين احوال به نظر ميرسد كه معضل آلودگي هوا در كلانشهرها، به ويژه در تهران بايد به گونه كلانتري مورد رسيدگي قرار گيرد و سه قوه با هماهنگي بيشتري در جهت رفع اين معضل خطر ناك اهتمام داشته باشند. چراكه با استناد به شواهد موجود، خواب و اهمال مسئولان فعلي و متوليان كاهش آلودگي هوا، قدرت ويرانگر هيولاي آلودگي هوا را در پي داشته است. بنابراين بايد تصريح كرد كه بيشتر از اين درنگ جايز نيست.