جوانآنلاين: حسين رویوران كارشناس مسائل سياسي در گفتوگو با «جوانآنلاين» با اشاره به تمايل مقامات غربي براي حضور ايران در كنفرانس ژنو 2 و حل بحران سوريه، گفت: دعوت از ايران براي حل بحران منطقهاي يعني اعتراف به اينكه ايران يك قدرت منطقهاي است. يعني اينكه مقامات غربي پذيرفتهاند كه ايران داراي نفوذ منطقهاي و ميتواند بر اساس اين نفوذ نقش سازندهاي در حل بحرانها ايفا كند.
رویوران در ادامه به علت مخالفت آمريكا براي حضور ايران در كنفرانس ژنو 2 اشاره كرد: آمريكا به دو دليل نميخواهد ايران در اين مذاكرات حضور داشته باشد؛ اولا نميخواهد اعتراف كند ايران قدرت منطقهاي است و دوم اينكه غرب همچنان ايران را به عنوان عنصر تهديد در منطقه ميداند و در واقع آنها نميخواهند ايران به يك عنصر سازنده براي حل بحرانهاي منطقه تبديل شود. لذا غرب سعي دارد تصويري كه از ايران كشيده همچنان حفظ شود و اجازه تغيير آن را ندهد.
اين كارشناس مسائل سياسي با بيان اينكه در مذاكرات ژنو 1 هم بحث حضور ايران مطرح بود،افزود: در مذاكرات ژنو 1 آمريكا اجازه حضور به ايران نداد و در نهايت در آن اجلاس ايران حضور پيدا نكرد البته ديگر بازيگران هم حضور پيدا نداشتند و فقط آمريكا و روسيه بودند. اين در حالي بود كه حضور آمريكا و روسيه ضامن حل بحران نشد.
وي ادامه داد: اين بار يك مبناي متفاوتي از مذاكرات قرار گرفته و آن اين است كه آنها بيايند و همه بازيگران داخلي يعني دولت و مخالفين منطقهاي ايران و عربستان و كشورهاي همسايه سوريه و بازيگران بينالمللي، همه را با هم دعوت كنند و در نهايت با حضور همه بازيگران هم توافق كنند و هم ضمانت اجرا پيدا كنند.
رویوران افزود: ژنو 2 به نوعي تصحيح اشتباهات ژنو 1 است، اما آمريكا همچنان اصرار دارد ايران نباشد. با اين حال موضع ايران همچنان تغيير پيدا نميكند. ايران به به دنبال راه حل سياسي به جاي راهحل براندازي در سوريه است. اگر ژنو 2 اين را در پيش بگيرد چه ايران و چه نباشد، از اين راهحل حمايت خواهد كرد.
اين كارشناس مسائل خاورميانه در پايان با تاكيد بر نقش تاثيرگذار ايران در مذاكرات حل بحران سوريه گفت: ايران يك بازيگر منطقهاي است و از يك توان تاثيرگذاري بسيار بالايي برخوردار است. به همين دليل حضور ايران در مذاكرات تاثير بسيار دارد. تاثيرگذاري ايران بر دولت سوريه، بر يكي از مهمترين طرفهاي بحراني دولت، همچنين ايران بر بخشي از معارضه، معارضه غير مسلح داراي ارتباطات بسيار نزديك است و از طريق اين ارتباطات ايران ميتواند نقش سازندهاي در حل بحران ايفا كند.
