طبق معمول اين ستون، باز هم چند تلفن داشتم در باب مشكلي واحد كه دوستان اميدوار بودند لااقل در رسانهها به آن پرداخته شود. گفتم طبق معمول اين ستون، چون پيش از اين هم بسياري از خوانندگان روزنامه براي مشكلات گوناگون كه درگير آنند، بسيار زنگ زدهاند و من تا حد امكان و مقتضيات اين ستون آنها را منعكس كردهام. اگرچه در اينجا بناي طرح مشكلات خوانندگان را ندارم اما برخي موارد با موضوعات فرهنگي ما و نيز آنچه گاه در همين يادداشتها به آن پرداختهايم، هم جهت است، از جمله موضوع همين چند تلفني كه عرض كردم. عزيزاني كه عرض كردم، همه از دانشجويان خارجي دانشگاه بينالمللي امام خميني (ره) قزوين بودند. درد واحدشان آن بود كه شهريهها در آنجا ناگهان بيش از حد توان آنها بالا رفته و اين بسيار كار را بر آنها سخت كرده است. يكي از آنها كه افغانستاني بود، نقل ميكرد،اغلب دانشجويان هموطن او در اين دانشگاه والديني كارگر و تهيدست دارند كه اين افزايش ناگهاني مبالغ شهريه آنها را از پاي درميآورد و به ترك تحصيل بسياري از آنها ميانجامد. آنها ميگفتند افزايش مشابهي هم براي هزينههاي خوابگاه و غيره رخ داده و اين همه كار را بر آنها بسيار صعب و سخت كرده است.
من در مورد اوضاع ديگر دانشجويان خارجي در آن دانشگاه يا ديگر دانشگاههاي كشور حرف خاصي ندارم، اما در مورد افغانستانيها چرا؟ زيرا خوب ميدانم الان در افغانستان بسياري براي بردن دانشجويان اين كشور به دانشگاههاي خود چه سعي و تلاشي ميكنند، علاوه بر دانشگاههاي غربي، تركيه، كشورهاي عربي، پاكستان و هند نيز بسيار تلاش دارند تا با كمترين هزينهها افغانستانيها را براي تحصيل به شهرهاي خود بفرستند. آنها خوب ميدانند اين اعزامها مقدمهاي است براي حضور فرهنگي و كمك به تقويت روابط دوجانبه در سالهاي نه چندان دوري كه اين دانشجويان باز گردند و بر مصادر مهم سرزمين خود تكيه زنند. اما كم نيستند از نسل جوان آن ديار كه بنا به هزار و يك دليل، تحصيل در جمهوري اسلامي ايران را ترجيح ميدهند. پس كاري نكنيم كه از انتخابشان پشيمان شوند و نسل بعدي را از ورود به دانشگاههاي ما منع كنند.
الان تحصيل در هند كما بيش براي دانشجويان افغانستاني رايگان درميآيد. همزمان تركيه و كشورهاي عربي انبوهي از بورسها را ارائه ميكنند. در همين حال ما با آنكه شهريه از آنها ميگيريم، بسياري از آن بورسها گذشته و با وجود اين شهريهها به ايران ميآيند. پس سعي كنيم حد تعادلي براي اين هزينهها نگه داريم تا اين ورودي ادامه يابد. دولتمردان ما بايد بدانند اگر امروز از خير افزايش ناچيز اين شهريه- در قامت بودجه كلان آموزشي مملكت ميگويم اگر نه براي اين دانشجويان مستضعف بسيار هم زياد است - بگذرند، نفع آن را در آينده نه چندان دور، دو چندان خواهند برد. اما اگر بر اين سفيران حسن نيت سخت بگيرند، تأثير اين دانشجو گرفتنها و زحمات، معكوس خواهد شد. پس تا دير نشده دريابيد آنها را.
