سه خودروساز- هوندا، هيونداي و تويوتا - تا پايان سال 2015 ماشينهاي سوخت سلولي را روانه بازار خواهند كرد تا در اختيار مصرفكنندگان قرار گيرد، هر چند در تعداد معدود و مناطقي محدود. امروز، تنها ماشين از اين نوع هوندا FCXكلاريتي است و شركت هوندا تنها 40 عدد را از سال 2008 تاكنون توليد كرده است، آن هم در جنوب كاليفرنيا. اكثر خودروسازان نيز به دنبال هر دو اتومبيل هيدروژني و برقي تا حدي بيشتر يا كمتر هستند اما تنها عده به خصوصي روي يكي تمركز كردهاند.
ياركشي در بازار خودرو
بامو، جنرالموتورز، نيسان و تسلا به شدت به اتومبيلهاي الكتريكي در خارج از مدار عقيده دارند، هر چند دو مورد اول تا حدي نيمنگاهي دارند به كمك انواع توسعهدهنده و موتورهاي بنزيني.
هوندا و تويوتا، از سوي ديگر، كماكان به هيدروژن به عنوان سوخت اوليه با آلودگي صفر براي آينده اعتقاد دارند. هر كدام از اينها بارها عنوان كردهاند اتومبيلهاي الكتريكي تنها مناسب وسايل نقليه كوچك و براي فواصل كوتاه آن هم در محيطهاي شلوغ شهري است. جايي در ميان اين دو گروه، شركتهاي دايملر، فورد، نيسان و رنو قرار دارند كه همكاريهاي مشتركي را آغاز كردهاند. شركت جنرالموتورز و هوندا نيز همكاري مشابهي دارند، همچنين تويوتا و بامو. در نهايت، تنها هيونداي و كيا هستند كه به صورت انفرادي كار ميكنند و عقيده چنداني به جمع دوستانه ندارند. اين دو شركت تا سال 2015
HyundaiTucson Fuel Cell(سوخت سلولي) و KIA SoulEV(برقي) را روانه بازار ميكنند.
اعدادي كه هيچ سنخيتي با يكديگر ندارند
اما تا زماني كه كليد اولين هيونداي هيدروژني در بهار سال بعد تحويل داده شود، به نظر ميرسد حدود 200 هزار خودروي سوخت هيدروژني در جادههاي امريكا وجود خواهد داشت و شايد اين تعداد در سطح جهان دو برابر شود. در همين حال، هيونداي قصد دارد حدود 500 توسان سوخت سلولي را در سال توليد كند و تويوتا گفته است بازاري را از هزاران وسيله نقليه هيدروژني در سال 2020 مجسم ميكند. تا سال 2020، اين امكان وجود دارد كه حدود يك ميليون اتومبيل برقي در سال وارد خطوط مونتاژ در جهان شود، حتي شايد بيشتر. در امريكا، الكتريسيته در سراسر اين كشور وجود دارد و بنابراين، استفاده از خودروهاي برقي به مراتب ارزانتر خواهد بود تا صرف يك ميليون دلار براي ساخت يك جايگاه سوخت رساني هيدروژن. از سوي ديگر، در شمال امريكا مقدار زيادي گاز طبيعي وجود دارد و قيمتها بسيار پايين است. بسياري از سياستگذاران حاضر به كاهش توليد گازهاي گلخانهاي در كوتاهمدت هستند تا انتظار كشيدن براي خودروهايي با آلودگي صفر. در نهايت، اگر هدف تنها از بين بردن توليد گازهاي گلخانهاي خودرو نيست بلكه كاهش رد پاي انرژي (يا انتشار كربن)، تصميم بر سر اينكه سوخت هيدروژني ميتواند سوخت مطلوب خودرو باشد جاي بحث دارد.
اما در حال حاضر، مشخص است كه خودروسازان شروع به ساخت و ارائه وسايل نقليه هيدروژني قابل قبول، از تعداد محدود به هزاران عدد در سال كردهاند، از حالا تا سال 2020. اين خودروها تنها در مناطقي كه در آن يك تلاش مداوم براي پوشش دادن منطقه با ايستگاههاي سوخت رساني هيدروژني در جريان است، قابل استفاده است. امروز، در امريكا اين يعني تنها جنوب كاليفرنيا و ديگر هيچ كجا. در همين حال، فروش خودروهاي برقي در امريكا به احتمال زياد به سالانه 90 هزار عدد خواهد رسيد.
انتظارها بر اين است كه در دهههاي پيش رو از سوختهاي متعددي استفاده شود. برتري بنزين و گازوئيل به آرامي با راه پيدا كردن اتانول، گاز طبيعي و احتمالا برق زياد از شبكهها به درون وسايل نقليه از بين خواهد رفت اما آيا هيدروژن جايگاهي خواهد داشت؟
منبع:
www. popsci. com
