وقتي تب موضوعي در جامعه بالا ميگيرد طبيعي است كه نگاهها هرچند مقطعي و زودگذر متوجه آن موضوع و پديده ميشود. رويدادهاي ورزشي نيز از اين قاعده مستثني نيستند.
به وضوح ميتوان ديد كه به جز فوتبال مابقي رشتهها تنها در روزها و مقاطعي مورد توجه قرار ميگيرند كه پيروز باشند و كسب مدال كنند. موجي راه ميافتد كه بيا و ببين، اما خيلي زودتر از آنچه كه تصورش را كنيد همه چيز فراموش ميشود و قهرمانان و مربيان و تيمهاي موفق دوباره به كنار ميروند. اصلاً انگار كه اتفاقي نيفتاده باشد دوباره همه نگاهها به فوتبال ختم ميشود، بسياري از اين قهرمانان حتي در طول روز كنار ما هستند، در اتوبوس، تاكسي، مراكز خريد، ادارات دولتي و... اما آنها را نميشناسيم تا اينكه دوباره بروند و افتخارآفريني كنند.
اين را گفتيم تا به تيمي برسيم كه ايران را براي اولين بار در يك رشته تيمي بالاتر از قهرمانان تمام قارهها و دنيا قرار داد. تيمملي فوتبال ساحلي، تيمي كه با هدايت و مديريت درست موفق شد نامداران اين رشته را يكي پس از ديگري از پيشرو بردارد، مقابل ناداوري و ناجوانمردي اماراتيها بايستد و در نهايت قهرمان شود، بيترديد هيچ كدام از اهالي فدراسيون فوتبال تا قبل از شنبه شب پيش محلي از اعراب براي اين رشته و كميتهاش قائل نبودند و شايد فقط براي خالي نبودن عريضه نام آن را در فهرست رشتههاي فدراسيون گنجانده بودند ولي خب امروز اتفاقي افتاده كه همه خود را سردمدار اين رشته ميدانند. از اين هم بگذريم، چون نهايتاً سرنوشتي كه تيمملي فوتبال ساحلي پيدا ميكند چيزي شبيه فوتسال است كه خودمان از اوج به زير كشيديم!
اما آنچه باعث شد تا اين چند خط را به تحرير در آوريم صحبتهاي پيمان حسيني، دروازهبان خوب و شايسته كشورمان در اين تيم بود، صحبتهايي كه كافي است تا اندكي مسئولان را از خواب غفلت بيدار كند و اندكي به اين ستارههاي افتخارآفرين و بيادعا بيشتر توجه كنند.
حسيني در صحبتهايش آورده بود مليپوشان ساحلي بهرغم نياز بينيازند و اشاره كرده بود نيازي به دريافتهاي ميلياردي و ماشينهاي آنچناني ندارند. اينها را گفته بود و در نهايت يك درخواست ساده از مسئولان داشت و آن اينكه مشكل خدمتسربازي خودش و چند تن ديگر از بازيكنان تيم را حل كنند.
سالهاست كه ميشنويم طرحي به نام سرباز قهرمان اجرا ميشود، اما گويا نامي از رشته فوتبال ساحلي در بين اسامي اعلام شده به اداره وظيفه عمومي مشاهده نميشود، سؤال اين است كه اگر قهرماني در جمع قهرمانان قارهها، قهرماني تلقي نميشود پس به زعم آقايان قهرمان كيست؟ و قهرماني چيست؟ آيا نبايد زحمت اين ستارههاي گمنام و بيادعا را به نحوي جبران كرد؟ از پاداش در خور و شايسته كه خبري نيست حداقل جناب كفاشيان و معاونانش آستين بالا بزنند و اين مشكل بازيكنان تيمملي ساحلي را حل كنند تا به نوعي از زحمات آنها، تشكر شده باشد، حتي ميتوان براي آنها شغلهايي در نظر گرفت كه دغدغه كمتري بابت معاش و گذران زندگي داشته باشند.
خيلي زودتر از آنچه كه تصورش را بكنيد قهرماني تيمملي فوتبال ساحلي و غلبه بر برزيل، روسيه و ايتاليا فراموش ميشود. اينها را گفتيم تا آقايان مسئول قبل از از ياد بردن اين افتخار آفريني بزرگ قسمتي كوچك از مشكلات اين قهرمانان را حل و فصل كنند.
