پدر و مادرم هر دو بالاي 60 سال سن دارند، هر دويشان به بيماري ديابت مبتلا هستند، زماني كه به متخصصان مراجعه ميكنيم هر كدام نظر متفاوتي درباره تغذيهشان ميدهندمثلاً برخي ميگويند آنها ميتوانند به جاي قند و شكر از قند ميوههاي طبيعي مثل كشمش يا توت خشك و حتي خرما استفاده كنند ولي برخي ديگر معتقدند مصرف ميوههاي شيرين هم مثل قند خوراكي مضر است و نبايد مورد استفاده ديابتيها قرار بگيرد. نميدانم چه كار كنم برايشان ميوه شيرين تهيه كنم يا خير؟
همه ميوهها قند دارند، ولي قند بعضيهايشان بيشتر است و بعضي ديگر كمتر. قندي كه در ميوهها وجود دارد فروكتوز است. وقتي شخص ميوه را مصرف ميكند اين فروكتوز در بدنش تبديل ميشود به گلوكز. بحثي كه درباره افراد ديابتي و ميوههاي مصرفي مطرح ميشود مقدار ميوهاي است كه بايد جاي قند خوراكي مصرف كنند. به نظر من قند ميوهها خيلي بهتر از قند خوراكي است ولي به شرط اينكه به اندازه مصرف شود. گاهي ما به بيمار ديابتي ميگوييم به جاي قند از خرما استفاه كند و او با هر چاي كه در روز ميخورد، چهار، پنج عدد خرما مصرف ميكند و به جاي اينكه به درمان ديابتش كمك كند، اوضاع را بدتر ميكند. زماني كه پزشك به بيمارش توصيه ميكند ميوه را جايگزين قند كند بايد به او بگويد مجاز است چه مقدار ميوه مصرف كند، به عنوان مثال بعضي ديابتيها مجازند در روز به طور متوسط سه عدد خرما مصرف كنند ولي وقتي پزشك به آنها اين اجازه را ميدهد به طور افراطي اين كار را انجام ميدهند. ما در همه رژيمهاي غذاييمان قانون شمارش كالري را در نظر ميگيريم. مثلاً اگر بيماري مجاز است در روز يك عدد ميوه مصرف كند ما اين مقدار را با واحد شمارش به بيمار اعلام ميكنيم. براي مثال ميگوييم 17 حبه انگور يك واحد ميوه است و اگر بيمار به جاي 17 حبه 18، 20 يا يك خوشه مصرف كند به سلامتياش لطمه خواهد زد يا ميگوييم ديابتيها ميتوانند در روز دو قاشق توت خشك يا كشمش بخورند و بيشتر از آن براي سلامتيشان مضر است، اينها را اعلام ميكنيم و انجام دادن يا ندادنش با خود بيمار است. موضوع ديگري كه به آن ميپردازم، بحث شاخص گليسمي است كه در آن موادي در نظر گرفته ميشود كه به سرعت قند خون را بالا ميبرد ما به بيماران توصيه ميكنيم كه به هيچ عنوان چنين ميوههايي را مصرف نكنند، مثلاً توصيه ميكنيم تا زماني كه بهبود مييابند دور آب انبه و آب انگور را خط قرمز بكشند. پس به طور كلي ميوهها جايگزين خوب و مناسبي براي قند خوراكي هستند ولي به شرط اينكه در مقادير مناسب و طبق رژيم پزشك مصرف شوند.
