
جوانآنلاين: مذاكرات ايران با 1+5 موضوع داغ بسياري از رسانهها شده و همه منتظر نتايج اين مذاكرات پشت درهاي بسته هستند. حال اينكه آيا اين مذاكرات به نتيجه خواهد رسيد و امتيازاتي براي ايران به ارمغان خواهد آورد يا براي هميشه يك تجربه براي كشورمان خواهد بود، مسئله اي است كه بايد فقط صبر كرد و منتظر ماند. دكتر عماد افروغ، كارشناس مسائل سياسي در اين خصوص در گفتوگو با جوانآنلاين به بيان مواضعش پرداخت.
جناب آقاي افروغ! شما روند مذاكراه با 1+5 را چگونه ارزيابي ميكنيد؟
قراين نشان ميدهد كه مقام معظم رهبري در جريان مذاكره هستند. به نظر من اين به مصلحت هم نزديكتر است به هر حال اين در حالي است ما حسن نيت خود را نشان داديم و به اين مذاكره پيوستيم. گر چه به نظر من اين مذاكره هيچ توجيه بينالمللي ندارد. توجيه بينالمللي همان 1+5 است كه بايد در حضور جمعي صورت بگيرد حالا حسب تشخيصهايي به اين نتيجه رسيدند كه مذاكرات روياروي هم صورت بگيرد.
به نظر جنابعالي آيا اينكه مذاكرات بايد پشت درهاي بسته صورت گيرد، درست است؟
حالا اينكه آيا اين طبق قواعد بينالملل است يا توافق ضمني؟ من اين را نميدانم. وقتي چيزي هم نميدانم موضع قاطعي هم نميگيرم. لابد يك توافقاتي صورت گرفته و حتما طرف ايراني هم مقامات بالا را در جريان اين توافق اوليه قرار داده است. اما به هر حال جامعه روشنفكري و نيروهاي مدني ما اگر در جريان مذاكرات قرار بگيرند بهتر ميتوانند قدرت نرم را به كار بگيرند و به رخ بكشند و آن فشار لازم را به اعضايي از اين مذاكره كه ممكن است قصد سويي داشته باشند وارد كنند. حسب اتفاقاتي كه در گذشته رخ داده، نميتوان به طرف آمريكايي اعتماد كرد. اما اگر افكار عمومي آگاه باشند قدرت مانور آن طرفي كه ميخواهد يك مذاكره نابرابر و نامنصفانهاي را سامان دهد،كم ميكند؛ چون او ميبيند كه به هر حال زير ذرهبين است. به هر حال تشخيص اين است كه قدرت نرم در اينجا خودش را نشان ندهد و صرفا يك ديپلماسي پشت درهاي بسته باشد و ما هم نميتوانيم موضع ديگري داشته باشيم، چون اطلاعي نداريم. حسب اعتمادي كه ما به رهبر داريم و مصلحتي كه اقتضا ميكند بايد بسيار محتاط موضع بگيريم و بايد بسيار هوشيار باشيم و آگاهي لازم را دهيم و چارچوب يك مذاكره را به طور كل ذيل گفتمان انقلاب اسلامي معلوم كنيم. حضرت آقا هم مويد همين نكته روز گذشته فرمايشاتي داشتند كه فرمودند اين فقط مذاكره است و لاغير. قرار نيست در اين مذاكره رابطهاي برقرار شود آن هم رابطهاي كه مبتني بر گرگ و ميش باشد و اين فقط بحث مذاكره است و آن هم يك مذاكرهي محدود و مشروطي كه بايد محتاطانه عمل كرد.
ميتوان خوشبين بود كه اين مذاكرات براي ايران نتيجهاي هم داشته باشد يا اينكه اين مذاكرات فقط يك تجربه براي ايرانيها خواهد شد؟
مقام معظم رهبري هم اشاره كردند كه من خوشبين نيستم. اما اين مذاكره حتي اگر نتيجهاي هم به دست ندهد ميتواند يك نتيجه تلقي شود چرا كه معلوم ميشود اين طرف آمريكايي است كه تن به قواعد بازي مذاكره نميدهد و مذاكره را قطع ميكند و همچنين اجازه طرح ديدگاه طرف مقابل را نميهد. در واقع اين هم ميتواند يك نتيجه باشد اما به هر حال نتيجهاي است كه بار ديگر تكرار ميشود. چرا كه بسياري از اهالي فن ميدانند كه ممكن است چنين اتفاقي هم رخ دهد و حالا تجربهاي به تجارب گذشته اضافه ميشود.
پس در واقع نبايد خيلي منتظر نتيجهاي باشيم، درست است؟
بله، اينكه در صحبتهاي رهبر هم بود اما حتي اگر اين اتفاق هم رخ ندهد يعني آن نتايج مطلوبي كه ما ميخواهيم رخ ندهد، گر چه نتيجه مطلوب هم نيست و اين حق قانوني ماست و نتيجه ناروايي نيست يك نتيجه طبيعي و قانوني است. بالاخره قواعد بينالملل هم پذيرفتهاند كشورها ميتوانند انرژي هستهاي داشته باشند ما كه به ان پي تي هم پيوستهايم و بايد از اين حق قانوني بهرهمند شويم. اگر بنا به دلايلي كه اصلا ربطي هم به هستهاي ندارد به موضع انقلاب اسلامي و اسكتبار ستيزي ما برميگردد، اگر حسب اين مولفهها و اهداف بلند انقلاب اسلامي طرف آمريكايي و حالا طرفهاي طرفدار طرف آمريكايي ما بخواهد مانع تراشي كنند ايرادي ندارد، اين خود يك پيام است و بار ديگر ميتوانيم اين پيام را به جهانيان منتقل كنيم. البته به شرطي كه مقداري دست از ملاحظهكاريها و مصلحت سنجيهاي ناروا برداريم و به قدرت مردمي بهاي بيشتري دهيم. باز هم تاكيد ميكنم اگر هم به نتيجه برسيم تازه به حق قانوني خود رسيدهايم و نبايد در رسيدن به حق قانوني خود از آن مولفههاي اصلي انقلاب اسلامي چشمپوشي كنيم. در واقع ما به به يك حق تعريف شده بينالملل رسيدهايم و تاكنون نبايد مانعي برابر آن ايجاد ميشده و حالا حسب شرايطي اين موانع وجود داشته است. تا آنجا كه اين موانع بينالمللي وجود دارد ما حرفي نداريم و به هر حال جهان براي خود قواعدي دارد كه ما نيز آن را پذيرفتهايم اما اگر اين قواعد نابرابر عمل كند آنجاست كه جاي اعتراض، شك و ترديد وجود دارد. متاسفانه تاكنون همينطور نابرابر عمل كرده است. به هر حال هر چه كه ما جهان را درگير كنيم، هر چه كه قدرت مدني و قدرت رسمي را چه در داخل و چه در خارج بيشتر درگير كنيم اين هم به نفع ماست و هم متناسب با قدرت نرم انقلاب اسلامي است.
تحريريه جوان آنلاين