براي اولين بار در بيش از 94 ميليون سال گذشته راه رفتن يكي از بزرگترين دايناسورهاي جهان به صورت ديجيتالي بازسازي شد.
به گزارش خبرگزاري مهر، اين دايناسور 80 تن وزن داشته و شبيه سازي رايانه
اي نشان مي دهد كه سرعتي معادل 8 كيلومتر در ساعت داشته است.
تيم دانشگاه منچستر با همكاري دانشمنداني در آرژانتين توانستند اسكلت 40
متري دايناسور Argentinosaurus را متعلق به دوره كرتاسه زمين شناسي به طور
ليزري اسكن كنند.
پس از اين مرحله آنها از يك تكنيك مدلسازي پيشرفته رايانه اي كه معادل كار
30 هزار رايانه شخصي بود استفاده كردند تا حركات دويدن و راه رفتن اين
دايناسور را بازسازي كرده و تواناييهاي تحرك آن را براي نخستين بار آزمايش
كردند.
اين تحقيقات براي اولين بار حركت تصويري دايناسور را بازسازي كرده و
باورهاي پيشين را كه اظهار مي داشتند اين حيوان به قدري بزرگ بوده كه نمي
توانسته راه برود را تكذيب كرده است.
دكتر بيل سلرز رئيس اين تيم تحقيقاتي از دانشكده علوم زيستي دانشگاه منچستر
گفت: اگر مي خواهيد بدانيد كه دايناسورها چگونه راه مي رفتند بهترين
رويكرد شبيه سازي رايانه اي است. اين تنها روشي است كه مي تواند رشته هاي
مختلف از اطلاعاتي كه درباره دايناسورها داريم را كنار هم قرار دهد، به
همين روش ما توانستيم روش حركت دايناسورها را بازسازي كنيم.
دكتر لي مارجت كه روي اين پروژه كار مي كند، گفت: ما از تكنيكي معادل
استفاده از 30 هزار رايانه شخصي استفاده كرديم تا اين امكان را فراهم آوريم
كه Argentinosaurus اولين گامهاي خود را پس از گذشت 94 ميليون سال بردارد.
اين تحقيقات به صورت واضح نشان مي دهد كه اين دايناسور به خوبي مي توانسته
در دوره زمين شناسي كرتاسه در منطقه اي كه امروز آمريكاي جنوبي قرار دارد
راه برود.
سلرز از نرم افزار خودش به نام Gaitsym براي تحقيق درباره تحرك حيوانات زنده و منقرض شده استفاده مي كند.
وي اظهار داشت: نكته مهم اين است كه اين حيوانات شبيه هيچ كدام از حيوانات
امروز نيستند بنابراين نمي توانيم از روي آنها كپي برداريم كنيم. سيستم
يادگيري ماشيني ما صرفا براساس اطلاعاتي كار مي كند كه ما درباره
دايناسورها داريم و پس از آن بهترين الگوي حركت ممكن را پيش بيني مي كند.
اين محقق اظهار داشت تحقيقات انجام شده براي درك سيستمهاي ماهيچه اي استخواني به منظور ساخت رباتهاي پيشرفته تر حائز اهميت است.
دايناسور Argentinosaurus بزرگترين حيواني است كه تاكنون روي سطح زمين راه
رفته است و درك چگونگي راه رفتن آن به ما اطلاعاتي را درباره عملكرد سيستم
ماهيچه اي استخواني مهره داران ارائه مي كند.
اين تحقيق در مجله PLOS ONE منتشر شده است.
