از زماني كه دولت يازدهم كارش را كليد زده، بحث يارانه ها به شدت زير ذره بين بوده است. مسئله اي كه در مناظرات تلويزيوني پيش از انتخابات نيز يكي از دغدغه هاي اصلي بود. حال در اين دوره حرف و حديث هاي زيادي شنيده مي شود كه يارانه ها بالاخره چگونه پرداخت خواهد و احيانا چه كساني از اين قطار پياده خواهند شد؟ در اينجا مي توانيم از مواضع «شكور اكبرنژاد»، نماينده مجلس شوراي اسلامي در دور هشتم مطلع شويم:
جناب آقاي اكبرنژاد نظر شما در خصوص حذف يارانه سه دهك بالاي جامعه چيست؟
من در مجلس هشتم هم كه بودم اين را گفتم كه اين كار درست نيست و به طور كل با توزيع يارانهها به صورت فعلي موافق نيستم. اين روش نه به افراد نيازمند واقعي كمك ميكند و نه براي افراد ديگر اثر بخش است. اگر اين پولي كه در سطح كشور توزيع شده براي اشتغال هزينه ميشد، فرصتهاي شغلي بسياري براي جوانان به وجود ميآمد. اما نحوه توزيع يارانه در جامعه تورم ايجاد كرد. در حال حاضر دولت مماشات ميكند. اگر قرار باشد يارانه داده شود بايد به نيازمندان جامعه، كساني كه واقعا معلوليت دارند، سن بالا دارند بايد به آنها حقوق آبرومند داده شود. اما براي بقيه مردم بايد اشتغال ايجاد شود نه اينكه به آنها پول بدهند. اين به صلاح كشور نيست. گرچه اگر بخواهند يارانه را قطع كنند در مسائل اجتماعي هم مشكلاتي ايجاد ميشود و اين از معجرات آقاي احمدينژاد است. كارهايي انجام داده كه حتي اگر خودش رفته اثر سوء آن براي مردم هنوز براي سالهاي متمادي براي كشور باقي ميماند.
فكر ميكنيد اين موضع از نظر رواني چه تاثيري بر جامعه دارد؟
من موافق حذف يارانه سه دهك بالاي جامعه هستم چون اعتقاد دارم نبايد به مردم پول مفت داده شود. اين غير از اينكه در مردم اراده را كم و فرهنگ گداپروري ايجاد ميكند نتيجه ديگري ندارد در حالي كه اگر شغل ايجاد ميكرديم شاهد اثرات مثبتي در جامعه بوديم.
البته از ديدگاه متفاوتي ميتوان به اين موضوع پرداخت اما به نظر بنده كار خوبي است يعني در بين مردم نيازمند اثر مثبت دارد. اين موضع باعث ميشود به كساني كه نياز واقعي دارند، يارانه تعلق گيرد و كساني كه نياز ندارند از گرفتن يارانه محروم ميشوند. ما افراد بسياري داريم كه در خارج از كشور زندگي ميكنند و از اينجا هم يارانههايشان را دريافت ميكنند. اين چه برنامهاي است؟
اما قانون ميگويد همه مردم بايد از امكانات دولت بهرهمند شوند.
اين درست است كه طبق قانون همه مردم بايد از امكانات دولت بهرهمند شوند اما هدف قانون اين نيست كه همه برابر باشند و ميتوان قانون را تغيير داد در كشور ما قوانين عمر طولاني ندارند و بالاخره ميتوان از مجلس يك مصوبه دريافت كرد گر چه كه ميتوان از قوانين قبلي هم براي اين طرح استفاده كرد اما دولت جديد ميخواهد دوباره از مجلس اجازه بگيرد تا يارانه سه دهك بالايي را قطع كنند.
گفته ميشود قرار است 23 ميليون نفر از گرفتن يارانه محروم شوند شناسايي اين افراد با چه روش و مبنايي انجام خواهد شد؟
شناسايي افراد نيازمند در كشور ما كار دشواري نيست اما شناسايي افرادي كه از توان مالي بالا برخوردار هستند كمي دشوار است و اين كار را سخت ميكند. دولت بايد تدبير كند و افرادي كه كارمند هستند و از حقوق خوبي برخوردار هستند، حذف شوند. كسي كه به نان شب محتاج است يارانه ميگيرد و كسي هم كه يك ماشين گران قيمت دارد يارانه ميگيرد! و ما به طور كل اطلاعات ضعيفي داريم. البته طبيعي است كه افراد مجرب و پخته اين موضوع را در نظر ميگيرند. بايد به سه دهك پايين جامعه يارانه دهيم و بقيه حذف شوند. در حال حاضر افراد ضعيف 40 يا 50 تومان حقوق ميگيرند اين چه حقوقي است؟ مگر با اين پولها ميتوان زندگي كرد. همان افراد ضعيف بگيرند كافي است. اينجا بايد يك اما اضافه كنم، بايد ابتدا براي جوانان ما فرصت اشتغال به وجود آورند سپس اين كار را به صورت تدريجي آغاز كنند تا كشور يك فرصتي پيدا كند.
