اتفاقاتي كه انتظارش را داشتيم رخ داد، مجلس به گزينه رئيسجمهور براي تصدي وزارت ورزش و جوانان رأي نداد تا همچنان يكي از مهمترين وزارتخانههاي دولت با سرپرست اداره شود، البته سرپرستي نه از جنس ورزش و نه آشنا با آن. محمد شريعتمداري بنا به گفته خودش آمده تا در مدت زمان كوتاه حضورش اوضاع ورزش را همينگونه كه هست حفظ كند، البته به اين نكته اشاره دارد كه براي دست زدن به هر كاري نيازمند زمان و آشنايي با فضاي ورزش كشور است.
همين جمله آخر باعث ميشود دوباره و ناخودآگاه به اين فكر بيفتيم كه روز 15 آبانماه كسي جز او به عنوان وزير پيشنهادي براي سومين بار راهي مجلس نميشود و اين يعني اينكه مجلس باز هم به رئيسجمهور و دولت «نه» ميگويد، يعني ورزش باز هم بيوزير ميماند.
شريعتمداري عنوان كرده كه آمده تا وضع موجود را حفظ كند، اما نگاهي به وضع موجود ورزش تنها اين حقيقت را بازگو ميكند كه اوضاع اصلاً خوب نيست. بيتعارف ورزش كشور بزرگتر ندارد و بسياري از رشتهها كه كار و آيندهشان مستقيم به سرنوشت وزارت گره خورده بلاتكليف و سردر گم ماندهاند.
از كشتي اخبار چندان جالبي به گوش نميرسد، استعفا پشت استعفا و كنار گذاشتن پشت كنار گذاشتن وضعيت فدراسيون ورزش اول وضعيتي كاملاً به هم ريخته و عنان از كف داده است.
وزنهبرداري هم به همين منوال ادامه ميدهد، اختلاف كهنهاي كه به نظر ميرسيد شايد با كسب عنوان سومي دنيا كمي حل و فصل شود، دوباره مثل آتش زبانه ميكشد و كسي هم نيست كه بتواند با تصميمي درست آبي باشد روي آتش، از فدراسيون هم نميشود توقع زيادي داشت، چون اگر بنا به اصلاح و جمع كردن اين قضيه بود بايد تاكنون حل و فصل ميشد كه نشد.
اين نمونه را عنوان كرديم تا به اوضاع پيچيده بقيه رشتهها نيز واقف شويد، همانهايي كه با دخالتهاي بيجاي وزارتنشينان قبلي بيرئيس شدند ولي هنوز هم خبري از سر و سامان گرفتن اوضاع در آنها نيست.
با اين اوصاف شريعتمداري به عنوان كسي كه به اقرار خودش كوچكترين شناختي از ورزش ندارد و زمان ميخواهد براي آشنا شدن با اين فضاي جديد كاري آمده تا وضع موجود را حفظ كند، آمده تا ميز رياست وزارت ورزش و جوانان حتي براي چند روز هم كه شده بينفر و آدم نماند، نه اينكه كاري انجام دهد براي سر و سامان دادن به اوضاع ورزش!
15 آبان خيلي زودتر از آنچه تصورش را بكنيم فرا ميرسد، اين چند روز باقيمانده را نيز ميگذاريم روي اين چند ماه بلاتكليفي كل ورزش كه ميشود چند ماه و چند روز ولي مهم نيست، مهم 15 آبانماه است. روزي كه قرار است سومين فرد مدنظر رئيسجمهور براي جلب اعتماد مجلس نشينان راهي بهارستان شود. آنچه مهم است اينكه وضعيت خوب نيست، تكرار مكررات است اگر عنوان كنيم جام جهاني همين پشت در است، انتخابي المپيك با كسي شوخي ندارد، بازيهاي آسيايي كره جنوبي به چشم بر هم زدني فرا ميرسد و بعد از آن هم المپيك كه ناگفته پيداست چه ميدان سختي است.
ورزش اين چند روز باقيمانده را نيز با شريعتمداري سر ميكند، شايد اتفاقي رخ دهد، شايد كسي بيايد از جنس ورزش و براي ورزش اما اگر چنين نشد آن وقت است كه بايد قيد همه چيز را زد. چون كشتي ورزش بدون ناخداي كاربلد هرگز به ساحل آرامش و پيروزي نخواهد رسيد. فقط اميدواريم رئيسجمهور كه اين روزها حتي نگران آب كشت و كار كشاورزان است براي آن ساعتها حرف ميزند، حداقل بيايد و در اين سومين بار ورزش را به اهلش بسپارد.
