يكي از خبرگزاريهاي كشور خبري را مبني بر بازداشت «پ. ن» يكي از بازيگران زن سينماي ايران منتشر كرد؛ خبري كه به سرعت منتشر و معلوم شد كه منظور از «پ. ن» كسي نيست جز «پگاه آهنگراني». پگاه آهنگراني پيش از اين يك بار نيز در جريان اتفاقات بعد از انتخابات سال 88 بازداشت شده بود. به همين خاطر جالب بود كه چرا بايد يك بازيگر براي بار دوم بازداشت شود! هنوز گمانهزنيها درباره چرايي بازداشت پگاه آهنگراني ادامه داشت كه تكذيبيه خبر اول منتشر شد. منيژه حكمت، كارگردان سينما و مادر پگاه آهنگراني، در مصاحبهاي خبر بازداشت دخترش را تكذيب كرد.
اما منبع اصلي كه دروغ بازداشت پگاه آهنگراني را منتشر كرده بود، كجاست؟ جواب صفحه شخصي منيژه حكمت مادر پگاه آهنگراني در فيسبوك است. حكمت در پستي كه روي صفحه فيسبوكش قرار داده بود، اين خبر دروغ را منتشر كرد. اينكه چرا كارگردان زن سينماي ايران خبر دروغي را در فيسبوكش قرار داده است و چه نيتي از اين كار دنبال ميكند، قضيهاي است كه ميتوان روي آن حرفهاي زيادي زد، مخصوصاً اينكه برخي از سينماييها به خوبي نشان دادهاند كه اگرچه در سينما هنر خاصي ندارند، اما به خوبي در تشويش اذهان عمومي تخصص دارند. يك مادر در فيسبوكش مينويسد كه دخترش بازداشت شده بعد در مصاحبه با خبرگزاري، خبري را كه خودش منبع آن بوده است، تكذيب ميكند. چرا حكمت ميخواسته مردم فكر كنند دخترش توسط نيروهاي امنيتي بازداشت شده است؟ چه نفعي ميتواند در بازداشت يك بازيگر وجود داشته باشد كه مادرش پيشگام شده و داوطلبانه خبر آن را منتشر كرده است؟ ساختن قهرمانهاي دروغين و اسطورهسازي از افرادي كه به نحوي ميخواهند خود را مخالف وضع فعلي نشان دهند، يكي از روشهايي است كه از اتفاقات سال 78 به بعد بارها شاهد آن بودهايم. بهتر است بدانيم نشر اكاذيب جرم به شمار ميآيد و پيگرد قانوني در پي خواهد داشت!
اما سوي ديگر ماجراي شتابزدگي و عدم دقت نكردن در صحت خبري است كه خبرگزاري در خروجي خود قرار داده است. متأسفانه مسابقه سرعت در انتشار خبر باعث ميشود كه گاهي خبرگزاريها و سايتهاي معتبر خبري، نتوانند مميزي درستي ميان خبر و شايعه قائل شوند. براي نمونه خبر بازداشت پگاه آهنگراني از منبعي به نام فيسبوك منتشر شد. فيسبوك شبكهاي اجتماعي است كه هر شخص ميتواند با نام حقيقي يا مجازي خود و حتي با جعل هويت حقيقي و حقوقي افراد ديگر در آن صفحهاي باز كند. شبكههاي اجتماعي اين امكان را در اختيار كاربران خود قرار ميدهند كه بدون نظارت نهادهاي حكومتي هر مطلبي را روي صفحات خود منتشر كنند. در سراسر جهان شبكههاي اجتماعي كاركردهاي خاصي چون سرگرمي، دوستيابي يا ايجاد كمپينهاي اجتماعي را دنبال ميكنند. شبكههاي اجتماعي محل خوبي براي رشد شايعات هستند و به همين دليل بسياري از كشورها از جمله جمهوري اسلامي دسترسي به چند شبكه اجتماعي از جمله فيسبوك را مسدود كردهاند. حال چرا بايد يك خبرگزاري از منبع غيرقابل اعتمادي براي انتشار خبر استفاده كند؟ بازداشت پگاه آهنگراني يك خبر بود كه مسلماً تأثيري روي امنيت ملي و اجتماعي كشور نداشت ولي باب شدن استفاده از منابعي چون فيسبوك ميتواند فضا را براي كساني كه ميخواهند از طريق نشر اكاذيب و شايعات امنيت كشور را به بازي بگيرند، مهيا كند.
شما اگر میدانید این خانم حکمت که مادر پگاه اهن گرانی است یک [...] است چرا نظراتش را انتشار میدهید ادمهای بی ارزش نباید به نظرشان اهمیت داده شود چونکه اینطوری نهمعروف میشوند ونه چیزی عایدشان میشود ازطرفی هم وقتی بفهمند کسی به نظرشان اهمیت نمیدهد بیشتر عذاب میکشند، 
