روزي كه قرار بود ظريف و همكارانش راهي ژنو شوند و پاي ميز مذاكره با 1+5 بنشينند، اهالي رسانههاي مختلف را دعوت كردند تا با هزينه دولت راهي ژنو شوند و اخبار مذاكرات را پوشش دهند. اين رويكرد خشنودي اهل سياست و رسانه را در پي داشت كه چه خوب كه تيم جديد مذاكره كننده هستهاي، رسانه و اهميتش را درمييابد و براي حضور آنان در كنار تيم ديپلماتيك هستهاي ايران ارزش قائل است. اين خوشحالي اما زياد دوامي نيافت و همه آن خوشبيني در ژنو فرو ريخت، وقتي قرار شد واژه به واژه محتواي مذاكرات محرمانه بماند و اعزام آن همه خبرنگار به ژنو گويا فقط براي اين بود كه ساعات آغاز و پايان مذاكرات را اعلام كنند و نهايتاً هم تصاوير ويلچرنشيني و كمر درد جناب وزير را ارسال كنند! از سويي در حالي كه رسانههاي ايراني در بهت محرمانه تلقي شدن همه محتواي مذاكرات مانده بودند، ال مانيتور و چند رسانه غربي ديگر خبرهايي را از محتواي مذاكرات منتشر كردند و شوك رسانههاي ايراني بيشتر شد؛ حالا همه آنچه ما ايرانيها از محتواي مذاكرات ژنو ميدانيم، ترجمهاي است كه از سايتهاي غربي در اختيار داريم و با اين حساب چه جاي آن همه هزينه كه خبرنگار ايراني به محل مذاكرات اعزام شود؟! اين ترجمه كه پشت ميز تحريريه رسانهها هم امكانش بود و نياز به اين همه رفتن تا ژنو نداشت!
نكته قابل تأمل ديگر آن است كه به رغم حضور آن تعداد خبرنگار ايراني و با وجود پروتكل رسمي كه هر فردي با زبان رسمي كشور خودش گفت و گو و مصاحبه كند، وزير خارجه جمهوري اسلامي ايران نشست خبرياش را به زبان انگليسي برگزار كرد تا سهم خبرنگاران ايراني از نشست خبري وزير خودشان هم ترجمه باشد و اين سؤال مهم بيجواب بماند كه چه اهميتي باعث شد تا ظريف به زبان انگليسي با اهل رسانه به گفت و گو بنشيند و زبان رسمي كشورش را كناري بنهد؟! حالا رسانههاي ايراني در باب مذاكرات ژنو بيشتر به بخش فارسي رسانههاي غربي تبديل شدهاند و وقتي هم قرار است خبرهايشان را نه از وزير خودشان كه از رسانههاي نزديك به كاخ سفيد بگيرند، لاجرم تحليلهاي آنان را هم ميخوانند ديگر؛ اين هم ابتكار تيم مذاكره كننده ايران بود كه رسانههاي غربي را به منبع درجه اول براي خبر گرفتن در باب مذاكرات تبديل كرده است و حالا ما ايرانيها كه خودمان يك طرف اصلي مذاكرات بودهايم، منبع مان المانيتور و دبكا و امثالهم است! نه تيم قبلي و نه تيم كنوني اهميت رسانه را درنيافتند و نشان دادند كه از عهده مديريت افكار عمومي برنميآيند. آنها ميروند مذاكره ميكنند و ديگر به بازتابها و بازخوردها اهميتي نميدهند و فكر نميكنند شايد اين بازي رسانهاي خود نقش مهمي در نتيجه مذاكرات داشته باشد. فقط ميتوان اميدوار بود كه روزي مسئولان جمهوري اسلامي نيز اهميت رسانه را دريابند.
