اگر يومالله روز خداست، لاجرم از همه بيشتر، خدا هوايش را دارد. آري، الله هواي يوم الله را دارد. آن هم يومالله 13 آبان كه «يومالله مرگ بر امريكا» است. در تاريخ جمهوري اسلامي، كي و كجا از حدود يك ماه، بلكه 40 روز قبل، اين همه اشتياق وجود داشته براي فرارسيدن 13 آبان؟! چه بسيار كه در فضاي مجازي براي 13 آبان روزشمار رفتهاند؛ 38 روز مانده تا 13 آبان، يك ماه مانده تا 13 آبان، فقط 27 روز مانده تا 13 آبان. واقعاً كي و كجا اين همه مهم بوده 13 آبان كه براي برگزاري باشكوهترش اين همه طرح و ايده و جشنواره و جايزه بزرگ و... مطرح شود؟! كي و كجا سابقه داشته كه يك ماه قبل از 13 آبان، اين چنين مسئولان مربوطه به تكاپو بيفتند؟!
بگذار به واقعيتي اشاره كنم گمانم تلخ! من خود از دوره دبيرستان به بعد، هرگز روز 13 آبان به محل سابق لانه جاسوسي نرفتم! با اين دليل شايد خندهدار و عليل؛ «13 آبان يومالله برادران و خواهران كوچكتر از ماست! ما مرگ بر امريكاي خود را روز 22 بهمن ميگوييم كه داداش بزرگه 13 آبان است! سن ما ديگر، فقط و فقط به خيابان انقلاب و ميدان آزادي ميخورد، نه خيابان طالقاني و مقر قبلي لانه جاسوسي!»
از بد حادثه، همين نوع نگاه ـ كه فقط مختصر در من نميشود! ـ سبب شد روزهاي 13 آبان اين ساليان، از يك روز «مردمي – حكومتي» تبديل شود به يك روز «دانشآموزي – دولتي». حالا البته نه به چنين صراحتي كه من گفتم! هي، كم و بيش اينگونه شده بود 13 آبان مظلوم، متأثر از قصور من و ما.
به ظرافت، نكتهاي هم وجود دارد اين وسط. اگر قبل از هر 22 بهمني، شيطان بزرگ باهارت و پورت خود، خوراك حماسهآفريني مضاعف ما را فراهم ميكرد، معمولاً روزهاي منتهي به 13 آبان، كملطف (!) ميشد به بغض و غرور ما. چه ميدانم؟! شايد اين سكوت دشمن قبل از سيزدهم آبانهاي ساليان ماضي، پلتيك ايشان براي كممايه كردن يومالله برائت ما بود.
من حالا كه نگاه ميكنم، متوجه ميشوم 13 آبان به دو معني حتي از 22 بهمن هم بزرگتر است، اولاً به لحاظ سابقه و قدمت، دو اتفاق از سه اتفاق مهم 13 آبان، نسبت به تنها رخداد روز 22 بهمن حق تقدم دارد، ثانياً اگر 22 بهمن روز بيعت ما با دوست است، يومالله 13 آبان روز برائت ما با دشمن است. در حج نيز با همه عظمتش، قبولي طواف تو بر گرد خانه خدا، منوط به اين است كه ابتدا با سنگ بر صورت ابليس زخم بنشاني، لذا 13 آبان و به ويژه فريضه زيباي «مرگ بر امريكا» اساسيترين شرط محبت به جمهوري اسلامي است. تو اگر ميخواهي يومالله 22 بهمن دست بيعت با ولي فقيه بدهي، شرط است كه يومالله 13 آبان «مرگ بر امريكا»ي خود را گفته باشي كه «ولايت» بي«برائت» شعاري بيش نيست.
باري، صد البته كه انقلاب اسلامي با 300 هزار خون ريخته شده، مناسك خاص خود را دارد و «مرگ بر امريكا» در شمار مناسك ماست، نه صرفاً يك شعار. اگر از سويي، اين همه با «مرگ بر امريكا» مخالفت ميشود، از ديگر سو و به رغم همه اين مخالفتها، «مرگ بر امريكا» به جهانيترين شعار همه قرون و اعصار تبديل شده، ميتوان نتيجه گرفت «مرگ بر امريكا» بيش از آنكه يك «شعار» باشد، در رديف «شعائر» ماست.
«مرگ بر امريكا» نماد همان سنگي است كه در حج، چهره ابليس را مكدر ميكند. در مناسك انقلاب اسلامي، فريضه «مرگ بر امريكا» اعلام برائت ما نسبت به شيطان بزرگ است. «مرگ بر امريكا» فقط يك شعار نيست، تجلي برائت ملت شهيدپرور ما از استكبار جهاني است.
روشنفكران ميگويند، «هنر و شعار، سفارشي نميشود». سلمنا! با سفارش و بخشنامه و دستور و فلان تحريف آقاي رفسنجاني هم نميتوان مانع شعار «مرگ بر امريكا» شد. «مرگ بر امريكا» از دل ملت ما و ساير ملل آزاده دنيا ميجوشد؛ مگر بسته به امر و نهي فلاني است؟! من به ياد ندارم ملت ايران براي «مرگ بر امريكا» از آقاي رفسنجاني اجازه گرفته باشد كه حالا به خاطر نهي ايشان، ديگر اين شعار را سر ندهد! البته قبول دارم كه «شعارهاي سفارشي» نيامده ميروند. در فتنه 88 شعارهاي بخشنامهاي كه از ويلاي جورج سوروس كليد ميخورد، الان كجاست؟! جناب عاليجناب، عليالظاهر «مرگ بر امريكا» را با شعارهاي چند ماهه ايام فتنه اشتباه گرفته!
ما در جماران، جلوي خود امام، «مرگ بر امريكا» ميگفتيم و امام مانع ما نميشد كه هيچ، تندتر از خود ما، به امريكا ميگفت «شيطان بزرگ». ما در حسينيه امام خميني، جلوي خود «آقا» بارها و بارها «مرگ بر امريكا» سر دادهايم، باز هم سر خواهيم داد. ما در حج و در محضر خدا، در حضور خود خدا، سنگ بر صورت شيطان ميزنيم و خدا از اين كار ما رضايت دارد. وانگهي، ما عليه امريكا شعار مرگ سر ميدهيم، چرا بايد به جاي كاخ سفيد، به بعضيها بربخورد؟!
«مرگ بر امريكا» حق آب و گل دارد در اين مملكت. ما بايد شعار «زندگي» سر بدهيم. زنده باد «مرگ بر امريكا». «مرگ بر امريكا» حق زندگي دارد، حق حيات.
اين همه را گفتم تا برگردم به همان كه در جمله اول نوشتم. خدا بخواهد از روز خودش دفاع كند، چنين دفاع ميكند! ابر و باد و مه و خورشيد و فلك و شن و پشه و تار عنكبوت و ديپلماسي و حتي اوباما و جان كري را بدل ميكند به عملههاي حماسيتر شدن روز خودش! خداست ديگر! مكر خداست ديگر!
اگر «روح خدا» دوستدار «مرگ بر امريكا» بود، خدا هم «يوم الله مرگ بر امريكا» را اساسي دوست دارد و در پرده، بازيهاي پنهان ميريزد، تا من دانشآموز نباشم، اما خوب بدانم كه دقيقاً 27 روز مانده تا يومالله «مرگ بر امريكا». عجب نقشههايي ميكشد خدا... و عجيب حكيمانه بود اين «نرمش قهرمانانه» ناخداي باخدا... دوشنبه 13 آبان 92 خيابان طالقاني، همان خيابان انقلاب است!
