اين روزها رسانه ملي عطر و بوي ديگري دارد. 30 سال از جنگ گذشته است و هنوز وقتي خبرنگار از مادر سه شهيد ميپرسد اگر زمان به عقب بازگردد... و آن زن بزرگ نميگذارد سؤال آقاي خبرنگار تمام شود. محكم ميگويد: باز هم ميفرستمشان به جبهه!
والله روزي ميشود كه حسرت همين بازماندگان شهدا را بخوريم. الان كه گاه صدا و سيما صحنههاي آن روزهاي اعزامها را نشان ميدهد، گاه از خودم ميپرسم چطور در آن روزگار كسي لحظه لحظه اين صحنههاي تاريخساز را عكاسي نكرد؟ فيلمبرداري نكرد؟ اصلاً چرا كسي؟ خود من آن سالها جوان بودم و تهيه يك دوربين ساده و چند حلقه فيلم كاري نداشت! عجيب نيست كه دست ما تا اين حد از مستندات تصويري جبههها و دنياي پشت جبهههاي آن سالها تهي است؟
در هزار توي ذهن به آن سالهاي پرغرور كه بازميگردم، خوب به خاطر ميآورم كه اين صحنهها چنان فراوان و معمولي بود كه كسي قادر به درك عظمت آنها نبود. كافي بود پنجره اتاقت را باز كني و نگاهي به بيرون بيندازي، يا تشييع جنازه شهيدي بود يا وانتي در حال جمع كردن كمكهاي مردمي براي جبههها، يا از ازدحام مردان براي ثبت نام و اعزام به جبهه و... همه جا همين بود. چه كسي فكر ميكرد روزي اينها كيميا ميشود؟ ما نفهميده بوديم كه روح آسماني خميني(ره) بزرگ مس وجود همهمان را بدل به زر كرده بود. همه اينها عادي بود. مثل اينكه الان از خانه بيرون ميآييد و رفت و آمد مردم در پيادهروها، ترافيك و... را ميبينيد. چه كسي ممكن است به مخيلهاش خطور كند اينها را بايد چون جان، عزيز بدارد، لحظه لحظهشان را ثبت كند و ... عظمت رويدادهاي بزرگ تنها زماني آشكار ميشود كه از آنها فاصله ميگيري. آن زمان هم كه ديگر دير شده و فاصلهها بسياري چيزها را محو كردهاند.
باري نقل خانوادههاي شهدا در ميان ما، نقل همان شكوهي است كه هنوز به آن نزديكيم و قدرش را نميدانيم. قدر انسانهايي كه با فراغ بال عزيزترين كسانشان را فداي آرمانهاي ملكوتي خود كردهاند. حكايت جانبازان هم قدر و قيمتي مشابه دارد. باور كنيد تاريخ گواهي خواهد داد كه دفاع هشت ساله اين ملك، مقدسترين جنگ ايران بوده و نظير آن نه بوده و نه تكرار خواهد شد. اين بخش از تاريخ ما تا قرنهاي قرن مايه مباهات نسلهاي پي در پي اين آب و خاك خواهد بود. بسيجيها، شهدا و خانوادههايشان، جانبازان و تمام آنها كه حتي اندك ارتباطي به اين حماسه بزرگ داشته باشند، اسطوره خواهند شد. خوشا به حال نسلي كه جنگ را درك كرد و خوشا به حال آنها كه در اين قطعه از بهشت آسمان را تجربه كردند و بازي را بردند. كاش بفهميم اينها را و چنانكه شايسته است. قدر يادگاران اين روشنترين بخش از تاريخ سرزمينمان را بدانيم.
