تیم ملی فوتسال بانوان برای اولین بار در یک رشته توپی ،توانست عنوان درخور توجه نائب قهرمانی آسیا را کسب کند.عنوانی که حتی می شد قهرمانی باشد که به دلیل بدشانسی از دست رفت.با این وجود این نائب قهرمانی چیزی از قهرمانی کم نداشت.آن هم برای بانوان ایرانی که همیشه با کمترین امکانات کار می کنند .
در پی کسب این عنوان ،توقعات زیادی به وجود آمد.هم از فوتسال بانوان و هم از فدراسیون.از فوتسالیست ها برای عنوانها و مقام های بهتر بعدی در رقابتهای پیش رو و از فدراسیون برای حمایت هرچه بیشتر بانوان و البته قدردانی که درخور توجه زحمات آنها باشد.از قدردانی که بماند،پیشتر در این مورد گفته شده و همگان شاهد اتفاقی که برای بانوان فوتسالیست افتاد بودند اما از جنبه حمایت بیشتر هم گویا فدراسیون قصد دارد به همان راهی برود که برای تشویق و تقدیر از فوتسال بانوان به آن رفته بود!
نگرانی به وضوح در لابه لای صحبتهای بازیکنان تیم ملی فوتسال بانوان موج می زد وقتی از لزوم حفظ کادر فنی تیم سخن می گفتند و بر ضرورت حفظ آن تاکید داشتند.با این وجود می شد خیلی بدبین نبود به احتمال ایجاد تغییرات در کادر فنی و قبولاندن این مسئله که به ترکیب تیم برنده دست نمی زنند و این منطقی به نظر نمی رسد که فدراسیون بخواهد در این مقطع سرمربی که توانسته عنوان نائب قهرمانی آسیا را برای فوتسال بانوان به دست آورده را عوض کند.اما وقتی به گذشته نگاه می کنیم و اتفاقاتی که پیشتر در این زمینه رخ داده،نمی توانیم خیلی هم به این مسئله امیدوار باشیم !
فریده شجاعی ،نائب رئیس کفاشیان هم البته در این خصوص توضیح شفافی نمی دهد و حرفهایش ابهام حضور یا عدم حضور سرمربی تیم ملی فوتسال بانوان در این تیم را بیشتر می کند وقتی می گوید که هنوز صحبتی با شهرزاد مظفر نشده و نظر او را در خصوص ادامه همکاری با این تیم نمی داند و برای این مهم باید پای میز مذاکره بنشینند.
تمام آنهایی که از نزدیک اخبار تیم های فوتبال و فوتسال بانوان را دنبال می کنند به خوبی می دانند شهرزاد مظفر بهترین مربی داخلی است که هدایت تیم ملی فوتبال بانوان و فوتسال بانوان را به عهده داشته و هر بار نیز موفقیت های خوبی را کسب کرده اما همیشه هم در عین موفقیت کنار گذاشته شده است.
آخرین بار وقتی هدایت سکان تیم ملی را از مظفر گرفته و به یک مربی خارجی سپردند،او مثل همیشه سکوت کرد و دلیل این سکوت را هم موفقیت تیم ملی خواند و مدعی شد برای موفقیت تیم ملی هر کاری می کند.حتی اگر این کار سکوت باشد .چرا که برای او موفقیت فوتبال و فوتسال بانوان ایرانی بیشتر از حضور او در کادر فنی این تیم ها بود .ضمن اینکه او معتقد بود به مربیان خارجی امکاناتی به مراتب بیشتر از او می دهند و به همین دلیل هر بار که او را کنار گذاشتند بی سرو صدا مانده تا زمانی که تیم ملی بار دیگرا سراغ او برود و او بازهم بتواند با دانش خود فوتبال و فوتسال بانوان را تغذیه کند.
این بار هم گویا به نظر می رسد قرار است اتفاقات گذشته تکرار شود و این را می توان از لحن صحبتهای فریده شجاعی و نگرانی بازیکنان فوتسال بانوان حدس زد.تیمی که البته بعد از اعتراض یکی دو بازیکن به امکانات محدود و اندک آن ،شایعه منحل شدنش هم به گوش رسید و حالا هم ابهام در ادامه همکاری با سرمربی موفق این تیم است که ایجاد نگرانی می کند.سرمربی که توانایی هایش را بارها و بارها ثابت کرده و البته این مسئله را که در این زمینه ،نیازی به استفاده از پتانسیل های خارجی نداریم و تنها اندکی توجه بیشتر و امکانات بیشتر است که می تواند موفقیت های بعدی بانوان فوتسالیست ایران را درپی داشته باشد.مسئله ای که باید دید مسئولان فدراسیون توجهی به آن دارند یا باز هم به همان سبک قدیمی خود بی توجه به این فاکتورها تصمیمات تکراری خود را می گیرند !
