حامد كرزاي در سفر روز دوشنبه خود به پاكستان بيش از هر چيز به دنبال متقاعد كردن مقامات اسلامآباد براي مذاكره با طالبان است، وزرات خارجه پاكستان نيز خواسته كرزاي را پذيرفته است، اما طالبان تمايلي به آن نشان نميدهد.
حامد كرزاي، رئيسجمهور افغانستان در اين سفر دو روزه با نوازشريف و برخي مقامهاي ملكي و نظامي آن كشور گفتوگو كرد. محور مذاكرات وي را پروسه صلح افغانستان، مسائل امنيتي و فراهم كردن زمينه مذاكره ميان شوراي عالي صلح و مخالفين مسلح دولت تشكيل ميداد.
«اعزاز احمد چودري» سخنگوي وزارت امورخارجه پاكستان اعلام كرد كه كشورش درخواست رئيسجمهور افغانستان براي مذاكره با طالبان را پذيرفته است. به گفته سخنگوي وزارت خارجه پاكستان، اسلامآباد آماده است تا زمينه را براي مذاكرات مستقيم دولت افغانستان با رهبران طالبان فراهم كند. به گفته وي، مقامات پاكستان به طرف افغان اطمينان دادند كه براي از بين بردن شكاف موجود ميان دولت افغانستان و طالبان، از اين كشور حمايت ديپلماتيك ميكنند.
اما پس از اندكي سرتاج عزيز مشاور نخست وزير پاكستان روز چهارشنبه در گفت و گو با راديو دولتي اين كشور افزود: طالبان افغانستان تمايلي براي انجام مذاكره با دولت كابل و شوراي عالي صلح افغانستان ندارد. وي گفت: با اين حال دولت پاكستان از انجام هر گونه تلاش و همكاري براي متقاعد كردن طالبان افغانستان دريغ نكرده و سعي خواهد كرد تا شبه نظاميان را با هدف جلوگيري از ايجاد جنگ داخلي پس از خروج نيروهاي خارجي در افغانستان، در گفتوگوهاي صلح دخيل كند.
بر اساس برخي تحليلها، پاكستان بيشتر متمايل است تا چهرههاي ميانه رو طالبان يا ترور شوند يا در زندانهاي آن كشور، محبوس گردند، زيرا در صورت آزادي آنان، اول اينكه انسجام تشكيلاتي و تصميمگيري طالبان دچار ريزش و دو دستگي ميشود و از سوي ديگر، اين امر، زمينه براي برقراري ارتباط مستقيم ميان دولت كرزاي و عناصر ميانهرو طالبان، بدون نياز به عبور از فيلتر اسلام آباد را فراهم ميكند و اين برخلاف منافع استراتژيك آن كشور در موضوع جنگ و صلح افغانستان است. در اين ميان اما شماري ديگر از تحليلگران ميگويند كه هنوز نميتوان در مورد نتيجه بخش بودن يا نبودن بيستمين سفر كرزاي به اسلام آباد با قاطعيت داوري كرد، زيرا هنوز نتايج اين نشست به درستي مشخص نيست و ممكن است توافقات مقدماتي در كار باشد كه جزئيات آن بعداً مشخص شود.
همچنين به باور آنان، هنوز دامنه بحث هايي كه آقاي كرزاي در اين سفر، آن را با مقامهاي پاكستاني در ميان گذاشته و مطرح كرده است، پايان نيافته، بلكه دعوت از نواز شريف براي سفر به افغانستان و وعده متقابل وي براي انجام اين سفر در آينده نزديك، نيمه ديگر اين سفر است كه قرار است تكميل شود، بنابراين هنوز بايد براي آشكار شدن دستاورد كرزاي از سفر به اسلام آباد و توافقات دو طرف، اندكي بيشتر منتظر ماند و در حال حاضر نتايج اين سفر، معلق و وابسته به سفري است كه در آينده نزديك نواز شريف به افغانستان خواهد داشت. در اين ميان، طيف ديگري از كارشناسان هم هستند كه نظر متفاوتي دارند. به باور آنان، پاكستان تمايل ندارد با دولتي وارد تعامل استراتژيك شود كه بيش از چند ماه به پايان عمر آن نمانده است. آنها سعي ميكنند با وقت گرفتن از دولت كابل، همچنان چشم به راه تحولات ۲۰۱۴ بمانند تا چه آيندهاي براي افغانستان رقم ميخورد. آنگاه وارد گفتوگوهاي جدي با تيمي شوند كه پس از ۲۰۱۴ مجبور به كار كردن با آن هستند.
