آسمان خراش ها
همانطور که قول داده بودند سومین قهرمانی ایران را در قاره کهن به ارمغان آوردند.
با این حال مسئولان ورزش کشور هنوز به وعده هایشان عمل نکرده اند. انتظار می رفت
همانطور که پاداش های تیم ملی فوتبال و پس از آن تیم ملی والیبال اعلام شد
بسکتبالی ها نیز مورد توجه قرار بگیرند. ولی باز هم ملی پوشان بسکتبال مورد بی
مهری قرار گرفتند. اگرچه قهرمانی در جام ملت ها همزمان با انتخاب وزرای جدید بود
منتها سرپرست جدیدوزارت ورزش هم هنوز وقت نکرده حال و احوالی از بسیروویچ و
شاگردانش بپرسد.
سخت ترین دوره جام
ملت ها بود
حامد آفاق از جمله
بازیکنان تاثیرگذار تیم ملی در جام ملت های آسیا بود. او در توصیف مسابقات این
دوره را سخت ترین دوره می نامد: به نظر من این سخت ترین جام ملت هایی بود که در آن
حضور داشتم. چرا که همه تیم ها از بازیکنان خارجی و به ویژه امریکایی استفاده می
کردند. تنها تیم های ایران و چین بودند که یار خارجی نداشتند. از طرفی در این دوره
همه برای قرار گرفتن در جمع سه تیم برتر تلاش می کردند و می خواستند جهانی شوند.
نتایج عجیبی هم رقم خورد، از جمله صعود فیلیپین به فینال برای نخستین بار و رسیدن
چین تایپه به جمع چهار تیم برتر آسیا.
یک دلی حرف اول را
زد
برخلاف دوره گذشته
که تا رده پنجم قاره تنزل داشتیم این بار بسکتبالیست ها کشورمان فعل خواستن را صرف
کردند. این موضوعی است که آفاق به آن اشاره می کند: با تمرکز بالایی پا به مسابقات
گذاشتیم، حریفان را با اختلاف بردیم و جام قهرمانی را گرفتیم. بچه ها همه یک دل
بودند و از جان و دل می خواستند قهرمان شوند. البته اشتباه هایی نیز داشتیم. البته
بسکتبال ورزش اشتباه و خطاست. مثل فوتبال نیست که در عرض 90 دقیقه فقط یک گل رد و
بدل شود.
مسئولان برای
بسکتبال ارزش قائل شوند
ملی پوش پست دو
معتقد است آسیا دیگر برای بسکتبال ایران کوچک شده است: آسیا برای ما کوچک شده و
باید پا را از قاره خودمان فراتر بگذاریم. از این به بعد باید با تیم های اروپایی
بازی کنیم. انتظار داریم مسئولان ورزش توجه بیشتری به ما کنند، تیم ملی بسکتبال را
به تورنمنت های اروپایی اعزام کنند و تیم های اروپایی را برای برگزاری دوستانه دعوت
کنیم. به امکانات بیشتری نیاز داریم. همانطور که که برای فوتبال ارزش قائل می شوند
برای بسکتبال هم ارزش قائل شوند.
نداشتن سالن
استاندارد و در شان تیم ملی گلایه ای های ملی پوشان است که تاکنون توجهی به این
مسئله نشده: اگر ما یک سالن در حد و
اندازه های فیلیپین داشتیم به شما قول می دهیم همیشه در آسیا قهرمان می
شدیم. چراکه هم مردم ایران پشتوانه خوبی برای ما هستند و هم می توانستیم پیشرفت
زیادتری کنیم. ای کاش جام ملت ها در ایران برگزار می شد و ما همین جا قهرمان می
شدیم. به جای اینکه در کشور خودمان قهرمان شویم مجبوریم فرسنگ ها دور از ایران
خوشحالی کنیم.
قول هایی که هرگز
عملی نمی شوند؛ این انتقادی است که حامد آفاق با ناراحتی بسیار به آن اشاره
می کند: همیشه قول های زیادی شنیده ایم،
قول می دهند اما دو روز بعد یادشان می رود. واقعا از این رفتارها دلمان به درد می
آید. از قول تا عمل فاصله زیادی هست. 10 سال است که می گویند سالن بسکتبال می
سازیم، ما هر جا توانستیم درد دلمان را گفتیم اما فایده ای ندارد.
امان از بی مهری ها
صعود به جام جهانی
اسپانیا مسئولیت آسمان خراش ها را دو چندان کرده است. آفاق امیدوار است در اسپانیا
نیز از اعتبار بسکتبال ایران دفاع کنند: این بار ما تجربه دوره گذشته را داریم و
قطعا بهتر بازی خواهیم کرد. منتها این اتفاق مستلزم تدارکات مناسب است. مثل المپیک
که تیم قبل از اعزام به پکن بازی های زیادی با تیم های بزرگ انجام داد، در المپیک
هم زنگ تفریح نبودیم. علی رغم بضاعت کم مالی که فدراسیون دارد اما در جام ملت ها
هیچ حمایتی از تیم ملی بسکتبال نشد. آقای مشحون زیر فشار بود. از همین حالا باید
برای جام جهانی برنامه ریزی کنیم. متاسفانه بی مهری های زیادی به ما شد اما بازهم
بهتریم نتیجه را گرفتیم.
ملی پوش پست دو
کشورمان قصد خداحافظی از تیم ملی را ندارد: 30 سال دارم اما سعی می کنم که همچنان
بازی کنم. عاشق بسکتبال هستم و مزه قهرمانی را جشیده ام و نمی توانم دست از
بسکتبال بکشم. اگه مصدوم نشوم قطعا بازی می کنم. البته باید بازیکنان جوان به تیم
ملی اضافه شوند. در این دوره جام ملت ها 2-3 جوان در کنا ما بازی کردند و انصافا عملکرد
خوبی هم داشتند. تجربه جوانان باید بالا برود تا به تدریج به تیم ملی اضافه شوند. تیم
ایران تیمی نیست که مثل اردن به یک باره بازیکنان باتجربه اش را کنار بگذارد و با
تیم جوانان به جام ملت ها بیاید.
