اگر بگوييم يكي از مظلومترين حوزههاي استراتژيك و حساس در كشور ما حوزه محيط زيست است، سخن به گزافه نگفتهايم.
اين حوزه حتي در تبليغات انتخاباتي نامزدهاي رياست جمهوري يازدهم هم جايگاهي نداشت. محيط زيست حتي در رسانه ملي هم جايگاه شايسته خودش را ندارد. به كتابهاي درسي هم اگر سر بزنيم، محيط زيست را مظلوم خواهيم ديد. تأسفبارتر اين است كه اگر كسي يا كساني هم از محيط زيست دفاع ميكنند، برخيها خيال ميكنند اين مدافعان، عدهاي روشنفكر شكم سير هستند كه از سر بيكاري به محيط زيست گير دادهاند! خيال ميكنند، دفاع از محيط زيست، يك ژست بيشتر نيست! در حالي كه محيط زيست در دين اسلام و آئين ايران، جايگاهي والا دارد تا جايي كه حتي شكستن يك شاخه درخت، شكستن بال فرشته خوانده شده است.
هنگامي كه ميگويند: «عقل سالم در بدن سالم است»، ناخودآگاه ذهن همه ما به سمت اهميت تغذيه و موارد پزشكي ميرود؛ در حالي كه يكي از نقش آفرينترين عوامل در حفظ سلامت انسانها، محيط زيست سالم است. بر اين بنيان، بدن و عقل، سالم نخواهند بود اگر محيط زيست بيمار باشد. از سوي ديگر، سلامت جسمي و رواني نسل نو و نسلهاي آينده در گرو پاسداري از تندرستي محيط زيست است. اينجاست كه سازماني به نام سازمان حفاظت از محيط زيست، جايگاهي استراتژيك و مهم را به خود اختصاص ميدهد؛ البته متأسفانه در كشور ما، به پست رياست اين سازمان به عنوان يك پست «كليشهاي» و «دور همي» نگاه ميشود! با وجود اهميت والاي شأن و نقش سازمان حفاظت محيط زيست و با وجود سپري شدن نزديك به يكماه از آغاز فعاليت دولت يازدهم، هنوز رئيس سازمان حفاظت محيط زيست تعيين نشده است! جالب اينكه مدير روابط بسياري از عمومي سازمانها منصوب شدهاند اما رئيس سازمان حفاظت از محيط زيست با اين درجه از حساسيت هنوز انتخاب نشده است!
اين غفلت در حالي است كه در حال حاضر، محيط زيست با مسائل بسيار مهمي روبهروست و بايد بدون هدر دادن زمان به موضوعات حساسي همچون تخريب گسترده جنگلها در كشور، ريزگردهاي مرگبار در هواي ايران، قاچاق مرجانهاي دريايي، تشكيل كارگروه نجات درياچه اروميه، تشكيل كارگروه بررسي انقراض برخي گونههاي جانوري نادر در ايران و مواردي از اين دست رسيدگي كند. در چنين شرايطي بايد از رئيسجمهور محترم پرسيد: «آقاي روحاني! نكند محيط زيست براي شما مهم نيست؟! نكند در دولت شما هم قرار است محيط زيست مظلوم باشد؟!»
