بعضي روزها را بايد روز ملي خواند. روزهايي كه حرف حرف پرچم كشور است. نه نگاههاي رنگي. رقابت بين تيمهاي سرخابي پايتخت، چيزي نيست كه در چند جمله بتوان به بيان آن پرداخت يا حتي كتمانش كرد. اين رقابت سالهاي سال است كه وجود دارد؛ رقابتي كه باعث زيبايي بازيهاي اين تيم شده و كريها و كلكلهاي طرفداران و بازيكنان و مربيان سابق و فعلي اين دو تيم را به دنبال دارد. اما اين رقابت جدي، گاهي به رفاقتي عميق تبديل ميشود و امروز، يكي از همان روزهاست.
روزي كه پاي منافع كشور در ميان است و پاي حريفاني خارج از مرزهاي ايران به ميان ميآيد. علي پروين، اسطوره پرسپوليس اولين كسي است كه مثل هميشه هواداران پرسپوليس را براي بازي امروز استقلال برابر حريف آسيايياش به آزادي دعوت كرده تا ورزشگاه صد هزار نفري پايتخت براي تايلنديها تداعيگر معناي واقعي جهنم باشد.
اين البته اولين بار نيست كه سرخابيها برابر حريفان آسيايي خود دست اتحاد به هم ميدهند و فارغ از هر گونه رنگي به افتخار پرچم كشور ميانديشند و در اين راه از هيچ تلاش و كوششي براي موفقيت يكديگر دريغ نميكنند، چراكه اين بحث يك بحث ملي است و ميتواند موفقيت ايران را در پي داشته باشد و در اين ماجرا آنچه كه كمترين اهميتي ندارد، بحث رنگهاست.
آزادي روزهاي زيادي را به خاطر دارد كه سرخابيها، دست در دست هم سكوهايش را پر كرده و يك صدا فرياد اتحاد سردادهاند. روزهايي كه حريفان تيمهاي ايراني از اين اتحاد به خود لرزيدهاند. روزهايي كه ورزشگاه صدهزار نفري آزادي غرق در غرور و افتخار از اين اتحاد و همبستگي كه همواره باعث دردسر تيمهاي آسيايي شده است.
و امروز، باز هم يكي از آن روزهاي به ياد ماندني فرارسيده است. روزي كه براي تماشاگران فوتبال و دوستداران اين ورزش مهيج نه آبي مهم است و نه قرمز. بلكه موفقيت يك تيم ايراني در آسيا و رسيدن به قلههاي افتخار است كه اهميت دارد. روزي كه ميتواند يكي از آن روزهاي ملي و به ياد ماندني باشد. هم براي استقلال كه حالا ميداند از سوي تمام مردم ايران براي بازي با بوريرام حمايت ميشود و آزادي امروز موفقيت او را فرياد خواهد زد.
آنچه كه همواره باعث موفقيت تيمهاي ايراني در بازيهاي خانگي ليگ قهرمانان آسيا شده است، حضور چشمگير تماشاگران ايراني در ورزشگاه و حمايت آنها از تيمهاي ايراني بوده است. مسئلهاي كه همواره مورد توجه كنفدراسيون فوتبال آسيا نيز بوده و البته يكي از معضلات تيمهاي حريف. بسياري از تيمهاي آسيايي، هرگز با ورزشگاه صد هزار نفري كه مملو از جمعيت باشد مواجه نشدهاند و بسياري از آنها از بازي كردن در چنين ورزشگاههايي واهمه دارند و در مقابله با اين مقوله دچار مشكل ميشوند و اين مهم امروز هم ميتواند يكي از دلايل موفقيت استقلال برابر حريفش باشد. ورزشگاهي كه امروز بيتوجه به رنگها براي موفقيت نمايندهاي از ايران و رسيدن فوتبال كشور به قلههاي افتخار بر سر حريف تايلندي فرياد ميزند و اتحاد تماشاگر ايراني را يك بار ديگر به رخ آسيا خواهد كشيد. آسيايي كه همواره برابر اتحاد و حضور تماشاگران ايراني سر تعظيم فرود آورده و امروز، يك بار ديگر شاهد اتحاد ايران خواهد بود. اتحادي كه جز موفقيت پرچم ايران به چيز ديگري نميانديشد و نشاني از رنگها را در خود نخواهد ديد. اتحادي كه از روزها قبل، با فراخوان بزرگان فوتبال از جمله علي پروين استارت آن خورده شده است و حالا تايلند بايد خود را براي مقابله با آن آماده و مهيا كند اگر ميخواهد در آزادي قبل از استقلال، مغلوب هواداران ايراني نشود.
امروز روز ملي فوتبال در ايران است. روزي مثل تمام روزهاي ملي كه تجربهاش كرديم و بايد يك بار ديگر اين اتحاد را به رخ آسيا بكشيم. آسيايي كه هميشه برابر تماشاگر ايراني سر خم كرده است.
