در راستاي فرهنگ اسلامي- ايراني و ترويج سبك زندگي اسلامي در كشور براي دانشآموزان و دانشجويان كشور روز گذشته و در آستانه بازگشايي مدارس و مراكز آموزشي، از بيش از 500 قلم نوشت افزار با طرحهاي ايراني – اسلامي با حضور خانوادههاي شهداي هستهاي، نمايندگان مجلس شوراي اسلامي، مسئولان و مديران فرهنگي، جمعي از فعالان فرهنگي انقلاب اسلامي و اصحاب رسانه در حوزه هنري رونمايي شد.
نوشت افزارها ابزاري هستند كه بخش بزرگي از ساعات فرزندان ما را پر ميكنند و در كنار اين وسايل است كه كودكان و نوجوانان 12سال از عمر خود را ميگذرانند و بزرگ ميشوند. بنابراين به اندازه كافي فرصت دارند كه پيام اين وسايل را بگيرند و اتفاقاً زمينه كاربردي اين پيامها را در زندگي خود بيابند. از طرفي نگاه چند بعدي به ابزار يا تعريف چند بعدي كاركردها براي لوازم مختلف زندگي، استراتژي روز جوامع براي تثبيت نقش و حضورشان در عرصههاي بينالمللي است. به طوري كه بسياري از ابزاري كه در زندگي روزمره ما به كار ميروند بيش از كاركرد ظاهريشان، پيامرسان يا رسانه فرهنگي و تبليغاتي سازنده يا سازندگان خود هستند.
خنثيسازي ترفندهاي مهندسي فرهنگ نفوذي در جوامع كه با جذب مخاطب از ميان كودكان و نوجوانان كليده خوردهاند، حداقل اقدامي است كه ميتواند انجام شود. علاوه بر اينكه انفعال در مقابل چنين برنامههايي اعتماد به نفس و غرور ملي دانشآموزان و هويت ملي و فرهنگي آنها را در بهترين سن تأثيرپذيري هدف قرار ميدهد و نتيجه آن در ادبيات گفتوگوي دانشآموزان و نوجوانان، تمايلات و گرايشهاي آنها در انتخاب نوع پوشش و آرايش، پنداشتن غرب به عنوان مدينه فاضله علم و فناوري و اقتصاد و هنر و فرهنگ و ناديده گرفتن پيشرفتهاي ملي و تواناييهاي بومي آنها قابل مشاهده است و اين بدون شك هنر غرب از استفاده از هنر براي «نشان دادن مسائل آنطور كه نيست» به شمار ميرود.
در حال حاضر اين حفره از سوي عدهاي از نسل سوميها كه دغدغه فرهنگي و حفظ ارزشها دارند شناسايي و در حال پر شدن است. حفرهاي كه پيش از اينها از سوي رسانهها و فعالان اجتماعي ساير كشورها كه از خوش رقصيهاي باربي و بنتن و ميكي موس و پلنگ صورتي و موش و گربه در صحنه اسباب بازيها و لوازمالتحرير خسته شدهاند، شناخته شده و مبارزه با آنها به اعتصاب و راهپيمايي و آتش زدن عروسكهاي باربي نيز رسيده است، اما در كشور ما اين علامت سؤال و تعجب براي كمكاري و غفلت مسئولان فرهنگي و آموزش و پرورشي همچنان باقي است.
بازار را از دست شخصيتهاي غربي
آزاد ميكنيم
سعيد حسيني، مدير مؤسسه «روشناي زندگي» كه بيش از 500 قلم نوشت افزار با نشان روشنا را در آستانه بازگشايي مدارس و مراكز آموزشي روانه بازار كرده است در باره نحوه ورود مجموعهاش به توليد نوشت افزار ايراني – اسلامي به «جوان» ميگويد: نياز داخلي دفتر تحرير در كشورمان به طور تقريبي سالانه 150 ميليون جلد و گردش بازار لوازمالتحرير ميانگين 4 هزار ميليارد تومان در سال در كشور ايران است. با توجه به اهميت فوقالعاده لوازمالتحرير مشاهده كرديم كه بازار لوازمالتحرير به طور كلي در دست كاراكترهاي غربي است كه اين كاراكترها آثار مخربي بر سبك زندگي و اعتقادات كودكان و نوجوان كشورمان دارد و متأسفانه پس از 34 سال از پيروزي انقلاب اسلامي در اين زمينه حركت جدي انجام نشده است؛ اين عوامل باعث شد تا تصميم به توليد لوازمالتحرير ايراني- اسلامي بگيريم. اين دغدغه چند ساله ما بود تا سال گذشته كه به صورت آزمايشي تعدادي دفتر توليد كرديم، و به رغم طراحيهاي نه چندان حرفهاي با استقبال بسيار خوب مردم مواجه شد.
«پارسا» و «پروانهها» آمدند
مدير مؤسسه «روشناي زندگي» ادامه ميدهد: بنابراين پس از انجام اقدامات و مطالعات اوليه بيش از يكصد طرح را نهايي كرديم. اين يكصد طرح به لحاظ موضوعي به دو دسته كاراكترهاي توليدي و شخصيتهاي موجود تقسيم ميشوند و در بحث شخصيتهاي موجود در سه گروه شهدا، چهرههاي ماندگار ملي و فيلمها و سريالها اقدام به توليد كرديم. در بخش ديگر نيز اقدام به طراحي شخصيتهاي داستاني متنوع كرديم؛ كه در اين بخش پنج شخصيت «پارسا»، «پروانهها»، «بچههاي ايران»، «خانواده رضوي» و «دلاوران» طراحي شده است كه هركدام از اين طرحها داراي داستان و شخصيتهاي مستقل بوده و براي بخشي از مخاطبان توليد شده است.
حسيني ميافزايد: اين طرحها در مدلهاي مختلف دفتر تحرير در 50 برگ و80 برگ و همچنين به صورت ساده و فانتزي توليد ميشود. به غير از دفتر تحرير، ساير لوازمالتحرير نيز مانند كيف، جامدادي، كتابهاي كميك استريپ، كتابهاي رنگ آميزي، برچسب و برنامه درسي، دفترچه يادداشت و پاككن نيز توليدشده كه در مجموع اقلام توليدي به 500 قلم انواع لوازمالتحرير ميرسد.
خلق شخصيت؛ راهبرد انتقال
سبك زندگي
مدير مؤسسه روشناي زندگي خاطرنشان ميكند: توليد كاراكتر حركت بسيار استراتژيكي براي انتقال سبك زندگي و پيامهاي فرهنگي مورد نظر است، كه غرب سالها است، توانسته در اين زمينه موفق عمل كند به طوري كه امروزه كمتر كسي را ميبينيم كه كاراكترهاي غربي همچون اسپايدرمن و بتمن را نشناسد. در كشورهاي غربي در وهله نخست كاراكتري را خلق كرده و قبل از اينكه انيميشن آن را بسازند، كميك استريپ كار ميكنند و در بازار تست ميزنند كه چه كاراكترهايي به آنها جواب داد و سپس انيميشن آن را ميسازند. ما نيز سعي كردهايم به همين روش كار كنيم.
حسيني ميگويد: در حوزههاي مختلف زندگي ورود خواهيم كرد كه اصليترين آنها حوزه توليد محصولات كاربردي زندگي است. در اين خصوص برنامهاي تدوين و در آن 10 گروه كالايي و بيش از 200 نوع محصول شناسايي و جهت توليد در گامهاي بعدي برنامهريزي شده است كه از جمله اين گروههاي كالايي ميتوان به اسباب بازي، لوازم منزل، لوازم كودك، تقويم و سررسيد، هدايا و تزئينات اشاره كرد و در كنار توليد محصولات به حوزههايي از زندگي مانند گردشگري، سرگرمي، تفريحات و سلامت نيز در آينده وارد خواهيم شد.
فرهنگ توليد ملي را دريابيم
نوشت افزار غربي يا نوشت افزارهايي كه براي ارتقاي محبوبيت خود دست به دامن قهرمانهاي غربي ميشوند، به كودك مسلمان ايراني «ما نميتوانيم» را القا ميكنند. چراكه اولاً اين لوازمالتحرير از مواد اوليه درجه يك ساخته شدهاند، پس القا ميكنند كه توليد خارج يعني كيفيت برتر و ديگر اينكه قهرمانهاي خارجي آنقدر در مقابل قهرمانهاي مذهبي و ملي ما برتري دارند كه بشود از آنها براي تمام زندگي الگوبرداري كرد.
علاوه بر اين، حسيني در اين رابطه ميگويد: متأسفانه در كشور ما عمده كارهاي فرهنگي متكي به نفت است، متكي به نفت بودن چندين مشكل را دربردارد يعني بايد در وهله نخست بودجه دولتي جذب كرد و ديگر مخاطب براي ما مهم نخواهد بود، چراكه سرمايه مورد نياز را از قبل دريافت كردهايم و ميخواهيم با آن هزاران محصول را توليد كنيم و برگشت براي ما موضوعيتي ندارد، مخاطب را در كارهايمان نميبينيم و عموماً اين كار باعث ضعيفشدن محصولات ميشود.
بد بد 
