تسنیم: نشریه آتلانتیک در یادداشتی به قلم رابین رایت، عضو ارشد موسسه صلح ۴ چالش پیشروی دولت جدید را برشمرده و مورد بررسی قرار میدهد، به اعتقاد نویسنده این چالشها شامل مشکلات اقتصادی، نحوه تعامل با گروهها و احزاب داخلی، روابط منطقهای و پرونده هستهای ایران هستند.
این نشریه مینویسد: یکی از مهمترین مسائل خاورمیانه در سال جاری این است که آیا با انتخاب حسن روحانی شاهد عصر جدیدی برای ایران و دیگر کشورها خواهیم بود؟ پاسخ به این سوال فاصله بین جنگ و صلح را یاد آور میشود. بر روی یکی از پوسترهای انتخاباتی روحانی نوشته شده بود:«دولت حسننیت و امید» و بدین ترتیب ایرانیان زیادی به یک فرد روحانی تحصیل کرده در غرب امید بستند.
نویسنده میافزاید: اکنون برای حسن روحانی زمانی فرا رسیده است که محبوبیت خود را پس از صندوقهای رای در عمل به آزمون بگذارد. روحانی برای اینکار با ۴ چالش اساسی باید مواجه شود. مشکلات اقتصادی ایران، نحوه تعامل با احزاب و جریانهای داخلی، مسائل منطقهای -در حالی که متحدین ایران تحت فشار قرار دارند- و بالاخره نحوه تعامل با غرب بر سر برنامه هستهای. یافتن پاسخ فوری و دمدستی برای این مسائل قابل تصور نیست و معلوم نیست لبخند زیبای روحانی از این پس همراه او باشد یا خیر؟
به گزارش این مجله، روحانی اقتصادی را تحویل خواهد گرفت که بر اثر تحریمهای بین المللی و برخی سوء مدیریتها در شرایط نابسامانی قرار دارد. واحد پول ایران از سال ۲۰۱۲ شاهد کاهش ارزش خود بوده است. وضعیت بیکاری در بین جوانان و ورود ۴ میلیون فارغ التحصیل دانشگاه به بازار کاراز دیگر معظلات اقتصاد است. بر این مسائل تورم بیش از ۳۰ درصدی و تحریم های غرب را نیز باید افزود.
تحلیلگر موسسه صلح در رابطه با برنامه هسته ای ایران مینویسد: روحانی از ابتدای شروع فعالیت انتخاباتیاش بر حفظ و تامین امنیت و منافع ملی، و اجتناب از تندروی در روابط خارجی تاکیدکرد. سوال اینجاست که آیا ایران می تواند درباره برنامه هستهای خود با غرب به تفاهمی برسد؟ علی رغم بخش اقتصاد به نظر میرسد روحانی در این بخش فرد با تجربه ای است. وی برای ۱۶ سال دبیر شورای امنیت ملی بود. همچنین روحانی مذاکره کننده ارشد هستهای با گروه ۵+۱ بود زمانی که ایران در سال ۲۰۰۳ با تعلیق موقت غنی سازی موافقت کرد. روحانی در یکی از مناظره های انتخاباتی گفت:« مسئله هسته ای تنها از طریق مذاکره واقعی حل می شود و نه انتشار اطلاعیه» دور بعدی مذاکرات قرار است در پاییز امسال برگزار شود و روحانی اعلام کرده است:« ایران برای آنکه نشان دهد فعالیتهای هسته ای اش در چهارچوب قواعد بین المللی است، شفافیت بیشتری نشان خواهد داد.»
سوال دیگر در این زمینه مطرح می شود این است که آیا ایران با مذاکرات دوجانبه با آمریکا برای حل و فصل سریع تر این موضوع موافقت خواهد کرد یا خیر؟ به گفته روحانی:« موضوع روابط ایران و آمریکا موضوعی پیچیده و دشوار است. منطق می گوید هر دو کشور باید دراین باره بیشتر فکر کنند و راه حلهایی برای آن پیدا کنند.»
رابین رایت مسئله چگونگی تعامل با نیروهای داخلی را جزو مسائل محوری بر میشمارد و می افزاید: در ساختار سیاسی ایران رهبری از جایگاه ویژه ای برخوردار است و روحانی بر این موضوع واقف است. از دیگر سو روحانی در بین گروههای تندرو چپ و راست قرار گرفته است و باید به طرز ماهرانهای توازنی بین خواستههای متفاوت و گاه متضاد جریانهای داخلی ایجاد کند.
با همه تفاوتهایی که بین ایران و آمریکا وجود دارد، در این زمینه (رقابتهای داخلی) هر دو کشور شبیه هم هستند. روحانی در کنفرانس خبری خود اعلام کرد کابینه اش شامل« میانهروها، اصول گرایان و اصلاح طلبان خواهد بود. کابینهای فرا جناحی و بر اساس شایسته سالاری.»
همانند همتایان غربی خود، روحانی نیز حدود ۱۸ ماه تا ۲ سال فرصت دارد تا قبل از به خطر افتادن محبوبیت فعلیاش به طور عملی و ملموس اقدامی در این حوزه ها انجام دهد. پس از آن روحانی باید به درباره انتخابات بعدی فکر کند.
