براساس آخرين آمارها ماهانه حدود 63 هزار خودرو در استان تهران شمارهگذاري ميشود، اين رويداد در حالي در شهرها تكرار ميشود كه ميزان خروج خودروهاي فرسوده بسيار ناچيز است و اهتمامي براي از رده خارج كردن خودروهاي مستهلك صورت نميگيرد.
از سوي ديگر معابر بزرگراهي در كلانشهرها در حال گسترش است و اين شاهراههاي حياتي در تمام جهتهاي شهري از شمال به جنوب گرفته تا شرق به غرب و بالعكس در حال احداث است مسيرهايي كه گاه تا 40 كيلومتر مسير بزرگراهي را در برميگيرد. بزرگراه شهيد همت، امام علي(ع)، شهيد مدرس، شهيد چمران، شهيد حكيم و آزادگان، شهيد صيادشيرازي نمونهاي از اين مسيرهاي بزرگراهي هستند كه شبكه حمل و نقل را در شهر تكميل ميكند. هرچند اين مسير همچنان با هزينههاي بسيار سنگين در حال احداث است اما با ساخته شدن اين مسير در كمترين زمان ممكن به دليل شيوههاي نادرست استفاده از خودرو به سرعت زير بار ترافيكي رفته و اشباع ميشود و باز هم تكرار قصه كهنه و دراز بار سنگين ترافيكي كه براي رانندگان و سرنشينان اتومبيلها جز غصه چيزي به همراه ندارد. در مسيرهاي بزرگراهي عبور با سرعت مجاز 80 و 100 كيلومتر در حالي روي تابلوهاي كنار مسيرها نصب شده است كه در بيشتر بار ترافيكي خودروها حتي نميتوانند با سرعت 10 كيلومتر در ساعت هم به جلو حركت كنند گويا مسيرهاي اصلي در فاز زماني قفل ميشوند و زنجيرهاي از خودروها پشت سر هم صف ميكشند تا شايد روزنهاي براي عبور باز شود.
هرچند در اين ميان مأموران راهنمايي و رانندگي از ساعتهاي آغازين صبحگاهي درصدد هستند تا با كنترل فيزيكي و مكانيزه و حتي هوشمند كمترين بار ترافيكي ايجاد شود اما اين است وضعيت عبور از مسيرها و معابر شهري در كلانشهرها! استرس ناشي از دير رسيدن به محل كار يا مقصد از يك سو و آلودگي هوا و مشكلات متري متري حركت كردن به جلو بر جسم و روح رانندگان و سرنشينان فشارهاي مضاعفي را وارد ميسازد. گاه خودروها در يك مسير منظم در پشت سر هم در يك خط عبور به كندي پيش ميروند و گاه به دلايلي كه بر همگان روشن است هر خودرو سعي ميكند از هر فرصتي استفاده كرده و با لايي كشيدن و عبور غيرمستقيم از بين خطوط زودتر به مقصد برسد! ترافيك سياه در مسيرهاي بزرگراهي را فقط و فقط فضاي سبز حاشيهاي و المانهاي ساخته شده كه با گونههاي گياهي احداث شده است تا حدودي آرامش ميبخشد و گاه در اين حاشيهها، انواع و اقسام سازهها و نمادها از حيوانات گرفته تا اتومبيلهاي قديمي و اسباببازيهاي سنتي همچون فرفرههاي بزرگ سايه سنگين ترافيك را تا حدودي سبك ميكند تا ترافيك سنگين تا حدودي قابل تحمل شود.
تضاد ميان اتومبيلها كه آلودگي توليد ميكنند با فضاي سبز حاشيه مسيرها كه درصدد برطرف كردن آلودگي و آلايندگي هستند را ميتوان با كمي دقت مشاهده كرد. گويا براي تحمل ترافيك سنگين مسيرها بايد چارهاي انديشيد وگرنه بايد روياي تعطيلات بهاري را كه مسيرها در شهرها خلوت ميشود، از ذهن گذراند تا شايد لبخندي بر لب رانندگان و سرنشينان برجا بماند. به راستي چگونه بايد اين معضل را حل كرد؟ شما راهكار ارائه دهيد.
