ایسنا: عباسعلی حسین خانزاده با اشاره به اینکه بازی از مؤثرترین و پرمعناترین راههای یادگیری و تمرین هوش است، گفت: در هنگام بازی، کودکان به فکر پیدا کردن راههای تازهای برای پیروزی میافتند و همان طور که از انرژی خود استفاده میکنند، قوای فکری خود را نیز به کار میگیرند و در تمام مدت بازی، تجربه میاندوزند.
این استاد دانشگاه در ادامه، تحول شناختی، اجتماعی، عاطفی و تحول جسمانی را از فایدههای بازی کردن برشمرد و افزود: حصر رسانههایی مانند تلویزیون، ماهواره، اینترنت و بازیهای رایانهای باعث میشود کودک بیشتر وقت خود را در محیط های بسته و به تنهایی صرف کند که بدین گونه در تشخیص رفتارهای اجتماعی درست از نادرست سر درگم شده و نمیتواند اجتماعی شدن را به خوبی طی کند.
وی تصریح کرد: بازیهای سنتی که معمولا به صورت گروهی بوده و با فعالیتهای حرکتی همراه هستند، به رشد حسی- حرکتی کودک کمک و او را در کسب مهارتهای حرکتی که یکی از عوامل زیربنایی فعالیتهای شناختی است یاری میکند، این درحالیست که بازیهای رایانهای این ویژگی را ندارند.
این عضو هیات علمی گروه روانشناسی دانشگاه گیلان، کاهش هیجانات منفی و در نتیجه درمان اختلالهای هیجانی- رفتاری، آموزش مهارتهای زندگی، نقشهای اجتماعی و مسئولیتپذیری، کمک به روند یادگیری کودک، هماهنگی اعضای مختلف بدن، کمک به حل مشکلات تغذیهای کودک و در نتیجه رشد جسمانی مناسب و مهارتهای تصمیمگیری را از دیگر فواید فعالیتهای حرکتی بازیهای محلی و سنتی برشمرد.
