ایسنا: این طرحها شامل یک ماهواره شکارچی سیارات و آزمایش در ایستگاه فضایی بینالمللی است که برای مطالعه ماهیت ستارههای نوترونی فوق متراکم طراحی شده است.
«ماهواره تحقیقاتی سیاره فراخورشیدی در حال گذر» (TESS) و «کاوشگر ترکیب درونی ستاره نوترونی» (NICER) آخرین ماموریتهای برگزیده تحت «برنامه کاوشگرفیزیک نجومی» ناسا هستند.
این سازمان ۲۰۰ میلیون دلار برای ماهواره و همچنین ۵۵ میلیون دلار برای آزمایشات ایستگاه فضایی هزینه میکند.
سفینه TESS از آرایهای از دوربینهای میدان وسیع برای اسکنگرفتن از ستارگان نزدیک سیارات فراخورشیدی استفاده میکند و بر سیارات به اندازه زمین در نواحی قابل سکونت ستارههایشان (با طیفی از فواصلی که در آنها آب وجود دارد) تمرکز میکند.
این ماهواره نخستین مطالعه گذر از تمامی آسمان فضا را عملی میکند و بدین ترتیب ۴۰۰ برابر طیف آسمان بیشتری را در مقایسه با ماموریتهای پیشین پوشش میدهد.
به گفته جورج ریکر از موسسه تحقیقاتی ماساچوست، ماهواره مزبور هزاران سیاره جدید را در محله خورشیدی شناسایی خواهد کرد و توجه ویژهای به سیارات قابل مقایسه با اندازه زمین خواهد داشت.
همانطور که از نام آن برمیآید، TESS سیارات بیگانه را با تمرکز بر زمان عبور یا گذر از چهره ستارههای میزبانشان از دیدگاه این ابزار کشف خواهد کرد.
سفینه فضایی کپلر ناسا با موفقیت از این استراتژی بهره برده و از زمان پرتابش به مریخ در سال ۲۰۰۹، بر بیش از دو هزار و ۷۰۰ سیاره فراخورشیدی بالقوه پرچم نصب کرده است.
برخلاف TESS که آزادانه در فضا سیر میکند، NICER به ایستگاه فضایی اعزام خواهد شد و در آنجا تغییرپذیری منابع اشعه ایکس کیهانی را اندازهگیری خواهد کرد.
این امر به دانشمندان امکان درک بهتر ستارههای نوترونی را میدهد. این ستارگان بقایای سقوطکرده و فوق متراکم ستارگان منفجرشده هستند.
تاکنون بیش از ۹۰ ماموریت تحت برنامه کاوشگر از زمان انجام نخستین ماموریت صورت گرفته است. نخستین کاوشگر موسوم به «کاوشگر ۱» در سال ۱۹۵۸ پرتاب شد و کمربندهای تشعشعی زمین را کشف کرد.
