كسب روزي حلال، سلامت زندگي انسان را كه مهمترين هدف الگوي زندگي اسلامي است، تضمين ميكند. در همين ارتباط حتي حديث نبوي است كه عبادت ۱۰ جزء دارد و ۹ جزء آن كسب روزي حلال است. همچنين ما به خوبي ميدانيم كه «باطل» درمقابل «حق» قرار دارد و هرچيزي را كه ناحق و بيهدف و بيپايه بهدست آيد، جز همين باطل محسوب ميشود. بنابراين، هرگونه تجاوز، تقلب، غش، معاملات ربوي، معاملاتي كه حد و حدود آن كاملاً نامشخص باشد، خريد و فروش اجناسي كه فايده منطقي و عقلايي در آن نباشد، خريد و فروش وسايل فساد و گناه، همه مشمول اين قانون كلي هستند و اگر در روايات متعددي كلمه «باطل» به قمار و ربا مانند آن مورد تأكيد قرار گرفته است، در حقيقت معرفي مصداقهاي روشن اين كلمه است، نه آنكه منحصر به آنها باشد. تاثير روزي بر انسان دقيقا مانند جريان خون در رگها و مويرگهاي بدن است كه اگر ويروسي از قسمتي از آن وارد شده و آلودگي ايجاد كند، اين آلودگي در خيلي از قسمتهاي بدن نيز بروز و ظهور پيدا ميكند، بنابراين شخص مدير خانواده بايد حتماً در كسب معاش خود توجه و دقت مضاعفي داشته باشد تا مبدا روزي حرام زندگي او و روان جامعه را تحت تاثير قرار دهد. متأسفانه برخي از مشكلات موجود حال حاضر در خانوادهها وجود رزق مشتبه و مشكوك و نه حتي حرام در خانوادهها است كه اثر خود را بر اعضاي خانواده ميگذارد. كسب حلال به نوعي از فعاليت اقتصادي گفته ميشود كه در چارچوب قوانين اسلامي و شرعي انجام ميشود و مهمترين خصوصيت آن نفع خود انسان چه از لحاظ مادي و چه از لحاظ معنوي و از طرفي رعايت كردن حق الناس است. اين كار و تلاش كه نقش مثبتي را ميتواند در تعالي شخصيت انسان و پيشرفت جامعه داشته باشد در نهايت نيز سبب توسعه و پيشرفت شهر و ديار خواهد شد. با وجود اين، هرچند بسياري به دنبال اداره زندگي به بهترين شكل و ايجاد رفاه براي خانواده خود هستند، اما هرگز انسان اجازه ندارد كه از هر راهي يا هر ابزاري زندگي خود را تأمين كند، بلكه بايد در چارچوب رعايت قوانين و ضوابط دقيق از ورود مال حرام در زندگي جلوگيري كرد.
