با وجود اينكه بنيامين نتانياهو بعد از ۵۲ روز تلاش توانست به توافقي در خصوص تشكيل دولت ائتلافي دست يابد، اما به اعتقاد كارشناسان اين ائتلاف بسيار شكننده است و از دوام و قوام لازم برخوردار نيست و شايد چند ماه بيشتر نتواند دوام بياورد. علت اين امر علاوه بر وجود مشكلات ساختاري كه سايه سنگين خود را همواره بر اغلب كابينههاي اين رژيم در سالها و دهههاي اخير انداخته، در خود كابينه جديد نهفته است.
اين كابينه از چهار حزب و تشكل سياسي تشكيل مييابد كه شامل ائتلاف نتانياهو- ليبرمن با ۳۱ كرسي، حزب «آينده از آن ماست» به رهبري لاپيد با ۱۹ كرسي، حزب «خانه يهود» به رهبري نفتالي بنت با ۱۲ كرسي و حزب جنبش به رهبري تزيپي ليوني با شش كرسي است. هريك از اين احزاب و تشكلها داراي اولويتهاي خاص خود هستند كه در برخي موارد با يكديگر اصطكاك دارند. براي مثال براي خود ائتلاف نتانياهو- ليبرمن، موضوع هستهاي ايران و ممانعت از اجراي طرح تشكيل دو دولت اولويت دارد، حال آنكه براي لاپيد رهبر حزب «آينده از آن ماست» كه دومين فراكسيون بزرگ را در پارلمان در اختيار دارد، حل مشكلات اقتصادي و سروسامان دادن به اوضاع معيشتي در اولويت است، چراكه وي با وعده حل اين مشكلات توانست به پيروزي بزرگي دست يابد و به همين علت هم عهدهدار وزارت دارايي شده است.
در اين ميان براي نفتالي بنت، رهبرحزب افراطي «خانه يهود» مسئله شهركسازي مهم است، حال آنكه اين مسئله درست در نقطه مقابل مأموريت ليوني براي از سرگيري مذاكرات سازش قرار دارد. به استثناي ليوني، دو شريك ديگر نتانياهو يعني لاپيد و نفتالي بنت كه در دو طيف مختلف سكولار و مذهبي قرار دارند، از قدرت مانور زيادي برخوردارند و خروج هر كدام از آنها ميتواند به فروپاشي ائتلاف بينجامد.
اين درحالي است كه احتمال بحرانيتر شدن روابط سكولارها و مذهبيها چه در داخل كابينه و چه در خارج از آن يعني در جامعه صهيونيستي وجود دارد. لاپيد به عنوان يك چهره سكولار براي سروسامان دادن به اوضاع اقتصادي مجبور است يارانههاي اختصاص يافته به احزاب افراطي همچون شاس را كه از آن برخوردار بودند، قطع كند و آنها نيز به تلافي اين اقدام فشارهاي خود را براي از سرگيري و تشديد اقدامات شهركسازي افزايش داده و در پشت حزب «خانه يهود» سنگر خواهند گرفت و اعمال اين فشارها چه بسا ميتواند نفتالي را به كنارهگيري از كابينه وادار سازد. البته با توجه به اينكه از لحاظ فكري و ايدئولوژي، نفتالي بنت به نتانياهو نزديكتر است چه بسا امكان دارد از حمايت نتانياهو نيز برخوردار باشد.
به عبارت روشنتر، خود نتانياهو با هدف به شكست كشاندن روند مذاكرات صلح پا به عرصه سياست گذاشته و تا حدود زيادي هم در اين عرصه موفق شده است اما مشكلي كه اكنون با آن مواجه شده است اين است كه امريكا و ديگر كشورهاي اروپايي درباره لزوم حل بحران فلسطين بر اساس طرح دو دولت به اجماع رسيدهاند و در چنين شرايطي نتانياهو مجبور است به اقتضاي شرايط سياست يكي به نعل و يكي به ميخ را در دستور كار قراردهد و در اين راستا از يكسو براي نشان دادن در باغ سبز به غربيها و ديگر طرفداران سازش، خانم ليوني را وارد كابينه كرده و از ديگر سو براي جلوگيري از نشان دادن هر گونه انعطاف در خصوص توقف شهركسازي يا اجراي طرح دو دولت، با چهره افراطي نفتالي بنت در خصوص تشكيل كابينه جديد به توافق دست يافته است. به عبارت روشنتر، نتانياهو كابينه جديد را به گونهاي تشكيل داده است كه هم بتواند به ترميم روابط خود با غرب و امريكا بپردازد و از مزاياي آن بهرهمند شود و هم اينكه در مواقع لزوم از انجام تعهدات خود به خصوص در عرصه بحران فلسطين شانه خالي كند و كماكان آن را به نقطه صفر بازگردد.
