مهر: این ابزار از بدن به عنوان یک سیم برای انتقال رمز برای باز کردن قفل استفاده می کند. این رمز از یک دستگاه دیجیتالی که در جیب کاربر قرار دارد به یک صفحه لمسی بر روی هر آنچه که قرار است قفلش باز شود منتقل می شود.
در نسخه های آینده و بعدی این سیستم از رسانایی منحصر به فرد هر انسان برای تعیین اینکه آیا او اجازه باز کردن قفل را دارد یا خیر استفاده خواهد شد.
این سیستم که "بادی کام" نام دارد به هیچ باتری نیاز ندارد چرا که همه جریان برق مورد نیاز برای کار کردن این سیستم در سراسر گوشت و خون بدن کاربر از ایستگاه پایه تامین می شود.
از این سیستم می توان برای باز کردن در، گاوصندوق، خودرو یا برای روشن کردن وسایل برقی، سیستم های رایانه ای و حتی سلاح گرم استفاده کرد.
شرکت فناوری ریزتراشه چاندلر سازنده این سیستم می گوید می توان این سیستم نوین را برای مدیریت پروفایل در بازی رایانه ای نیز به کار برد.
یک شرکت ایتالیایی در حال حاضر از سیستم بادی کام در کلاه ایمنی موتور سیکلت استفاده می کند تا راننده نتواند بدون استفاده از کلاه ایمنی رانندگی کند.
در حال حاضر گستره وسیعی از کاربردها را می توان برای این سیستم در جاهایی که ارتباطات بی سیم ضروری است و هیچ شیوه امن تر از بدن انسان نیست، در نظر گرفت.
بر اساس اعلام این شرکت از آنجا که در این سیستم از الگوریتم های رمزنگاری مانند رمز گذاری استاندارد پیشرفته استفاده شده است امکان هک شدن آن بسیار کم است.
این سیستم به هیچ باتری نیاز ندارد و سیگنال خود را از طریق بدن کاربر از یک دستگاه جیبی به یک ایستگاه پایه می فرستد و این کار را اینگونه انجام می دهد که وقتی تماس برقرار شد همه برق لازم برای روشن کردن مدار تامین می شود.
ایده ساخت این دستگاه که از رسانایی خود بدن به عنوان سیم برای انتقال داده استفاده می کند جدید نیست. این ایده در سال ۱۹۸۰ توسط توماس زیمرمن در دانشگاه فناوری ماساچوست مطرح شد. این سیستم تا کنون به ساخت یک محصول تجاری موفق بدل نشده است.
