پس از آنكه آخرين دور مذاكرات ايران و گروه ۱+۵ در آلماتي پايتخت قزاقستان با گامي به جلو همراه شد- و با توافق براي از سرگيري دو دور مذاكرات كارشناسي و سياسي به ترتيب در استانبول و آلماتي پايان يافت –مشخص بود كه رژيم صهيونيستي و محافل يهودي ساكت نخواهند نشست و بار ديگر همه تلاش خود را براي از بين بردن اميدهاي ايجاد شده و ايجاد اخلال در مسير گفتوگوها به كار خواهند گرفت؛كمااينكه اولين اظهارنظرهاي منفي در قبال مذاكرات آلماتي از سوي مسئولان اين رژيم و در رأس آن نتانياهو صورت گرفت و اين در حالي بود كه مسئولان غربي و حتي امريكايي نيز واكنش مثبت از خود نشان دادند.
بعد از پايان مذاكرات آلماتي و قبل از آغاز دو دور بعدي در استانبول و آلماتي مسئولان صهيونيستي به رايزنيها و تحركات گستردهاي در اروپا و امريكا دست زدهاند كه به نظر ميرسد يكي از اهداف مهم آن تأثيرگذاري بر مواضع مسئولان كشورهاي غربي در قبال موضوع هستهاي ايران است.
در اين راستا ايهود باراك وزير جنگ اين رژيم همزمان با اجلاس سالانه آيپك به امريكا رفت و از اين فرصت براي همراه كردن اعضاي تيم جديد اوباما از جمله چاك هاگل وزير دفاع جديد امريكا و همچنين جان كري وزيرامور خارجه جديد اين كشور با رويكرد اين رژيم استفاده كرد، ضمن آنكه سخنان وي در نشست آيپك عليه حقوق هستهاي ايران به منزله تشويق اين لابي ۶۰ هزار نفري براي استفاده از اهرمهاي فشار خود عليه دولت اوباما در خصوص همراهي با اين رژيم در خصوص مسائل خاورميانه از جمله موضوع هستهاي ايران بوده است.
از ديگر سو شيمون پرز رئيس رژيم صهيونيستي هم مأموريت مشابهي را در اروپا آغاز كرده و اگر چه وي نيز دستور كار متعددي از جمله تشويق اروپائيان به گنجاندن حزبالله در ليست گروههاي تروريستي را با هدف بسترسازي براي كشاندن بحران از سوريه به لبنان در دستور كار دارد، اما اظهارات وي در كنفرانس مطبوعاتي مشترك با فرانسوا اولاند رئيسجمهور فرانسه - مبني بر اينكه تحريمها عليه ايران بهرغم گزنده بودن باز هم بايد تشديد شود - نشان ميدهد كه مأموريت ويژه پرز در اين سفر تحميل ديدگاههاي خود به طرفهاي اروپايي درارتباط با موضوع هستهاي ايران با توجه به در پيش بودن دو نشست مهم پيش رو است.
هر چند نتانياهو كه در مقايسه با پرز و باراك تاكنون مواضعي به مراتب تندتر در قبال موضوع هستهاي ايران اتخاذ كرده است، در دور جديد تحركات چندان به چشم نميخورد، اما بايد توجه داشت كه وي در داخل گرفتار تشكيل دولت ائتلافي جديد خود است كه در اولين گام برخلاف پيش بينيهاي موجود تزيپي ليوني منتقد سرسخت خود را وارد كابينه كرد تا با كاسته شدن از فضاي تنش در روابط غرب و رژيم صهيونيستي، اين رژيم هم امكان اعمال نفوذ و تاثير بيشتر را بر مواضع اين كشورها داشته باشد و در عين حال زمينه لازم را براي در اولويت قرار دادن موضوع هستهاي ايران در سفر قريب الوقوع باراك اوباما به فلسطين اشغالي فراهم بكند. از اين ديد نوعي تقسيم كار مشخص بين باراك، پرز و نتانياهو و ارتباط معنادار بين اقدام نتانياهو در ائتلاف با ليوني و دورجديد تحركات و رايزنيها باراك و پرز در امريكا و اروپا مشاهده ميشود.
در مجموع همچنانكه از قرائن و شواهد موجود بر ميآيد رژيم صهيونيستي به تحركات و رايزنيهاي گستردهاي براي از بين بردن اميدهاي ايجاد شده در مذاكرات آلماتي دست زده است كه اين هوشياري اعضاي گروه ۱+۵ بخصوص جناح غربي آن را براي حفظ اميدهاي ايجاد شده و برداشتن گامهاي مثبت بعدي ميطلبد و همچنانكه در خصوص اخراج چندين كارگر شركت خودروسازي پژوي فرانسه بعد از مشاركت آن در تحريمها عليه ايران ديده شد، اين تحريمها براي خود اقتصادهاي بحران زده اروپايي نيز زيان بار بوده و در واقع آنها تحت فشار لابي صهيونيستها وارد اين بازي باخت- باخت شدهاند. از اين رو همراهي غربيها، به خصوص دولت فرانسه براي ادامه اين بازي ضمن اينكه خسارتها را بيشتر ميكند، مسئوليت هرگونه پسرفت احتمالي در گشايش ايجاد شده در مذاكرات آلماتي را متوجه اين كشورها خواهد كرد.
