ایسنا: این روزنامه درباره وضعیت بازار پوشاک در آخرین روزهای سال ۹۱ با ابوالقاسم شیرازی، رییس اتحادیه کشوری پوشاک گفتوگو کرده است:
آقای شیرازی اتحادیه پوشاک یکی از بزرگترین اتحادیههاست. این صنف با چند عضو رسمی در بازار فعالیت میکند؟
اتحادیه پوشاک ۲۰ هزار عضو دارد که از این تعداد بیش از ۳۰۰۰ واحد، نمونه و برگزیده هستند که اجناس خود را با کیفیت بالا و نرخهای مناسب در اختیار مشتریانشان قرار میدهند؛ این در حالیست که دسترسی به این واحدها هم حتی از دسترسی به نمایشگاهها سادهتر به نظر میرسد؛ البته بعضی از فروشگاهها، فروشنده گروه خاصی از پوشاک هستند و گروه دیگر هم مجموعهای کالاها را به فروش میرسانند.
امسال قیمت پوشاک با افزایش محسوسی مواجه شده، آیا این افزایش قیمت منطقی است؟
اینکه قیمتها نسبت به سال گذشته در بازار با افزایش رو به رو باشد با توجه به تورم چندان عجیب نیست، ضمن اینکه انتظار میرفت نرخ این رشد به مراتب بیشتر باشد اما خوشبختانه افزایش لجامگسیختهای در بازار پوشاک رخ نداد و در حال حاضر هم انواع پوشاک در این بازار به وفور و به میزان نیاز وجود دارد؛ به عبارت دیگر میزان رشد قیمت در بازار پوشاک نسبت به دیگر کالاها کمتر بوده است.
یکی از مشکلاتی که خریداران با آنها مواجه هستند نحوه قیمتگذاری محصولات است، فروشندگان پوشاک دقیقا از چه فرمول قیمتگذاریای پیروی میکنند؟
چه در نمایشگاهها و چه در فروشگاهها فروشنده یا تولیدکننده تنها میتواند ۲۰ درصد به قیمت خرید یا تولید خود اضافه کند؛ به عبارت دیگر اگر حاشیه سود از این رقم فراتر برود تخلف صورت گرفته است. این فرمولی است که همه واحدها موظف به رعایت آن هستند و به ویژه ۳۰۰۰ واحد نمونه با دقت و وسواس بیشتری آن را رعایت میکنند.
در صورت رعایت نکردن این فرمول تکلیف مشتریها چیست؟ گروهی از مشتریان معتقدند فروشندهها قیمتها را پنج یا ۱۰ برابر نرخ خرید در نظر میگیرند.
جواب گرانفروش، نخریدن است؛ یعنی بهترین راه مبارزه با واحدهای متخلف، خریدنکردن مشتریان است. مشکل ما اینجاست که گروهی از خریداران علاقهمندند از مرکزی مشخص یا برندی معین خرید کنند حتی اگر به قیمت پرداخت هزینه گزاف باشد، به این ترتیب بخشی از گرانی ناشی از رفتار مشتریانی است که آن را تشویق میکنند.
آقای شیرازی، در سالهای اخیر یکی از نشانهای خرید آخر سال در شهرها حراجهای رنگ به رنگ برندهای مطرح است، آیا این فروشگاهها نمایندگان واقعی این برندها هستند؟ آیا نظارتی بر نحوه فعالیت آنها صورت میگیرد؟
فروشگاههایی که به دنبال کسب نمایندگی هستند در نخستین قدم باید از شرکت مادر، مجوز کسب کنند اما این مجوز برای فعالیت آنها کافی نیست؛ به عبارت دیگر این مدارک به همراه معرفینامه صنف مرتبط باید به مرکز امور اصناف و بازرگانی داخلی وزارت صنعت، معدن و تجارت ارسال شود با این وجود شاهد هستیم که در حال حاضر بسیاری از نمایندگی ها تنها به کسب مجوز از برند خارجی کفایت میکنند و مجوز تکمیلی را در اختیار ندارند.
جناب شیرازی امسال ثبت سفارش برای واردات انواع کالا از جمله پوشاک یا محدود یا متوقف شد، این روند چه تاثیری بر قیمت انواع پوشاک داشت؟
واقعیت این است که انواع پوشاک برای انواع سلیقه وارد شده و در کشور وجود دارد حتی اگر برای دو سال آینده هم وارداتی صورت نگیرد با این حال توقف ثبت سفارش اثر روانی خود را بر قیمتها گذاشته و نرخها را بالا برده است، البته در سوی دیگر همین موضوع به حمایت از تولید داخلی و محصولات ایرانی منجر شده است.
یعنی باید واردات به نفع تولید داخلی متوقف شود؟
نه به این معنا. باید بپذیریم که گروهی از مشتریان به هر قیمتی مایل به خرید انواع کالای خارجی یا محصولات برندهای خاص هستند؛ بنابراین اگر واردات رسمی صورت نگیرد از طریق غیرقانونی یا حتی سفر به خارج از کشور درصدد خرید برمی آیند؛ پس بهتر است واردات رسمی برای تامین نیاز این گروه صورت گیرد تا دست کم درآمدهای گمرکی و مزایایی نظیر اشتغالزایی نصیب کشور شود.
آیا برندهای داخلی هم چنین مشتریان پر و پا قرصی دارند ؟
این قشر از مشتریان در صورت حمایت از برندهای داخلی به وجود میآید. به عنوان مثال نمایشگاهی از برندهای داخلی معتبر با حضور ۱۵۰ برند در بوستان گفتوگو برگزار شده که با اقبال جالب توجه مشتریان مواجه شده است. به هر حال در این روزهای پایانی سال به فروشندگان و واحدهای صنف پوشاک توصیه میکنم با کمترکردن حاشیه سود، سود مورد نظر خود را با فروش بیشتر جبران کنند.
