به گزارش «جوان»، جو بايدن در سخنراني ۴۷۵۶ كلمهاي خود در اولين روز نشست آيپك در واشنگتن دي سي، در ابتدا، وسط و انتهاي سخنراني خود ۱۱ مرتبه به ايران و ۶۴ مرتبه به «اسرائيل» اشاره كرد. مهمترين بخش سخنراني او كه با كف زدن مكرر حضار نيز روبهرو شد، دفاع از تلآويو در مقابل ايران هستهاي بود و در اين بخش هم او به صورت خاص، سعي كرد اعضاي لابي رژيم صهيونيستي را متقاعد كند كه باراك اوباما براي رويارويي با ايران هستهاي جدي است. او خطاب به اعضاي بزرگترين لابي اسرائيلي امريكا با اشاره به برنامه هستهاي ايران گفت: « ما (با اسرائيل) يك تعهد استراتژيك مشترك داريم. اجازه بدهيد اين تعهد را به وضوح بيان كنم: (تعهد ما) اين است كه از دستيابي ايران به سلاح هستهاي جلوگيري كنيم. زمانش (هم ) پايان گفت و گوها است( كف زدن حضار). (سياست ما) جلوگيري است نه مهار، (تأكيد ميكنم) جلوگيري است(كف زدن حضار)».
معاون اوباما در ادامه در حالي كه سعي ميكرد اعضاي آيپك را متقاعد كند كه سياست جلوگيري و نه مهار ايران، يك سياست واقعي امريكا است، گفت: «رئيسجمهور به طور مشخص اين را اعلام كرده است. . . و (من) جو (بايدن) هم ميگويم كه ملتهاي بزرگ نميتوانند بلوف بزنند. . . بنابر اين، رئيسجمهور ايالات متحده هم نميتواند بلوف بزند و بلوف هم نميزند. پرزيدنت اوباما هم بلوف نميزند.» (كفزدن حضار)
تأكيد مكرر جوبايدن بر اين مسئله كه اوباما به عنوان رئيسجمهور امريكا بلوف نميزند، در واقع واكنشي به اظهار نظرهاي رسمي و غير رسمي در داخل اسرائيل و بين اعضاي لابي اسرائيل در امريكاست كه ميگويند باراك اوباما براي جلوگيري از هستهاي شدن ايران جدي نيست. به اين ترتيب، به نظر ميرسدسخنان بايدن بيش از آنكه معطوف به تهديد ايران باشد، براي متقاعد كردن اعضاي آيپك به جدي بودن اوباما براي رويارويي با ايران به عنوان آخرين گزينه است. بايدن در ادامه گفت: « (البته) ما به دنبال جنگ نيستيم. ما به دنبال مذاكره مسالمتآميز هستيم و براي اين كار هم آمادهايم ولي همه گزينهها از جمله ( استفاده از) نيروي نظامي روي ميز است.» وي افزود: «ولي همانطور كه در كنفرانس امنيتي مونيخ هم گفتم، تعهد قوي و اولويتدار ما و جهان، يك راه حل ديپلماتيك است. » بايدن گفت: «بنابراين در همان حال كه پنجره (ديپلماسي) در حال بسته شدن است، ولي ما هنوز هم معتقديم كه زمان براي دستيابي به نتيجه وجود دارد. » در اين قسمت از سخنان بايدن هيچ يك از حضار كف نميزدند.
بايدن يك بار ديگر اين طور تهديد كرد: « (البته) اين كاملاً خطير است كه همه جهان بداند كه ما هر چه در قدرت داشته باشيم و هر كار عقلايي كه (لازم باشد) انجام خواهيم داد و هر آنچه متوقع است، براي جلوگيري از رويارويي انجام خواهيم داد. » وي افزود: «ولي اگر خداي نكرده لازم باشد كه ما اقدامي انجام بدهيم، اين مهم است كه تمام جهان با ما همراه است.» (كف زدن حضار) او اظهار داشت: بايد تمام گزينهها را در نظر داشت، چه گزينه ديپلماسي و چه مجازات ايران و نيز بايد اطمينان حاصل كرد جامعه جهاني در صورت لزوم موافق عمليات نظامي است. بايد ادعا كرد كه ايران هماكنون منزويتر از هر زماني شده است، در حالي كه چهار سال قبل، وقتي باراك اوباما قدرت را در اختيار گرفت، ايران بر منطقه سلطه داشت. او با اشاره به تحريمهاي گسترده بينالمللي عليه ايران گفت: «هدف از اين فشارها مجازات نيست، بلكه قانع كردن ايران براي تن دادن به تعهدات بينالمللي خود است. اكنون ايران دو گزينه در پيش دارد. آنها يا ميتوانند به تعهدات بينالمللي خود عمل كنند و جامعه جهاني را نسبت به صلحطلبانه بودن ماهيت برنامه خود خاطرجمع سازند، يا اينكه ميتوانند به مسير كنونيشان ادامه دهند كه به انزواي بيشتر و فشار بيشتر جهاني ميانجامد.»
بيانيه ۱+۵ در آژانس همانطور كه انتظار ميرفت نشست شوراي حكام آژانس به صدور قطعنامه يا بيانيه شديداللحن عليه ايران منجر نشد. كشورهاي عضو ۱+۵ بيانيهاي را آماده كردهاند كه احتمالاً امروز در نشست شوراي حكام در وين صادر ميشود و در آن يك بار ديگر بر مفيد بودن نشست آلماتي تأكيد و بر نتايج ملموس و البته فوري تأكيد شده است. در نسخه پيشنويس اين بيانيه كه رويترز ديروز عصر منتشر كرد، آمده است: «ما به دنبال نتايج ملموس در اين روند ديپلماتيك در مرحله اوليه هستيم. ما بر حمايت متداوم خود براي حل و فصل ديپلماتيك برنامه هستهاي ايران تأكيد ميكنيم.»
شوراي روابط خارجي امريكا: غنيسازي در ايران متوقفشدني نيست شوراي روابط خارجي امريكا در يك ارزيابي از مذاكرات آلماتي تأكيد كرد امريكا دريافته است كه غنيسازي ۵ درصد در ايران متوقف شدني نيست و به همين دليل انرژي خود را بر متوقف كردن غنيسازي ۲۰ درصد در ايران متمركز كرده است. برنارد گورتزمن، دبير شوراي روابط خارجي امريكا با داريل كيمبل مدير اجرايي انجمن كنترل تسليحات امريكا گفت و گو كرده كه مهمترين نكات آن اين است:
- ايران اين مذاكرات را مثبت توصيف كرد و اين در حالي است كه گروه ۱+۵، اين مذاكرات را مفيد خواند. من هم معتقدم كه اين مذاكرات مفيد بوده است، چراكه ما هنوز هم به نتيجه ملموس دست نيافتهايم.
- آنچه ما اكنون با آن مواجه هستيم، وضعيتي است كه بر اساس آن ايرانيان نميخواهند اول امتيازي بدهند. آنها ابتدا ميخواهند پيش از هرگونه موافقت بر سر برنامه هستهاي خود، شاهد كاهش تحريمها باشند. حال آنكه گروه ۱+۵ قصد ندارد تحريمهاي شديد عليه اين كشور را تا زماني كه تهران اقدامات جدي را براي كاهش فعاليت غنيسازي اورانيوم خود انجام ندهد، كاهش بخشد. بنابر اين آنچه دو طرف لازم دارند مجموعهاي از اقدامات گام به گام است كه براي دو طرف، امكان آنچه را كه شما گامي به جلو ميناميد، فراهم ميكند.
- ما بيش از اين به دنبال تعليق دائم و كامل همه فعاليتهاي غنيسازي اورانيوم ايران نيستيم و دليل اين است كه اين موضوع ديگر يك گزينه واقع گرايانه و عملي نيست. ايران متأسفانه شمار زيادي سانتريفيوژ دارد و سرمايهگذاري مالي، اقتصادي و سياسي بزرگي روي آنها انجام داده است و آنها نميخواهند بيش از اين درباره آن مذاكره كنند.
