این چاپگر چهار بعدی بجای چاپ یک جسم کامل، یک رشته از چندین ماده را ایجاد کرده که با قرار دادن آن در آب قابل تا شدن و تبدیل به شکلهای مختلف است.
این برنامه که با خواص مختلف در سطح ذرات در درون هندسه سه بعدی مهندسی شده، به خود مونتاژهای شبیهسازی شده و بهینهسازی محدودیتهای طراحی منجر خواهد شد.
دانشمندان تاکنون تنها توانستهاند یک مکعب و همچنین حروف MIT را از این طریق بسازند اما به گفته سازندگان، این شیوه خود مونتاژ از کاربرد زیادی برای معماری و دیگر حوزهها برخوردار است.
این فناوری فقط در پروژههای با مقیاس کوچک کاربرد نداشته و در آینده میتوان از آن برای ساخت پروژههای معماری بزرگ مانند آسمانخراشها، ساختمان یا حتی سکونتگاههای ماه بهره برد.