آی پرس: پیشبینی می شد که غربی ها نگاه جدی به مذاکرات آلماتی نداشته باشند اما نکته مهم این است که رسانه های غربی اکنون در حال زمینه چینی برای اعلام شکست مذاکرات با الگوهای فکری خاصی هستند.
به گزارش آیپرس، در شرایطی که هنوز یک روز دیگر از مذاکرات هسته ای قزاقستان باقی است، رسانه های غربی موضعی کاملا منفی نسبت به این مذاکرات اتخاذ کرده اند. البته این موضع منفی تنها موضع رسانه های غربی نیست بلکه حتی مذاکره کنندگان ۱+۵ نیز چنین سخنانی را بر زبان می آورند.
نمونه بارز این سخنان، گفتههای «سرگئی ریابکوف»، نماینده روسیه در گروه مقابل ایران است که یژبه صراحت گفته که نباید از این مذاکرات انتظار چندانی داشت. وقتی موضع نماینده روسها چنین باشد، بیتردید موضع طرفهای غربی از این بدتر و سخت تر است.
در شرایطی که خانم اشتون، مسوول سیاست خارجی اتحادیه اروپا از بازنگری پیشنهادهای ۱+۵ به ایران سخن میگوید اما آنچه از نوشتههای روزنامه صهیونیستی هاآرتص برمیآید بیانگر آن است که پیشنهاد طرف غربی همان چیزی است که از روزها قبل در رسانههای خارجی مطرح شده بود: «لغو تحریم فلزات گرانبها در برابر همان سهخواستهای که قبلا از ایران میخواستند در برابر دریافت قطعات هواپیما انجام دهد.»
شش قدرت بینالمللی پیشتر از ایران خواسته بودند که در برابر دریافت کمکهای فنی برای رآکتور تهران و همچنین قطعات هواپیماهای مسافربری، فردو را تعطیل کند، غنیسازی ۲۰ درصدی را متوقف کرده و ذخایر اورانیوم ۲۰ درصد غنیشده خود را به خارج منتقل کند.
در صورتی که آنچه هاآرتص نوشته درست باشد، چنین پیشنهادی با پیشنهاد معتبری که سعید جلیلی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران از آن سخن گفته بود، سخت فاصله دارد. مهمترین جنبه منفی این پیشنهاد آن است که غرب باز هم حق ایران مبنی بر غنیسازی اورانیوم در چارچوب انپیتی را بهرسمیت نشناخته است.
از سوی دیگر، تحریم فلزات گرانبها تحریمی است که اندکی پیش از مذاکرات آلماتی علیه جمهوری اسلامی ایران اعمال شده است و به نظر می رسد که اعمال آن برنامه ریزی شده بوده باشد. به عبارت دیگر غرب فشار را افزایش داده و میخواهد همان افزایش فشار را در برابر تسلیم ایران در برابر خواسته هایش لغو کند.
پیشبینی میشد که غربیها نگاه جدی به مذاکرات آلماتی نداشته باشند اما نکته مهم این است که رسانه های غربی اکنون در حال زمینه چینی برای اعلام شکست مذاکرات با الگو های فکری خاصی هستند.
الگوی اول این است که غرب پیشنهاد مثبتی به ایران داده و ایرانیان از پذیرش آن سرباز زده اند. تبلیغات زیادی انجام می شود مبنی بر اینکه پیشنهاد غرب کاملا بازنگری شده است در حالی که به واقع چنین نیست.
الگوی دوم نسبت دادن شکست مذاکرات به مسائل داخلی ایران است. از منظر مخاطب غربی این رسانه ها، ایران درگیر مسائل انتخاباتی داخلی است و بنابراین آمادگی مصالحه را ندارد.
بههر حال اگر ۱+۵ همان چیزی را پیشنهاد داده باشد که هاآرتص نوشته است، ایران چاره ای جز رد کردن آن ندارد. این در حالی است که ایران خود نیز یک بسته پیشنهادی با خود به آلماتی برده است که البته هنوز جزئیات آن روشن نیست اما چشم بسته میتوان ابراز داشت که طرف غربی آن را با نظر منفی بررسی می کند.
