در مسكو، روسها از پيشرفت ديپلماسي سخن ميگويند، در اروپا و امريكا از رويكردهاي نظامي صحبت ميشود.
البته در گذشته نيز هر وقت كه تحركي به خصوص از سوي نماينده ويژه سازمان ملل و اتحاديه عرب براي حل بحران صورت ميگرفت، حملات نظامي و تروريستي از سوي مخالفان مسلح اعم از ارتش (به اصطلاح )آزاد سوريه يا اعضاي القاعده براي ناكام گذاشتن اين تحركات صورت ميگرفت و ارتش سوريه نيز بالطبع به آنها پاسخ ميداد و در نهايت ماحصل درگيريها به شكست تحركات سياسي ميانجاميد. اما تفاوتي كه دور جديد درگيريهاي نظامي با قبلي دارد اين است كه انگيزه طرفهاي درگيري تقويت موقعيت سياسي و افزايش چانهزني خود در مذاكرات پيش رو و پيشبرد طرحهاي مورد نظر در مذاكرات آتي است كه البته درباره چارچوب آن هنوز اختلافاتي بين طرفهاي درگير وجود دارد. دولت سوريه در تلاش است مذاكرات بر اساس طرح پنج مرحلهاي بشار اسد آغاز شود. اين طرح چند مرحلهاي؛ برقراري آتشبس، گفتوگوي ملي فراگير در مورد منشور ملي، تشكيل دولت و پارلمان فراگير را شامل ميشود. البته در طرح بشار اسد، تروريستها و ديگر مخالفان مسلح كه به سلاح دست برده و عليه دولت و مردم وارد جنگ شدهاند، مستثني شدهاند. همچنين طبق طرح دولت، گفتوگوهاي فراگير ملي بايد در دمشق برگزار شود و دولت نيز امنيت حضور مخالفان را تضمين خواهد كرد.
در مقابل طرح معاذ الخطيب رهبر ائتلاف ملي مخالفان سوريه قرار دارد و اگر چه تاكنون جزئيات اين طرح به طور كامل منتشر نشده است، اما گفته ميشود در اين طرح بر گفتوگو با آن دسته از عوامل دولت كه دستشان به خون مردم آغشته نشده تأكيد دارد و همچنين در اين طرح بر پرهيز از محاكمه بشار اسد در صورت كنارهگيري از قدرت تصريح شده است. اگر مولفههاي طرح معاذ الخطيب واقعاً همين موارد باشد در اين صورت بايد گفت كه اين طرح بازتوليد همان طرح يمني كردن سوريه است كه پيش از اين نيز مطرح اما از سوي دولت سوريه و حاميان آن از جمله روسيه رد شده بود. هرچند طرح معاذ الخطيب از سوي برخي از مخالفان رد شده است، اما از حمايت برخي از طرفهاي بينالمللي از جمله امريكا و سازمان ملل برخوردار است به گونهاي كه اخضر ابراهيمي نماينده مشترك سازمان ملل و اتحاديه عرب ضمن حمايت از اين طرح از اعلام آمادگي سازمان ملل براي ميزباني مذاكرات آتي خبرداده تا از اين طريق نقش خود را در اين مذاكرات مورد تأكيد قرار دهد. البته در جناح غرب هنوز اجماع نظر وجود ندارد و برخي از كشورهاي اروپايي همانند انگليس و فرانسه –كه با بازگشت به دوران استعماري گذشته در صدد پركردن خلأ ناشي از كاهش حضور امريكا در خاورميانه هستند- در كنار كشورهايي مانند قطر و تركيه همچنان در فكر تسليح و تجهيز مخالفان هستند و همين امر اميدهاي تازهاي براي مخالفان مسلح فراهم و آنها را به از سرگيري حملات خود تشويق و تحريك كرده است. در مجموع با در نظر گرفتن جميع شرايط ميتوان گفت هر چند فاز نظامي در سوريه در مقايسه با هفتهها و ماههاي گذشته تضعيف شده و روند تحولات به سمت تقويت فاز سياسي است، اما با توجه به اختلاف نظرهاي موجود در خصوص چارچوب مذاكرات آتي و محتواي طرحهاي پيشنهادي هنوز بحران سياسي با بيم و اميدهايي همراه است.
