چندي پيش محمد نفريه، معاون اجتماعي سازمان بهزيستي كشور اعلام كرد: به دنبال اجراي آزمايشي طرح در استانهاي تهران، اصفهان، خراسان رضوي و فارس، وسايل دفاع شخصي براي مددكاران اجتماعي خريداري شده و آنها به زودي به اين وسايل تجهيز ميشوند.
اما روز گذشته سيدحسن موسويچلك، رئيس انجمن مددكاران اجتماعي با انتقاد از اجراي چنين طرحي، تجهيز مددكاران اجتماعي به ابزار دفاع شخصي را تصميمي اشتباه و با ارزشهاي مددكاري در تضاد دانست.
نفريه پيش از اين اعلام كرده بود: مددكاران اجتماعي همواره به دنبال حل مشكلات و آسيبهاي اجتماعي با روشهاي مسالمتآميز هستند ولي متأسفانه اغلب اين مأموريتها در مناطق بحرانزده است كه بدون شك مشكلات و خطرات متعددي را ميتواند در پي داشته باشد. مداخله مددكاران و حل مشكلات مددجويان متأسفانه در چند سال اخير تهديدات جاني متعددي را براي مددكاران اجتماعي داشته است كه طرح تجهيز مددكاران به وسايل ايمني در جهت دفاع از جان و حفظ سلامتي مأموران است.
اين تصميم كارشناسانه نيست
با اين حال سيدحسن موسويچلك با اعتراض به مسئله تجهيز مددكاران اجتماعي به ابزار دفاع شخصي گفت: مطلبي مطرح شده است كه مددكاران اجتماعي به تجهيزات دفاع شخصي مجهز شوند؛ بايد بگويم كه اين يك تصميم غيركارشناسي است.
رئيس انجمن مددكاران اجتماعي افزود: هر حرفهاي و هر شغلي كه با ارباب رجوع سر و كار دارد ممكن است با مشكل نزاع و درگيري فيزيكي مواجه باشد و به عنوان مثال يك مدير اداره، يك پزشك در بيمارستان و يك راننده تاكسي ممكن است با افرادي كه به آنها مراجعه ميكنند چنين مشكلي پيدا كنند. آيا ما بايد همه مشاغل را به تجهيزات دفاع شخصي مجهز كنيم؟
وي خاطرنشان كرد: طبيعتاً در حوزه مددكاران اجتماعي نيز ممكن است بين مددكار با مددجو نزاعي پيش بيايد و ممكن است تعرض فيزيكي هم به مددكار بشود. آيا منطقي است كه ما بگوييم مددكاران بايد چنين تجهيزاتي در اختيار داشته باشند.
موسويچلك عنوان كرد: در مددكاري اجتماعي ما با مددجويان خود معرف سر و كار داريم و البته مشكلات موجود را براي مددكاران انكار نميكنيم اما اصل براي يك مددكار تكريم مددجويان است نه اينكه ما اعلام كنيم مددكاران براي حفاظت از خود بايد لوازم دفاع شخصي با خود حمل كنند و در زير ميز محل كارشان اين ابزار را نگهداري كنند، اين توهين به مددجويان است. براي جلوگيري و حتي مقابله منازعات فيزيكي بايد از ساز و كار قانوني موجود بهره برد و تا زماني كه مراجع قضايي و انتظامي هستند چرا بايد چنين ديدگاهي مطرح شود كه شأن مددكاري را خدشهدار كند.
موسوي چلك گفت: اين نگاه آسيب جدي به اين حرفه وارد ميكند و معتقدم هر كسي بايد كار خودش را بكند و قطعاً حاذقترين پزشك نميتواند به اندازه ضعيفترين مددكار عمل كند و همينطور حاذقترين مددكار نيز نميتواند جاي پزشك هر چند ضعيف را بگيرد.
وي گفت: ما به شدت معترض چنين تصميمي هستيم و اين موضوع را به صورت مكتوب به رئيس سازمان بهزيستي نيز منتقل خواهم كرد.
ابوترابي: مگر مددكار «ضابط قضايي» است؟!
عضو كميسيون قضايي مجلس هم در همين رابطه در گفتوگو با خبرنگار اجتماعي «جوان» ميگويد: مددكاران اجتماعي درست نيست كه از چنين وسايلي براي كارشان استفاده كنند. با اين حال بسياري از اين مددجويان حتي توان استفاده از اين ابزارها را ندارند چون يا معلول هستند يا آسيبديده. ابوالفضل ابوترابي ميافزايد: اكثر مددجويان خانم هستند و من تعجب ميكنم كه چگونه قرار است از اين وسايل استفاده كنند. جدا از آن شوكر و گاز اشكآور براي بيماران قلبي يا تحت درمان بسيار خطرناك است. كار مددكاران هويت بخشي به بيماران است و مصلحت نيست كه آنها بخواهند با يك برخورد قهري با بيمار برخورد كنند. آنها مددكار هستند نه ضابط قضايي كه بخواهند از اين دست لوازم داشته باشند!
وي خاطرنشان ميكند: مگر مددكاران به چه ميزان تحت هجمه بودهاند كه چنين تصميمي اتخاذ شده است. هرچند منع قانوني براي اين كار وجود ندارد، اما اين كار به مصلحت نيست.
مصري: دفاع شخصي است، اشكال ندارد!
با اين حال عبدالرضا مصري، سخنگوي مجلس شوراي اسلامي نيز در اين ارتباط به خبرنگار اجتماعي «جوان» ميگويد: بايد در اين ارتباط اطلاعات كافي داشت تا اظهار نظر كرد اما به صورت كلي دفاع شخصي براي همه حائز اهميت است و مشكلي ندارد كه كسي بخواهد از خودش دفاع كند. ؛ چه آنكه آن فرد مددكار باشد يا يك فرد عادي!
