این مسئله قبل از انتخابات قبلی علنی شده بود.به طوریکه در طول انتخابات،نماینده afc چشم از کفاشیان بر نمی داشت و او را هرگاه که از صندلی اش بلند می شد،حتی برای کارهای شخصی، دنبال می کرد. (بگذریم که به رغم رای آوردن دوباره کفاشیان،اتفاقاتی رخ داد که دست وزارت رو شد.)
این بار اما ،وزارت ورزشی ها،خیلی شفاف تر عمل می کنند.پیش تر شاید می شد افکار عمومی را از راهی که وزرات می رفت منحرف کرد و ماجرا را به گردن دیگری یا دیگران انداخت،اما این بار،قضیه کاملا متفات است.چرا که به طور مشخص ،دست وزرات در کار است نه کس دیگری!
وزیر به ظاهر لبخند زده و مدعی می شود که باید از کفاشیان حمایت شود،اما در واقع،در تدارک برگزاری مجمع زود هنگام است.مجمعی که قبل از برگزاری هم می توان گفت نتیجه نشست آن چه می شود.اما مهم ترین مسئله ای که دست وزارتی ها را رو کرده و پرده از پنهان کاری آنها بر می دارد،آخرین اقدامی است که انجام شده است.اقدامی انتحاری که ثابت می کند وزارت،درصدد کنار زدن کفاشیان و نشاندن فرد مورد نظر خود بر کرسی ریاست فدراسیون فوتبال است.اتفاقی که پیش تر،برای سایر فدراسیون ها افتاد آن هم در شرایطی که تغییرات،خطر تعلیق را دوچندان می کرد و بسیاری از این فدراسیون ها را به دلیل دخالت های مستقیم وزارت،از هرگونه فعالیت بین المللی منع و در واقع تعلیق کرد.
اما آنچه دست وزارت را به عنوان بزرگترین مانع کفاشیان برای ادامه حضورش در فدراسیون فوتبال رو می کند، عدم ارسال نامه از سوی وزارت به کمیسیون اجتماعی هیئت دولت برای تمديد حضور کفاشیان به عنوان یک بازنشسته در فدراسیون فوتبال است.این مسئله وقتی در کنار فراخوان آیت الهی برای بازگشت به وزارت قرار می گیرد،نشان می دهد که وزارت ورزش،شمشیرش را برای کفاشیان و کنار گذاشتن او از فدراسیون فوتبال از رو بسته و این جنگ را علنی کرده است.
البته برای آرام نگه داشتن جو،گاهی حرفهای متناقضی از وزیر ورزش می شنویم مبنی بر حمایت از کفاشیان در حالی که خود وزارتخانه این حمایت را از رئیس فدراسیون به طور مستقیم و مشخص قطع و دریغ کرده است و تعجب از شنیدن استعفای کفاشیان که البته این یکی بیشتر جای خنده دارد وقتی شنیده می شود که استعفای کتبی کفاشیان،دست مخالفان او و موافقان وزارت است.
وزارت،سیاست یک بام و دو هوا را در پیش گرفته است و در ظاهر سعی دارد از کفاشیان و حضور او در فدراسیون فوتبال حمایت کند اما در واقع،درحال خالی کردن زیر پای ریاست مرد خنده روی فدراسیون فوتبال است.
اما مهم ترین مسئله این است که این بار نمی توان در خصوص این اقدام عوام فریبی کرد.چرا که حالا کاملا مشخص است که این کارشکنی ها از سوی وزارت صورت می گیرد و هیچ گزینه احتمالی دیگری هم وجود ندارد که بتوان برنامه ریزی های وزارت ورزش را به آنها تعمیم داد.چرا که با توجه به اتفاقاتی که طی این مدت رخ داده،حتی اگر گاه و بیگاه،وزیر شخصا بحث حمایت از این فدراسیون راپیش بکشد،دگیر حنایش رنگی ندارد.
