ایسنا: یکی از آسیب هایی که بین ورزشکاران بسیار شوم شناخته شده و باعث تخریب کاراییشان میشود، جراحت تاندون پا است. با آزمایشهای بافتها و قرار دادن آنها در معرض تشعشعات هسته ای پس از جنگ جهانی دوم دانشمندان به این نتیجه رسیدند که بعضی بافتهای بدن همچون دندان، بعضی از بافتهای چشم و تاندون، به خودی خود بازسازی نمیشوند.
این یافته علمی در نسخه آنلاین مجله FASEB منتشر شد.
دکتر کاتجا هینمیر، استاد دانشکده پزشکی ورزشی و سلامتی در دانشگاه کپنهاگن در دانمارک بیان کرد: پارگی تاندون یکی از آسیب دیدگیهای معمول است و مانع بهرهمند شدن افراد از ورزش و فعالیتهای تفریحی میشود. ما امیدواریم که یافتههای جدید برای درمان آسیب دیدگی تاندون موثر باشند.
هینمیر و همکارانش در این آزمایشها از کربن – ۱۴ که باقی مانده بمبهای هستهای جنگ جهانی دوم بود، استفاده کردند. بمبهای هستهای بین سالهای ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۳ تشعشعات رادیو اکتیو کربن -۱۴ (رادیو کربن) بسیاری بر جای گذاشت.
این افزایش کربن ۱۴ که به «نبض بمب» معروف شد، در سال ۱۹۵۳ به بیشترین حالت خود یعنی دو برابر حالت عادی در جو رسید و دوباره و به تدریج کم شد. این تغییرات بر بافتهای بدن انسانها تاثیر گذار بود، زیرا انسانها از گیاهان تغذیه میکنند و گیاهان نیز این تشعشعات کربنی را جذب کردهاند.
محققان تاندون پای افرادی را که در زمان اوج وجود این تشعشعات کربنی زندگی کردند را مورد بررسی قرار دادند و متوجه شدند که بیشترین میزان کربن – ۱۴ در بافتهای تاندونی پس از سالها باقی میمانند.
این پدیده را میتوان بدین شکل توجیه کرد که تاندون پا از بافتهایی است که با سرعت بسیار کمی تجدید و بازسازی میشود. نتایج تحقیقات نشان میدهد که تاندون پس از تکامل رشد، به همان صورت که بود باقی میماند. در مقابل، بافتهای ماهیچهای انسان ها به طور مداوم تجدید میشود و هیچ اثری از رادیو کربن در آن باقی نمیماند.
جرالد ویس من، سر دبیر مجله FASEB میگوید : تحقیقات جدید انتظار بهبودی تاندون پا در ورزشکاران را کاهش میدهد. تاندون پا مانند دندان است و بهبودی آن و به سختی صورت میگیرد. بنابراین بهتر است بیشتر در طول زندگی از آن مراقبت کرد تا این که در انتظار بهبودی بود.
